شهر یا سالن...
تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
خانه تئاتر و موسیقی مستقل تهران
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تالار هنر
تماشاخانه هیلاج
مجموعه E-ACT
خانه نمایش دا
خانه هنرمندان ایران
تماشاخانه استاد جمشید مشایخی
خانه تئاتر
تالار محراب
بلک باکس ایرانمال
تماشاخانه طهران
تماشاخانه همای سعادت
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 15:22:27
با خرید بلیت از تیوال، برای رفت و برگشت با تپسی، تخفیف میگیرید! ... اطلاعات بیشتر
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
۱ دقیقه پیش
تئاتر ابزاری است برای بازخوانی پرسش‌های بنیادین بشر؛ از چرایی حضورمان بر کره زمین تا تمنای وصل و هراس از تنهایی. نمایش «داستان خرس‌های پاندا، به روایت یک ساکسیفونیست که معشوقه‌ای در فرانکفورت دارد»، نوشته‌ی ماتیی ویسنی‌یک و با ترجمه روان هانیه رجبی، از آن دست آثار تأمل‌برانگیزی است که در اجرا نیازمند درک درست از لایه‌های زیرین متن است؛ مقصودی که در تازه‌ترین اجرای این اثر به کارگردانی مریم امینی با دقتی چشمگیر محقق شده است.
نمایش با یک پیش‌درآمد، ۹ شب فانتزی و خاص و در نهایت یک پایان‌بندی مدون شکل می‌گیرد. نقطه‌ی عزیمت اثر، بیداری غافلگیرکننده‌ی یک زن و مرد ناشناس در بستری نامعلوم است؛ گویی با آدم و حوای مدرنی روبه‌رو هستیم که سرگردان میان واقعیت و بی‌خبری، از مبدأ و مقصد خود بی‌تأثیرند. آن‌ها شب گذشته را در فضایی از بی‌اختیاری گذرانده‌اند، اما در این میان، دانایی نسبی زن نسبت به ماجراها، پویایی دراماتیک قصه را کلید می‌زند. تلاش زن برای ترک صحنه و تمنای مرد برای تمدید این حضور، به توافقی بر سر «عدد ۹» می‌انجامد؛ عددی با بار معنایی عمیق و نمادین در سیر و سلوک انسانی (به‌ویژه در سنت مسیحی) که بستر شکل‌گیری یک زندگی جدید، محدود و مینیمال را فراهم می‌آورد. استعاره‌های درخشان متن، از جمله حضور سیب و کارکرد دراماتیک آن در پرده‌ی پایانی، به‌خوبی در خدمت تثبیت این مضمون مکاشفه‌محور قرار می‌گیرند؛ چنان‌که رویاپردازی پیرامون تناسخ در کالبد خرس‌های پاندا نیز طنز ظریفی بر نظریه داروینیسم و سیر تکامل ... دیدن ادامه ›› بشر می‌زند.
مریم امینی در مقام کارگردان، با تسلط بر لحن فانتزی و شاعرانه‌ی ویسنی‌یک، توانسته فضایی باورپذیر خلق کند. یکی از نقاط قوت بارز اثر، بازی‌های دقیق، اندازه‌گیری‌شده و برآمده از شناخت بازیگران است. خیام وقار کاشانی و غزاله اکرمی با هماهنگی و ارتباط درست صحنه‌ای، شمایلی باورپذیر از این زوج سرگردان را به نمایش می‌گذارند و لحن اثر را میان طنز، فلسفه و شاعرانگی به تعادل می‌رسانند. علاوه بر هدایت بازیگران، بخش‌های دیداری و شنیداری نمایش نیز در خدمت خلق جهان اثر عمل کرده‌اند. طراحی صحنه با هوشمندی تمام و با بهره‌گیری خلاقانه از فیزیک سالن چهارچوب، چارچوبی درست برای بازنمایی موقعیت محصور این دو شخصیت فراهم کرده است. در کنار آن، طراحی لباس هماهنگ و نورپردازی دقیق و حساب‌شده، گویای نگاه مهندسی‌شده‌ی گروه اجرایی به فضاسازی است؛ عناصری که دست‌به‌دست هم داده‌اند تا تماشاگر کاملاً به درون جهان فانتزی اثر پرتاب شود.
با این همه، از منظر سلیقه‌ی مخاطب و زیبایی‌شناسی اجرا، اگرچه اثر از انسجام خوبی برخوردار است، اما افت‌وخیز در حفظ ریتم و تمپوی دراماتیک در برخی لحظات، می‌توانست فاصله‌ی ادراکی میان تماشاگر و ضرب‌آهنگ بازیگران را به حداقل برساند تا مکاشفه‌ی اثر با طراوت بیشتری به جان مخاطب بنشیند. با تمام این تفاسیر، «داستان خرس‌های پاندا…» تجربه‌ای درخشان، تفکربرانگیز و محترم در تئاتر این روزهاست که تماشای آن به تمامی دوستداران ادبیات نمایشی و تئاتر معناگرا پیشنهاد می‌شود.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۶ دقیقه پیش
مادلن: (صریح و محکم) دارم از آن لحظه‌ی کوتاهی حرف می‌زنم که سنگ، سفید مانده، در چشم به‌هم زدنی، دیگر هیچ‌کس روی آن نبوده.
