چرا جامعه ی ما از گفت و گو گریزان است؟

در وهله اول این سوال کمی عجیب به نظر می رسد و ممکن است خواننده ی مطلب پیش خود بگوید : ای بابا، این چه حرفیه ؟
ولی با کمی دقت می توان به وجود چنین مشکلی پی برد .
ما با هم گفت و گو نمی کنیم . از یک کلاس درس بیست ، سی نفره گرفته تا یک دور همی کوچک هر آدمی در آن جمع به کار خودش مشغول است و به قولی سرش توی لاک خودش است .
در کلاس درس استاد به زور چند نفری را به گفت و گو می کشاند و در دورهمی هم چند نفری در یک گوشه ای یواشکی با هم حرف می زنند . تکلیف فضای مجازی هم که آینه تمام قد جامعه است ، کاملن مشخص است . در گروه ده نفری ، یک نفر فعال است و بقیه تماشاچی هستند .
خوب ، علت چیست ؟
علت آن است که ما با خودمان بیگانه ایم و بین ما و خود ما فاصله افتاده است .و هیچ تلاشی هم برای بیرون آمدن از این وضع نمی ... دیدن ادامه ›› کنیم . این را محمود فلکی عزیز در کتاب " بیگانگی در آثار کافکا " می نویسد . او شخصیت مسخ کافکا را که تبدیل به حشره شده ، مثال می زند و می گوید : " من ِ" کافکا حتا به صورت حشره هم تلاش می کند ولی در شخصیت بوف کورهدایت این "من " برای نابودی خود لحظه شماری می کند . او سپس ادامه می دهد که انسان مدرن همواره تلاش می کند . اما از آن جا که مدرنیته ما وارداتی و دست و پا شکسته است ، ما هنور نتوانسته ایم از خود خودمان بیرون بیاییم . چرا ؟ چون انسان مدرن که ساز و کار های مدرن در او درونی شده ، می پذیرد که با واقع بینی و مسئولیت شناسی ، گفت و گو بهترین عامل برای موفقیت است .

ما می گوییم کوروش و داریوش را داریم ، تمدن هفت هزار ساله داریم و چه و چه . خوب ، که چی ؟ قرار نیست کوروش و داریوش برای ما کاری انجام دهند ، ما خودمان باید تلاش کنیم و تاثیرات ناسالم محیط را پس بزنیم و به گفت و گو بپردازیم . آن هم از نوع سازنده اش . آن وقت ، درک دیگری و تحمل آن و تفاهم و همزیستی مسالمت آمیز و به تعبیر روان شناختی ، ارتباط بدون خشونت ، آسان می شود . و از این راه افراط گرایی هم به حاشیه می رود و.........

#مرتضی_کلانی

پاییز مرا کرده روانی!
یاد تو و آن عشق جوانی!
با کس، نگفتم تب عشقت
آخر رمقم رفت و
دلم خسته شد و ماند نه تاب و نه توانی!
از
تُردی بغضی که شکست و
از
صدای خش خش برگ های خزانی
تو چه دانی! تو چه دانی؟!

پشت پرچین نگاه،
حسرتی
پنهان است...
کوک کن ساز دلم را گاهی
تا قلم،
جان نسپارد
گوشه ی دنج اتاق...
کوک کن ساز دلم را
که نفس واژه شود...
پی موسیقی احساس تو هرشب،
قلمم جان گیرد،
بکند رقص بر این کاغذ دلمرده ی سرد،
اشک من شعر شود...
...
...

ستایش شادی در ادبیات فارسی

هیچ شادی نیست اندر این جهان
برتر از دیدار روی دوستان
رودکی ، در ستایش شادی ، به انسان و طبیعت نگاه می کند .
ز آمده شادمان بباید بود
وز گذشته نکرد باید یاد
رودکی ،در اشعار خود انسان را در ارتباط با طبیعت می بیند . بی جهت نیست که او را " شاعر طبیعت گرا "
بنامیم . ولی همان طور که ... دیدن ادامه ›› به تماشای طبییعت و مناظر زیبا می نشیند ، یک دم از شادی انسان غافل نیست. در واقع طبیعت زیبا را برای انسان شادمان می خواهد و این شادی را با " یاد یار مهربان " پیوند می دهد .
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
علاوه بر این ، باید دانست که این " شادمان بودن "ریشه در فلسفه " خوش باشی " ایرانیان دارد ، که از دوران باستان وجود داشته است . به عنوان نمونه اجداد ما برای هر ماه جشنی برپا می داشتند و از هر فرصتی برای شادمانی استفاده می کردند . جشن های نوروز ، تیرگان ، مهرگان ، یلدا و سده از برجسته ترین آن هاست .
نمونه ی بارز ، " خوش باشی " در رباعیات خیام است .

