چند وقتی بود که در شب اول به تماشای یک نمایش ننشسته بودم و دیشب، به تماشای شب اول این اثر نشستم و در نهایت شاید تنها چیزی که من را راضی خارج
... دیدن ادامه ››
کرد، خود ایده و نمایشنامه بود.
نمیدانم اثر شب اول بود و یا واقعا تمرین فرشته حسینی برای اینکار کم بوده است اما واضح ترین چیزی که میشد دید نیاز به تمرین بیشتر بود.
چیزی که من مشاهده کردم این بود که بازیگر اصلی نمایش حتی در پیدا کردن جای صحیح خودش نسبت به نور هم در بخش های اندکی از نمایش دچار مشکل بود و این ظرایف بعضی از خوبیهایی هم که در بخش هایی از نمایش در بازی او مشاهده میشد را برای من تحت تاثیر قرار داد.
نمیدانم آیا نمایشنامه کاملا تالیفی بوده است و یا تحت تاثیر اثری دیگر، اما به هر حال به نظرم نمایشنامه جالبی برای من بود که توانست شاید زاویهای آلترناتیو از به اصطلاح زندگی پس از مرگ را به نمایش بکشد. زاویهای که اساسا خیلی الوهیت خاصی در آن نبود و به صورت جالبی به تلاقی نیازهای اولیه انسانی با این زندگی پس از مرگ با استفاده از برخی تمثیلهای جالب پرداخته بود، زاویهی نگاهی که تعارضش با مرده بودن شخصیت نمایش چیزی بود که در نهایت مرا به دنبال کردن نمایش با وجود انتقاد فوق تشویق کرد.
به نظرم جا داشت نمایش از نظر تعداد پردههایش پختهتر عمل کند و این میزان تعویض پرده را به صورت بهینهتری مدیریت کند تا ارتباط مخاطب با نمایش کمتر دچار انقطاع شود.
نحوه پیاده سازی کرم، به نظرم خوب بود تا جایی که در جزئیات دچار مشکل شد، من شخصا دوست نداشتم مدام دو نفری که کرم را حرکت میدهند را ببینم و یا پردههای آویزان اتصال بخشهای کرم را به این وضوح ببینم، ولی خب میدیدم و خیلی خوشایند نبود، شاید بهتر است در ساخت کرم نمایش کمی ظرافت بیشتری به خرج داده شود تا موارد این چنینی توی ذوق نزنند.
همچنین نمایش 20 دقیقه طولانیتر از زمان نوشته شده در صفحه تیوال بود و پس از شروع در ساعت 19:16 در ساعت 20:50 به اتمام رسید. در این مورد هم به نظرم نمایش برای همین ایدهی ستودنی طولانی شد و شاید اگر حرفش را میتوانست در زمان بین همان یک ساعت و ربع و یا یک ساعت بزند میتوانست باز هم برای من نمایش بهتری باشد. اصلی ترین چیزی که شاید باعث این طولانی شدن بود به نظرم برخی صحنههای اضافه و غیر ضروری (به خصوص برخی صحنههایی که بیشتر شبیه جنس جوری مغازه بود تا اینکه اثر خاصی در مسیر درام داشته باشد) بود که کاملا جای حذف شدن در نمایش را داشتند.
در مورد سالن شماره 4 لبخند بعد از تماشای دومین نمایش در آن باید عرض کنم که شاید هنوز خیلی کار دارد تا سالن قابل قبولی برای من باشد و راستش صندلیهای این سالن برای انسان بالغی که پیش از مالیات 750 هزار تومان برای یک نمایش پرداخت کرده است اصلا حتی نزدیک به قابل قبول هم نیست و من را یاد انتظار در ادارات میاندازد و شاید مهم ترین نقطه ضعفی باشد که میتوانم در مورد مجموعه لبخند به آن اشاره کنم.
فعلا این نمایش برای من یک نمایش دو ستاره است اما جا دارد با تمرین بیشتر، قوی تر شدن میزانسن، افزایش تنوع طراحی نور و البته تغییر سالنش به اجرایی حتی 5 ستاره تبدیل شود.
موفق باشید.