زن: جز دریای پیرامون سنگ(مکث)، و فریادها(مکث)، این لحظه مثل صحنه‌ی تئاتر است.
مادلن: لحظه‌ی بی‌فرجام ملال.
پ.ن: اجرای ساوانابای، ساوانابای عزیز، ساوانابای جان به هفته‌ی پایانی رسید و دوستان بلیت هفته‌ی آخر(24 تا 29 آبان) رو با 30 درصد تخفیف می‌تونن تهیه کنن.
مشتاقیم به دیدار دوستان.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۹ دقیقه پیش
فیلمبرداری چشم نواز و درخشان.
نور پردازی بی نظیر.
بازیگری عالی.
موسیقی درجا و درست.
اما کلامی که بیان نمی‌شود که نمی‌شود.
۱۴۵ دقیقه ای که حداقل ۴۵ دقیقه نباشد چیزی نمی‌شود.
بُت خودش هم در کلام ناتوان بود.
با احترام به کارگردان خوب دوران🙏🏾
نور پردازی بی نظیر.
بازیگری عالی.
موسیقی درجا و درست.
اما کلامی که بیان نمی‌شود که نمی‌شود.
۱۴۵ دقیقه ای که حداقل ۴۵ دقیقه نباشد چیزی نمی‌شود.
بُت خودش هم در کلام ناتوان بود.
با احترام به کارگردان خوب دوران🙏🏾
امیرمسعود فدائی این را
دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۱ دقیقه پیش
عشـقِ تو مرا «ألستُ مِنکم بِبَعید»
هجرِ تو مرا «إنَّ عَذابی لَشـدید»
بر گِردِ رُخت نوشـته «یُحیی وَ یُمیت»
«مَن ماتَ مِن العشق فقد ماتَ شهید»
یک نیم رخت «ألَسْتُ مِنْکُمْ بِبَعید»
یک نیمِ دگر «إنَّ عَذابی لَشدید»
بر گرد رخت نبشته «یُحیی وَ یُمیت»
«مَنْ ماتَ مِنَ العشق فقد ماتَ شهید»
رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
هجرِ تو مرا «إنَّ عَذابی لَشـدید»
بر گِردِ رُخت نوشـته «یُحیی وَ یُمیت»
«مَن ماتَ مِن العشق فقد ماتَ شهید»
یک نیم رخت «ألَسْتُ مِنْکُمْ بِبَعید»
یک نیمِ دگر «إنَّ عَذابی لَشدید»
بر گرد رخت نبشته «یُحیی وَ یُمیت»
«مَنْ ماتَ مِنَ العشق فقد ماتَ شهید»
رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
حامد سعیدفعال و امیر ناصری این را
دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۵ دقیقه پیش
برای دیدن تصویر کامل لطفا کلیک کنید سپاس
این کار هم قسمت اسکچ بنای کلیسای در حال ساختش( اگر درست دیده باشم) خیلی جذاب بود👌
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۰ دقیقه پیش
حتما برای دیدن تصویر کامل روی عکس کلیک کنید سپاس
پ.ن
رنگ پارچه دیتیل تاج صورت و ریش حتی جزئیات کف به نگاه من زیبا بود ولی تحلیل فنی رو نرفتم دنبالش چون مذهبی طور میشد منم فراری ام🙃 فَلِذاااا لذت بصری کفایت کرد.😁🎈
امیرمسعود فدائی و حسام؟ این را
دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۱ دقیقه پیش
از نظر مفهومی، به نظرم نمایش توانسته بود استعاره «گرگ» و «گوسفند» را از دوگانه‌های مرسوم شکارچی و شکار، قربانی و متجاوز فراتر ببرد و به چالش بکشد
آیا گرگ بودن به معنای آزادی و قدرت مطلق است؟ آیا گوسفند بودن نتیجه یک انتخاب فردی است یا نوعی اجبار و میراثی که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود؟ و آیا کسی که قوانین را وضع می‌کند لزوماً از محدودیت‌ها و پیامدهای همان قوانین مصون می‌ماند؟
دکور صحنه از همان لحظات پیش از شروع اجرا فضایی دلهره‌آور و مرموز ایجاد کرده بود. نورپردازی دقیق و حساب‌شده در طول نمایش به‌خوبی این حس اضطراب و هراس رو تقویت می‌کرد😁😁
ماکت گوشت روی صحنه هم واقعاً برایم جالب بود. حقیقتاً برای مدتی هنگام تماشا فکر می‌کردم با یک تکه گوشت واقعی طرفم! (دوستان!احتمالاً ... دیدن ادامه ›› برای شما عجیب هست که چرا چنین تصوری داشتم😁اما خب من از نسلی هستم که لیدی گاگا رو با لباس ساخته‌شده از گوشت در مراسم MTV سال ۲۰۱۰ دیده😁😁😁 پس این میزان شک و تردید کاملاً موجه هست :)))
تنها نکته‌ای که به نظرم جای بهبود داشت، متن پایانی نمایش بود که روی صحنه ظاهر میشد. به دلیل پیچ‌وتاب پارچه‌های دکور و کوچک بودن فونت، خواندن آن چندان راحت نبود و نوشته هم خیلی زود از روی صفحه محو شد. به نظرم استفاده از فونت بزرگتر، نمایش طولانی‌تر متن یا حتی همراه کردن آن با یک خوانش صوتی می‌توانست بهتر باشه.
