نمایشنامه‌ صداها (Voices) نوشته سوزان گریفین، برای نخستین‌بار در ایران به زبان فارسی ترجمه و با کارگردانی آریو راقب کیانی روی صحنه بوتیک هنر ایران در تاریخ ۲۶ تیر ساعت ۱۷:۳۰ نمایشنامه خوانی می‌گردد. این اثر که یکی از تجربه‌های متفاوت در نمایشنامه‌نویسی معاصر آمریکا محسوب می‌شود، نه بر پایه روایت خطی، بلکه بر اساس چندصدایی و پژواک درونی شخصیت‌ها شکل گرفته است. گریفین در این نمایشنامه، زندگی پنج زن با گذشته‌ها، زخم‌ها و دغدغه‌های متفاوت را به هم پیوند می‌دهد تا از تنهایی، هویت، فقدان، عشق و جست‌وجوی معنا سخن بگوید. آریو راقب کیانی که پیش‌تر در حوزه ترجمه، کارگردانی و مطالعات نمایشی فعالیت داشته، در این گفت‌وگو درباره چرایی انتخاب «صداها»، مواجهه با جهان فکری سوزان گریفین، چالش‌های ترجمه این متن شاعرانه و نگاه خود به اجرای نمایشنامه‌خوانی صحبت می‌کند. 

۱. چه چیزی در نمایشنامه «صداها» شما را به عنوان مترجم و کارگردان جذب کرد که تصمیم گرفتید این اثر را برای مخاطب ایرانی معرفی کنید؟
آنچه در وهله اول من را به سمت نمایشنامه «صداها» جذب کرد، جهان زنانه و انسانی این اثر بود. سوزان گریفین توانسته است پنج روایت کاملاً مستقل را کنار هم قرار دهد؛ پنج زنی که هر کدام گذشته، زخم‌ها، ترس‌ها و تجربه زیسته متفاوتی دارند، اما در لایه‌ای عمیق‌تر، صداهای آنها به یکدیگر پیوند می‌خورد و تصویری مشترک از تجربه انسانی شکل می‌دهد. برای من، این چندگانگی روایت‌ها بسیار جذاب بود؛ چرا که نمایشنامه نشان می‌دهد اگرچه دردها و مسیر زندگی افراد متفاوت است، اما احساساتی مانند تنهایی، جست‌وجوی هویت، فقدان، امید و تلاش برای دوباره ساختن زندگی، تجربه‌هایی مشترک هستند. فکر می‌کنم این وجه از نمایشنامه می‌تواند برای مخاطب ایرانی، به‌ویژه زنان، زمینه‌ای برای همذات‌پنداری ایجاد کند؛ زیرا بسیاری از این تجربه‌ها محدود به یک جغرافیا یا فرهنگ خاص نیستند و ریشه در مسائل انسانی دارند. در واقع، «صداها» برای من فقط روایت پنج زن نیست؛ بلکه تلاشی است برای شنیدن صداهایی که شاید در طول تاریخ کمتر شنیده شده‌اند.

۲. این نمایشنامه روایت پنج زن با تجربه‌های متفاوت است؛ زنانی که حتی مستقیماً با یکدیگر گفت‌وگو نمی‌کنند. به نظر شما نقطه اتصال این شخصیت‌ها چیست؟
به نظر من نقطه اتصال این پنج زن، بیش از آنکه در شباهت ظاهری زندگی‌هایشان باشد، در تجربه‌های مشترکی است که از سر می‌گذرانند. هر کدام از این شخصیت‌ها از زاویه‌ای متفاوت با پرسش‌هایی اساسی درباره چیستی خانواده، جایگاه زن در جامعه، مسیر گذار از دختر بودن تا زن شدن و سپس مواجهه با پیری و بازتعریف هویت خود روبه‌رو هستند. مسائلی مانند ازدواج، انتظارات اجتماعی از زنان، مواجهه با ساختارشکنی و تابوشکنی، و تلاش برای انتخاب مسیری متفاوت، بخش‌هایی از تجربه مشترک آنهاست. این زنان هر کدام به شکلی با تنهایی در یک جامعه گاه بی‌رحم مواجه می‌شوند و تلاش می‌کنند در بزنگاه‌های مهم زندگی، راهی برای ادامه دادن، بازتعریف خود و بیرون کشیدن گلیمشان از آب پیدا کنند. به همین دلیل، اگرچه داستان‌های فردی آنها متفاوت است، اما در عمق، همه آنها در جست‌وجوی یک پاسخ مشترک هستند: اینکه یک زن چگونه می‌تواند صدای خودش را پیدا کند و جایگاه انسانی خود را در جهانی که گاهی تلاش می‌کند او را تعریف و محدود کند، دوباره به دست آورد و زیست بهتر و بهینه ای داشته باشد.