پاییز رو همیشه دوست داشتم!
پر از وسوسه ی چیدن گل از باغچه های کنار زیر گذر و دوتا یکی کردن پله ها !
ذوق گچ بازی پای تخته سیاه !
بوی نارنگی و آلوچه یواشکی سر کلاس!
خش خش برگای تو خیابون تا نارنجی غروب!
پاییز فصلی نبود ک شروع بشه
پاییز ،فصلی بود ک دچارش میشدم!
پاییز بود که اولین بار نوشتم!
سر کلاس اصول اندازه گیری وقتی کلافه از خمیازه های تکراری استاد شده بودم.
پاییز بود که توی کارگاه ،آدامس ... دیدن ادامه ›› های ساغر رو ک رو زمین ریخته بود جمع کردم و با شیطنت به استاد تعارف کردم و ذوق زده شد!
پاییز بود ک دست نویس هام توی کارگاه جا موند و استادم با لهجه شیرین اصفهانیش بم گف حساتو جدی بگیر!
پاییز بود ک اولین بار غروب رو توی سعدیه تجربه کردم و سکوتش رو لمس کردم!
پاییز بود ک اولین کتاب شاملوی جاانااانم رو هدیه گرفتم و موقع خوندنش وویس گرفتم...
پاییز بود وقتی شنیدم چ اتفاقی واست افتاده و روزایی ک نبودی هر ساعتش هزار ساعت گذشت و یچیزی و درونم حس کردم...
پاییز بود وقتی دوباره دیدمت و ذوق تو چشمامو همکارم فهمید...
پاییز بود وقتی اولین بار پرسیدی نوشته ها رو از کجا میذاری و من یا خجالت گفتم دست نوشته های خودمه و با ذوق گفتی عااالین!!!!
پاییز بود وقتی برای اولین بار با چشمای بسته بوسیدمت...
پاییز بود وقتی گفتی میشه فقط باشی؟!
پاییز بود ک بغلم گرفتی و گفتی عطرت رو نمیشه از یاد ببرم...
پاییز بود وقتی کنار درختای انار جشنواره قدم میزدیم و گفتی دییووونه مگه میشه تویی ک انقد دوستم داری ازت بگذرم؟!...
پاییز بود که اسمش رو روی گوشیت دیدم و وقتی دستم توی دستت بود صداشو شنیدم...
پاییز بود وقتی زشت بودنم رو ب روم آوردی و گفتی هیچ جذابیتی نداری و هیچ کس دوستت نداره.
پاییز بود ک آیدا رفت....
پاییز بود که توی جلسه تراپی دکتر میگفت آدمک دوستت نداره قاصدک ....
پاییز بود که طعم گس آخرین بوسه روی لبم حک شد!....
پاییز بود ک اون شب رو تا صبح راه رفتم و اشکای شبونه شروع شد.....
پاییز بود ک با شیرینی...‌
پاییز بود....
پاییز شد....
سومین پاییزی ک دیگه روزاش رو زندگی نمیکنم و فقط نفس میکشم!
به انارای خشک شده رو درخت باغچه زل زده بودم!
اما هیچ حسی نداشتم....
هه!
پاییز شده...
......

امشب باید زود بخوابم
صبح باید زود بیدار شوم
امشب دیر میخوابم
صبح دیر بیدار خواهم شد

🐧

گیرم اصلا به دلم کل جهان را بدهند
تو نباشی
بتپد
این دل وامانده
که چه؟؟؟؟؟

دیر شد
نان قیمت شیر شد
پیر شد
نانوا فقیر
شد

🎈

ای یارِ غدار ناپایدار و ای دلبر جفاکار مکار،من از دست سبک سری و بی خبری تو چنان همسفرِ دربه دری و همبستر خون جگری شده ام که زلازل به ارکان کاخ مدرکاتم افتاده و هلاهل به کام فراخ حیاتم ریخته.باشد که به حق و بی طعن و دق دفترِ شکایت از جور بی نهایت تو را ورق به ورق بگشایم و فریاد ناشکیبایی از غربت و تنهایی و از بیداد بی وفایی تو به گوش فلک مینایی برآورم

نیکزاد افرسی نیا
دن کیشوت

عروسی اومده تو کوچمون
شایدم دومادی
صدای غریبی است
نوای کردی شاد
می توان با آن گریست

خوشی تون پایدار 🎈