سپاس از همه عزیزانی که در خلق اثر دخیل بودند💚
خسته نباشید 🙌🏻💚
امیرمسعود فدائی و حسام؟ این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۱ دقیقه پیش
به به
به شدت منتظرم
به شدت منتظرم
امیرمسعود فدائی، سینا دهقان و امیر ناصری این را
خواندند
حامد سعیدفعال و رویا پاک سرشت این را دوست دارند
حامد سعیدفعال و رویا پاک سرشت این را دوست دارند
رویا پاک سرشت (roya7)
تیوال این کاربر
پروفایل
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
از ۱۸ اسفند ۱۳۹۲
خوشا به حال تئاتر اصفهان و ایضا تهران که مخاطب محترم و فعالی چون شما دارد.
۲۶ دقیقه پیش
دوستدارم
( ۳ )
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۲ دقیقه پیش
×خطر لو رفتن داستان×
سلام
این سال دومیه که نمایش رو می‌بینم.
اوج داستان کاتب و عباس که بازکردن دره، واقعا ایراد داره. ما چند بار دیدیم که ... دیدن ادامه ›› کاتب با همین شخصیت خودش، با همین لباس و افکار، به گذشته پرت میشه. این باعث میشه صحنه‌ای که می‌ره خونه عباس و در رو باز نمی‌کنه، مخاطب رو غافلگیر کنه. برای یه ایرانی شیعه امروزی، دیگه «بازکردن در» امتحان نیست. برای کسی مثل کاتب باز کردن در به معنای دیدار با مولاست؛ دغدغه‌ها و شرایط عباس رو نداره برای همین این که یهو وسط راه می‌ایسته و باز نمی‌کنه خیلی باورناپذیره. کلا ایده اصلی از اول پخته نمی‌شه بیشتر با نازی سرگرمیم تا اینکه یهو در بسته می‌مونه و پشت سر هم ایده «نقطه عطف» و مرد عمل بودن و... در دیالوگ‌ها توضیح داده میشه.
خود بحث تراوشات ذهنی هم جا داره پخته‌تر بشه. شوخی‌های سخیف هم کمتر شه. شوخی‌هایی در حد این چرا «پشتش» رو کرده به من!
قسمت آخر نمایش خیلی بهتره. تصویرسازی‌ها و روایت و همه چی خیلی بهتر شده. مونولوگ‌های عمر واقعا خوب‌اند.
قسمت‌های ویژه ۰۴ جالب بودند. یه ذره از حوصله‌سربر بودن قسمت اول نمایش کاسته شده بود.
بعضی دوستان نظر دادند که قسمت‌های ۰۴ بی‌ربط بود یا نمایش منسجم نبود. اگه بار اولی بود که می‌دیدم، باهاشون موافق بودم. شلوغی قسمت‌های ۰۴ می‌تونه بخش اول رو گیج‌کننده‌تر کنه و بی‌ربط به نظر برسه. من چون بار دومم بود می‌امدم، بیشتر حس کردم نمایش یه عرض ارادتی کرده، به روی خودش آورده که از پارسال تا امسال چه بلاهایی سرمون امده و از این جهت قسمت‌های ۰۴ رو تو متن گنجونده تا مثل هر سال نباشه. برای همین برام خوشایند بود.
درباره میناب: من اینکه بازتاب اخبار شهدای میناب انقدر متوجه دختربچه‌ها شد و اکثریت شهدا که پسربچه بودند، به جز چند نفر، نادیده گرفته شد رو دوست نداشتم. در قسمت‌های ۰۴، نمایش از اونور بوم افتاد و یه کلاس پسرونه با معلم مرد دیدیم. البته که نمایش کلا به هر دلیلی بازیگر خانم نداره، اینجا هم انتظارش رو نداشتم ولی خب داغ میناب، تازه‌ست. این بخش و دست‌بردن تو واقعیتش من مخاطب رو اذیت کرد. ۲۶ تا خانم معلم انجا شهید شدند. میشد اگه محدودیت بازیگر خانم وجود داره، اصلا بدون تحریف(چه هنری چه غیرهنری) عبور کرد و کلا همچین بخشی رو ننوشت. یه مقداری هم محیط کلاس لوس درومده بود.