۳. ترجمه یک متن نمایشی که زبان آن شاعرانه و مبتنی بر ریتم و موسیقی کلمات است، چه چالش‌هایی برای شما ایجاد کرد؟ آیا در ترجمه تلاش کردید بیشتر به وفاداری ادبی پایبند باشید یا قابلیت اجرایی متن را در اولویت قرار دادید؟ 
یکی از مهم‌ترین چالش‌های ترجمه «صداها»، حفظ روح شاعرانه و موسیقی درونی متن بود. متن اصلی نمایشنامه در قالب نظم نوشته شده است، اما با توجه به ضرورت‌های اجرایی و برای ایجاد ارتباط روان‌تر میان بازیگر و مخاطب فارسی‌زبان، تصمیم گرفتم ترجمه را به نثر نمایشی نزدیک کنم. البته این تغییر به معنای فاصله گرفتن از جهان شعری اثر نبود؛ تلاش اصلی این بود که ریتم، لحن، تکرارها، مکث‌ها و موسیقی پنهان در کلام حفظ شود. به عبارت دیگر، به جای انتقال صرفِ شکل ظاهری شعر، تلاش کردم روح موسیقایی و عاطفی زبان به فارسی منتقل شود. در ترجمه یک اثر نمایشی، به‌خصوص متنی مانند «صداها» که بخش مهمی از معنا در چگونگی بیان و شنیده شدن کلمات شکل می‌گیرد، مترجم باید میان وفاداری به متن مبدأ و قابلیت اجرا در زبان مقصد تعادل برقرار کند. هدف من این بود که مخاطب فارسی‌زبان نه فقط داستان، بلکه کیفیت شنیداری و احساسی این صداها را نیز تجربه کند.

۴. شما همزمان مترجم و کارگردان این اثر هستید. آیا این دو نقش در فرآیند تولید به شما کمک کرد یا گاهی باعث ایجاد چالش شد؟
قطعاً همزمانی نقش مترجم و کارگردان، چالش‌های خاص خودش را داشت. در یک سو، مسئولیت من حفظ جهان فکری، لحن و ساختار اصلی اثر بود و در سوی دیگر، به عنوان کارگردان باید به این موضوع فکر می‌کردم که این متن چگونه می‌تواند با مخاطب فارسی‌زبان ارتباط برقرار کند. در فرآیند کار، در برخی بخش‌ها نیاز بود به دنبال معادل‌ها و نشانه‌های فرهنگی قابل درک برای مخاطب ایرانی باشیم. البته این به معنای ایرانیزه کردن اثر یا تغییر دادن هویت اصلی نمایشنامه نیست؛ بلکه هدف ایجاد یک فضای آشناپندارانه برای مخاطب است تا بتواند با تجربه‌های شخصیت‌ها ارتباط عاطفی برقرار کند، در حالی که روح و وفاداری به متن حفظ شود. به نظر من یکی از دشوارترین بخش‌های این پروژه، پیدا کردن همین نقطه تعادل بود؛ تعادلی میان وفاداری به متن سوزان گریفین و ضرورت‌های اجرایی یک اثر که قرار است در بستر فرهنگی دیگری شنیده و دیده شود.

۵. در اجرای شما پنج بازیگر زن، پنج صدای متفاوت را نمایندگی می‌کنند. برای هدایت بازیگران، بیشتر روی چه مؤلفه‌ای تأکید داشتید؛ شخصیت‌پردازی، حس، ریتم یا ارتباط با مخاطب؟
در فرآیند تمرین و آماده‌سازی، روی همه مؤلفه‌ها به صورت همزمان کار کردیم؛ از جمله لحن، ریتم، حس و کیفیت بیان. اما برای من، نقطه آغاز همیشه شخصیت‌پردازی است. اعتقاد دارم تا زمانی که بازیگر به شناخت درستی از جهان درونی، گذشته، دغدغه‌ها و تضادهای یک شخصیت نرسد، سایر عناصر اجرایی نمی‌توانند به شکل دقیق و باورپذیر شکل بگیرند. بنابراین در این اجرا تلاش کردیم ابتدا شناسنامه‌ای روشن و دقیق از هر کاراکتر به دست بیاوریم؛ اینکه این زن کیست، چه تجربه‌ای پشت سر گذاشته، چه چیزی او را به نقطه‌ای که در نمایش می‌بینیم رسانده و چه صدایی از درون او می‌آید. وقتی هویت و منطق درونی شخصیت برای بازیگر روشن شود، به تدریج لحن، ریتم، مکث‌ها و حتی شیوه ارتباط او با مخاطب نیز پیدا می‌شود. در تمام کارهایی که انجام می‌دهم، شخصیت‌پردازی برای من زیربنای اصلی کار است؛ زیرا معتقدم بازیگر زمانی می‌تواند یک شخصیت را زنده کند که ابتدا آن را عمیقاً فهمیده باشد، نه اینکه صرفاً آن را اجرا کند.

۶. یکی از ویژگی‌های «صداها» تبدیل شدن صداهای فردی به یک کُر جمعی در پایان نمایش است. این پایان‌بندی چه مفهومی برای شما دارد؟
به اعتقاد من، پایان نمایش و تبدیل شدن این صداهای پراکنده به یک کُر جمعی، می‌تواند به تعداد تماشاگران، معناها و دریافت‌های متفاوتی داشته باشد؛ زیرا تئاتر اساساً یک تجربه شخصی است و هر مخاطب بر اساس زیست، خاطرات، تجربه‌ها و جهان ذهنی خودش با اثر مواجه می‌شود. اما از منظر کارگردانی، این لحظه برای من نقطه‌ای است که چندصدایی منفرد هر زن، به یک هم‌صدایی مشترک تبدیل می‌شود. پنج روایت جدا، پنج تجربه فردی و پنج مسیر متفاوت، در نهایت به صدایی واحد می‌رسند. 

۷. مخاطب ایرانی امروز با تجربه‌های اجتماعی و فرهنگی متفاوتی وارد سالن می‌شود. فکر می‌کنید چه بخش‌هایی از «صداها» می‌تواند با تجربه زیسته مخاطب ایرانی ارتباط برقرار کند؟
برای مخاطب ایرانی، به‌ویژه زنان، لحظاتی که این زنان با بحران مواجه می‌شوند، با محدودیت‌ها روبه‌رو می‌شوند و ناچارند با تنهایی خود مواجه شوند، نقاطی است که متن می‌تواند قرابت معنایی پیدا کند. فکر می‌کنم مخاطب ایرانی زمانی که با این پنج صدا مواجه می‌شود، ممکن است بخشی از تجربه زیسته خود یا اطرافیانش را در آنها بازشناسی کند؛ و همین امکان همذات‌پنداری است که می‌تواند یک متن متعلق به فرهنگ دیگر را به تجربه‌ای شخصی و نزدیک تبدیل کند. درست است که «صداها» درباره زنان آمریکایی دهه ۷۰ است، اما درباره تجربه انسانی زن بودن، انتخاب کردن، مقاومت کردن و شنیده شدن، برای مخاطب امروز هم حرف دارد. 

۸. این اجرا نخستین معرفی رسمی این نمایشنامه در زبان فارسی است. فکر می‌کنید ترجمه و اجرای این اثر چه جایگاهی در آشنایی مخاطبان ایرانی با ادبیات نمایشی معاصر جهان دارد؟
به نظرم یکی از وظایف ترجمه در حوزه ادبیات نمایشی، صرفاً انتقال یک متن از زبانی به زبان دیگر نیست؛ بلکه ایجاد یک گفت‌وگو میان فرهنگ‌ها و تجربه‌های انسانی متفاوت است. بسیاری از آثار ارزشمند در ادبیات نمایشی جهان وجود دارند که به دلایل مختلف کمتر به مخاطب فارسی‌زبان معرفی شده‌اند و ترجمه و اجرای آنها می‌تواند افق‌های تازه‌ای برای مخاطب و هنرمندان ایجاد کند. "صداها" از این منظر اهمیت دارد که با وجود تعلق به یک بستر فرهنگی مشخص که در ظاهر از فرهنگی ایرانی دور به نظر می‌رسد، به موضوعاتی می‌پردازد که محدود به یک جامعه خاص نیستند؛ موضوعاتی مانند هویت، تنهایی، خانواده، بحران‌های فردی و اجتماعی و تلاش انسان برای پیدا کردن جایگاه خود در جهان. امیدوارم این ترجمه و اجرا بتواند فقط معرفی یک نمایشنامه نباشد، بلکه زمینه‌ای برای شناخت بیشتر مخاطب ایرانی از جریان‌های متفاوت نمایشنامه‌نویسی معاصر جهان و همچنین ایجاد انگیزه برای ترجمه و اجرای آثار ارزشمند دیگری باشد که کمتر فرصت دیده شدن پیدا کرده‌اند.

۹. اگر بخواهید «صداها» را در یک جمله برای مخاطبی که هنوز آن را ندیده معرفی کنید، چه می‌گویید؟
در یک جمله سخت است ولیکن، «صداها» سفری است از منِ فردی زنانه به ما‌ی جمعی و محلفی است درباره چگونه شنیدن؛ شنیدن زنانی که هر کدام داستانی متفاوت دارند، اما وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، تصویری مشترک از انسان، رنج، مقاومت و امید می‌سازند.

نمایشنامه «خدای کشتار» اثر یاسمینا رضا، با ترجمه مائده طهماسبی و کارگردانی پرهام پاسیار در قالب اجرای نمایشنامه‌خوانی در خانه نمایش مهرگان روی صحنه می‌رود. دراماتورژی این اجرا بر عهده عرشیا صدری است.

در خلاصه این اثر آمده: دو زوج برای گفت‌وگویی متمدنانه و حل یک اختلاف در کنار هم قرار می‌گیرند؛ اما هرچه زمان می‌گذرد، فضای آرام جلسه به چالشی پیچیده و غیرمنتظره بدل می‌شود و مرز میان ظاهرِ آراسته و واقعیتِ پنهان روابط انسانی کم‌کم از بین می‌رود.

عرشیا صدری، پانیذ حامدی، شهریار کریمیان و نسیم نیکو نقش خوانان این نمایشنامه‌خوانی هستند.

دیگر عوامل این اجرا عبارتند از مشاور کارگردان: پانیذ ‌حامدی، دستیاران کارگردان: عرشیا ‌صدری، مهنوش ‌سلیمانی، برنامه ریز: ابوالفضل ‌شریفی، مجری طرح: امین ‌اسلامی، مدیر هنری: محمدسجاد ‌رشیدی، روابط عمومی: ابوالفضل شریفی، عرشیا صدری، مشاور رسانه: پارسا ‌اسماعیلی، گروه هنری: بازی به وقت شب، سرپرست گروه: پرهام ‌پاسیار، مدیر پروژه: علیرضا ‌ابوطالبی، اتاق فرمان و عوامل فنی: حمید ‌سلامی، امیرحسین ‌محمدی.

نمایشنامه‌خوانی «خدای کشتار» به کارگردانی پرهام پاسیار، شنبه ۲۷ تیر، ساعت ۲۱ در سالن شماره۳ خانه نمایش مهرگان روی صحنه خواهد رفت و علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت این اثر می‌توانند به سایت تیوال مراجعه نمایند.

نمایش «برای فروش» به نویسندگی سهند خیرآبادی و کارگردانی علی تصدیقی از چهارشنبه ۱۰ تیرماه در بلک‌باکس پردیس تئاتر و موسیقی دِکُر روی صحنه رفته و با استقبال بی نظیر مخاطبان روبه‌رو شده است.

تمامی بلیت‌های شش اجرای نخست این نمایش به فروش رسیده و بلیت اجراهای آینده در سایت تیوال در دسترس علاقه‌مندان است. مخاطبان می‌توانند با مراجعه به این سامانه نسبت به خرید بلیت اقدام کنند.

مهرانه مهین‌ترابی، نورا هاشمی، محمد معتضدی، مهبد قناعت‌پیشه و نادر فلاح بازیگران نمایش «برای فروش» هستند.

عوامل این نمایش عبارتند از: 
نویسنده: سهند خیرآبادی، کارگردان: علی تصدیقی، مجری طرح: میثم میرزایی،‌ مدیر اجرایی: حمیده وحیدی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: پانیا تمری، دستیار کارگردان و مدیر صحنه: مهدی قمر، طراح لباس: حمیده وحیدی، دستیار لباس: ماه‌آفرید عنایتی، طراح صحنه: علی تصدیقی، ساخت دکور: حمید سلطانی، طراح گریم: نازنین امینی ، دستیار گریم: پارمیس موسوی، طراح نور: آراد شاکری ، دستیار صحنه: یزدان شوشتریان، منشی صحنه: پانیا تمری، اپراتور صدا: ایلیا درگاهی، مدیر تبلیغات: رعنا نوری، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، عکاس: الهه شهریاری

نمایش «هری‌پاتر» به نویسندگی و کارگردانی شایان بهمنی از ۶ خرداد اجرای خود را در خانه ‌نمایش ‌مهرگان آغاز کرده و باتوجه به استقبال مخاطبان، همچنان پذیرای مخاطبان است.

به گزارش روزنه هنر، این اثر روایتی از زندگی هری پاتر بر اساس رمان اول تا چهارم هری‌پاتر اثر جی.کی رولینگ است.

سینا سلیقه‌دار، مانیا ‌مقدم، علی ‌افتخاری، مهرزاد ‌جعفری، سپهر ‌فرزاد، افشین داوودی، نگین پروا، پدرام صادقی، میلاد ‌مرتضوی، امیرحسین ‌فارسی، سینا ‌باقری، سارا ‌رحیم ‌دشتی، نیوشا آذر کیوان، فریبا حسینی نسب، علیرضا ‌حافظی، عرفان گل محمدی، مرتضی طهرانی، امید ‌آزادخانی، ایمان ‌رحیم دل، محراب ‌رضائی، کیمیا ‌کسنویه، رنلی بختیاری، علی شجاعی، علی ‌یاور، محمدنقی ‌اظهری، آیناز جلیلی، نازنین اهرانی، مهسا ‌صفری، امیر محسن رجب‌پور، ایلیا ‌شکرگزار، کیان دلدوست، مهدی ‌کبیری، حسین ‌کبیری، هومن ‌مردانی، پرنیا آبیاری بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش پرداختند.

از دیگر عوامل این اثر می‌توان به: امین شوشتری (مدیر پروژه)، محمدجواد‌شیخ (طراح دکور)، علیرضا ‌حافظی (آهنگساز و انتخاب قطعه)، مهسا ‌صفری (طراح گریم)، علی زندیه (طراح گرافیک، پوستر و تبلیغات)، غزاله ‌نیّر (طراح حرکت و کروگراف)، مهرزاد جعفری (مشاورکارگردان)، سروا طبسی (دستیار کارگردان)، سپهر‌فرزاد (بازیگردان)، کیمیا ‌کاظم‌‌دخت (دستیار برنامه‌ریز)، الناز جعفری‌پور، سروش ‌نیکوسخن، مهدی دهقان، مهیار هاشمی جوان، آرتین رامتین (گروه ساخت دکور)، شبنم زواریان، نگین طهماسبی، می‌گل ایمانی‌پور (دستیاران گریم)، حسن ‌نیک‌‌زاد، محمد خاکزاد (دستیاران صحنه)، فرشته جاوید (دستیار لباس)، معصومه ‌خوش ‌اندام (اتاق فرمان)، فروشگاه فانتازیو (اسپانسر لباس و اکسسوری) و حامد ‌قریب (مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه و تبلیغات) اشاره کرد.

نمایش «هری‌پاتر» ازچهارشنبه، ۶ خرداد اجرای خود را در سالن۱ خانه نمایش مهرگان (واقع در خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه، خیابانوحید نظری، پلاک ۶۰) آغاز کرده و هر شب ساعت ۱۸:۴۵ برای مخاطبان به نمایش گذاشته می‌شود.

منبع

نمایشنامه «صداها» اثر سوزان گریفین، که برای نخستین‌بار به زبان فارسی ترجمه شده در قالب یک اجرای نمایشنامه‌خوانی با کارگردانی آریو راقب کیانی، در بوتیک هنر ایران، پیش روی مخاطبان قرار خواهد گرفت.
به گزارش ایران تئاتر به نقل از روابط عمومی پروژه، نمایشنامه «صداها» (Voices) اثر سوزان گریفین، نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس و نظریه‌پرداز برجسته آمریکایی، برای نخستین‌بار به زبان فارسی ترجمه شده و در قالب یک اجرای نمایشنامه‌خوانی با کارگردانی آریو راقب کیانی، روز جمعه ۲۶ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۳۰ در بوتیک هنر ایران، سالن ۴، پیش روی مخاطبان قرار خواهد گرفت.
سوزان گریفین از چهره‌های تأثیرگذار ادبیات و اندیشه معاصر آمریکا است که آثارش در مرز میان ادبیات، فلسفه، روان‌شناسی، تاریخ و مطالعات زنان قرار می‌گیرد.
او از پیشگامان جریان انسان‌گرایی‌ بومی به شمار می‌آید؛ جریانی که بر پیوند میان سلطه بر انسان و بهره‌کشی از طبیعت تأکید دارد و ریشه هر دو را از ساختارهای قدرت قلمداد می‌کند. گریفین در آثار خود با نگاهی زنانه، شاعرانه و انسان‌گرایانه، به مفاهیمی چون هویت، حافظه، خشونت، عشق، صلح، بدن، طبیعت و کرامت انسان می‌پردازد و تلاش می‌کند صدای تجربه‌های خاموش و نادیده‌گرفته‌شده، به‌ویژه تجربه زنان، را به ادبیات بازگرداند.
از شناخته‌ شده‌ترین آثار او می‌توان به «زن و طبیعت؛ غرش درون او»، «همسرایی سنگ‌ها»و «آنچه بدن او می‌اندیشید» اشاره کرد؛ آثاری که هر یک از زاویه‌ای متفاوت، رابطه انسان با طبیعت، تاریخ، خشونت، قدرت و تجربه زیسته زنان را واکاوی می‌کنند و جایگاه ویژه‌ای در ادبیات اندیشه‌ورز معاصر دارند. باید گفت نمایشنامه "صداها" نیز در امتداد همین جهان فکری شکل گرفته است. این اثر، بیش از آنکه بر روایت کلاسیک و خطی استوار باشد، بر گفت‌وگو، چندصدایی، خاطره و لایه‌های پنهان ذهن شخصیت‌ها تکیه دارد. نگاه تمثیل آمیز «صدا» در این نمایشنامه صرفا به منظور ابزار بیان نیست، بلکه استعاره‌ای از تجربه‌های زیسته، سکوت‌های تاریخی، کشمکش‌های درونی و جست‌وجوی هویت است. گریفین در این اثر نیز با حساسیت ویژه خود نسبت به تجربه انسانی و به‌ویژه تجربه زنان، فضایی شاعرانه و تأمل‌برانگیز خلق می‌کند که مخاطب را به بازاندیشی درباره روابط انسانی، مسئولیت، همدلی و معنای زیستن دعوت می‌کند.
ترجمه و کارگردانی این نمایشنامه را آریو راقب کیانی عهده‌دار است و این اجرا، نخستین معرفی رسمی این اثر به مخاطبان فارسی‌ زبان به شمار می‌رود. در این اجرا، آرام محمدخانی، ندا خدابخش، مهرو ذبیحی، خاطره گواه و ویدا وکیل نوین به عنوان نقش‌خوان حضور دارند و امیر پارسائیان‌مهر به عنوان مشاور رسانه و سمیرا رحمتی به عنوان دستیار کارگردان گروه را همراهی می‌کند. علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این اجرا را از طریق سایت تیوال تهیه کنند.

در آستانه آغاز اجرای «مرگ اشرف غنی» به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشت‌کوهی با تهیه‌کنندگی مهدی طوفانی در تماشاخانه هیلاج از پوستر این نمایش با طرحی از محمدحسن آزادگان رونمایی شد. 
آرزو غلامی، عیسی حسینی، نادر محمودی، فرشته محمدی، بشیر احمد نیکزاد، فریماه پروانی و مبینا صافی بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.
این اثر پیش‌ از این در چهل‌ و چهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر موفق به کسب جایزه بهترین نمایشنامه اقتباسی شده و همچنین نامزد دریافت جایزه برای بهترین موسیقی و بهترین بازیگر زن بوده است.
از دیگر عوامل «مرگ اشرف غنی» عبارتند از مجری طرح: پژمان برزگر، خوانندگان: عرفان مبینی، مجتبی خاوری و مبینا صافی، نوازندگان: پیمان اکبری و متین سعیدی، دستیاران کارگردان: هدی حاجی‌زاده و یاشار نادری، طراحان صحنه: ابراهیم پشت‌کوهی و حسین طاهربخش، طراحان لباس: ابراهیم پشت‌کوهی و مرجان خرمی، طراح گریم:  شبنم روزبهانه، طراح گرافیک، موشن‌گرافیک و ساخت تیزر: محمدحسن آزادگان، طراح نور: پژمان برزگر، طراح حرکت:  هدیه شیخان، مدیر اجرایی: محمد لهاک، مدیر صحنه:  سام جانملکی، منشی صحنه: فرانک ورکیانی، عکاسان: پرتو جغتایی و امیر ناصری، مدیر روابط عمومی: امیرعباس حیدری، مدیر رسانه: نگار امیری، جلوه‌های ویژه: آرش آقابیک، نماینده اجرایی: هلیا خادم و تبلیغات مجازی: مهتاب بیات
در پی اتمام بلیت‌های روزهای نخست، امکان تهیه بلیت برای سانس‌های جدید این نمایش فراهم شده است. 
«مرگ اشرف غنی» از یکشنبه ۲۱ تیر، ساعت ۱۹ در تماشاخانه هیلاج روی صحنه می‌رود و علاقه‌مندان می‌توانند جهت تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کنند.
در خلاصه داستان نمایش «مرگ اشرف غنی» می‌خوانیم: «در شب چله، کابل سقوط می‌کند و طالبان برای یافتن اشرف غنی به خانه‌ای در حاشیه کابل هجوم می‌برند.»

منبع

نمایش جدید شکیبا علیزاده با بازی علی مربی، هیوا پورشفقی و جمعی از هنرمندان، روایتی معمایی از یک عمارت متروکه را روایت می‌کند
نمایش «راز دیوارهای فروریخته» به نویسندگی و کارگردانی شکیبا علیزاده و تهیه‌کنندگی موسسه «شکیبا مهر هنر»، از ۲۱ تیرماه در سالن استاد جمیله شیخیِ تالار محراب به روی صحنه می‌رود.

این اثر نمایشی که در ژانر وحشت- معمایی تولید شده است، هر شب ساعت ۱۹:۰۰ به مدت ۵۵ دقیقه میزبان علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی خواهد بود.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «دو معمار برای مرمت آسایشگاهی متروکه قدم به ساختمانی می‌گذارند که گذشته‌اش هنوز در سکوت دیوارها جریان دارد، جایی که هر قدم، مرز میان واقعیت و حقیقت را مبهم‌تر می‌کند.»

در این نمایش هنرمندانی همچون علی مربی، هیوا پورشفقی، حنا جعفری، صابر خرم‌بخت، آرمین حسن‌زاده و شیوا کوشکانی به ایفای نقش می‌پردازند. همچنین عوامل این نمایش عبارتند از: مشاور کارگردان علی مربی، گروه کارگردانی عسل داوودی، عطاالله رادپور ، مدیر تولید حمیدرضا محمدحسینی، طراح لباس، طراح صحنه و سازنده تیزر ماهک سلیمانی، گریم شکیبا علیزاده، مدیر رسانه پیام احمدی کاشانی، عکاس پیام احمدی کاشانی، روابط عمومی طیبه محرمی و...

علاقه‌مندان برای تهیه بلیط می‌توانند به سایت تیوال مراجعه فرمایند.

مجید یاراحمدی نمایشنامه محمد چرم‌شیر را با بازی فاطمه زمانی، سهیلا قیدی و علی پیله‌ور روی صحنه می‌برد.
نمایش «چشم‌های بسته از خواب» به نویسندگی محمد چرم‌شیر و کارگردانی و تهیه‌کنندگی مجید یاراحمدی، از تاریخ ۲۱ تیرماه تا ۸ مردادماه، در سالن استاد جمیله شیخی تالار محراب روی صحنه می‌رود. این نمایش که هر شب از ساعت ۲۰:۳۰ اجرا می‌شود، در مدت ۵۰ دقیقه به موضوع استفاده ابزاری فرزندان توسط مادر برای مقابله با پدر و پنهان کردن واقعیت‌های روابط اجتماعی می‌پردازد.
در این اثر نمایشی، فاطمه زمانی، سهیلا قیدی و علی پیله‌ور به ایفای نقش می‌پردازند. عوامل این نمایش عبارتند از: مشاور کارگردان غلامحسین شاه‌علی، مدیر برنامه‌ریزی مرضیه دهقان‌پور، دستیاران کارگردان طاها سعیدی و سمیه باباوند، نریشن سحر امیری، طراح صحنه اکرم بایه، طراح لباس آیدا فاضلی، طراح گریم ندا میرزایی، مجری گریم الیا موسوی، طراح پوستر و بروشور مینا قانع، طراح نور مجید احمدآبادی، مجری طرح آرمینا عباس‌زاده، روابط عمومی طیبه محرمی، مدیر رسانه پیام احمدی کاشانی، مدیر صحنه امیررضا آبی، عکاسان سیروس رستم‌پور، پیام احمدی کاشانی و حسن رستم‌پور، ساخت تیزر عرشیا مرادی، دستیار صحنه فاطمه (دریا) اسدی و انتخاب موسیقی پارمیدا یاراحمدی.
علاقه‌مندان می‌توانند جهت تهیه بلیط به سایت تیوال مراجعه نمایند.