همچنان بعضی شخصیت‌پردازی‌ها رو نمی‌فهمم. امسال هم نفهمیدم چرا لحن یزید این طوریه، چرا قر می‌ده و چرا لباس اکلیل‌دار تنشه.
حس میکنم لباس‌ها یه کم بهتر شده بود. یه بنفش و زردهای جیغ و بی‌ربطی از پارسال تو ذهنمه که انگار امسال کمتر بود یا دقت نکردم.
رفت‌وآمدها از کنار صحنه نمایش هم کمتر شده بود. دیگه وسط نمایش یه نوری از کنار نمی‌زد تو چشم آدم(به جز یکی دوبار)
افکت‌های صوتی با بازی‌ها دقیق هماهنگ نبود. صدای شلیک و سکه و... بعضا دیر و زود بود.
دکور پارسالی رو بیشتر دوست داشتم
سلام
این سال دومیه که نمایش رو می‌بینم.
اوج داستان کاتب و عباس که بازکردن دره، واقعا ایراد داره. ما چند بار دیدیم که ... دیدن ادامه ›› کاتب با همین شخصیت خودش، با همین لباس و افکار، به گذشته پرت میشه. این باعث میشه صحنه‌ای که می‌ره خونه عباس و در رو باز نمی‌کنه، مخاطب رو غافلگیر کنه. برای یه ایرانی شیعه امروزی، دیگه «بازکردن در» امتحان نیست. برای کسی مثل کاتب باز کردن در به معنای دیدار با مولاست؛ دغدغه‌ها و شرایط عباس رو نداره برای همین این که یهو وسط راه می‌ایسته و باز نمی‌کنه خیلی باورناپذیره. کلا ایده اصلی از اول پخته نمی‌شه بیشتر با نازی سرگرمیم تا اینکه یهو در بسته می‌مونه و پشت سر هم ایده «نقطه عطف» و مرد عمل بودن و... در دیالوگ‌ها توضیح داده میشه.
خود بحث تراوشات ذهنی هم جا داره پخته‌تر بشه. شوخی‌های سخیف هم کمتر شه. شوخی‌هایی در حد این چرا «پشتش» رو کرده به من!
قسمت آخر نمایش خیلی بهتره. تصویرسازی‌ها و روایت و همه چی خیلی بهتر شده. مونولوگ‌های عمر واقعا خوب‌اند.
قسمت‌های ویژه ۰۴ جالب بودند. یه ذره از حوصله‌سربر بودن قسمت اول نمایش کاسته شده بود.
بعضی دوستان نظر دادند که قسمت‌های ۰۴ بی‌ربط بود یا نمایش منسجم نبود. اگه بار اولی بود که می‌دیدم، باهاشون موافق بودم. شلوغی قسمت‌های ۰۴ می‌تونه بخش اول رو گیج‌کننده‌تر کنه و بی‌ربط به نظر برسه. من چون بار دومم بود می‌امدم، بیشتر حس کردم نمایش یه عرض ارادتی کرده، به روی خودش آورده که از پارسال تا امسال چه بلاهایی سرمون امده و از این جهت قسمت‌های ۰۴ رو تو متن گنجونده تا مثل هر سال نباشه. برای همین برام خوشایند بود.
درباره میناب: من اینکه بازتاب اخبار شهدای میناب انقدر متوجه دختربچه‌ها شد و اکثریت شهدا که پسربچه بودند، به جز چند نفر، نادیده گرفته شد رو دوست نداشتم. در قسمت‌های ۰۴، نمایش از اونور بوم افتاد و یه کلاس پسرونه با معلم مرد دیدیم. البته که نمایش کلا به هر دلیلی بازیگر خانم نداره، اینجا هم انتظارش رو نداشتم ولی خب داغ میناب، تازه‌ست. این بخش و دست‌بردن تو واقعیتش من مخاطب رو اذیت کرد. ۲۶ تا خانم معلم انجا شهید شدند. میشد اگه محدودیت بازیگر خانم وجود داره، اصلا بدون تحریف(چه هنری چه غیرهنری) عبور کرد و کلا همچین بخشی رو ننوشت. یه مقداری هم محیط کلاس لوس درومده بود.
همچنان بعضی شخصیت‌پردازی‌ها رو نمی‌فهمم. امسال هم نفهمیدم چرا لحن یزید این طوریه، چرا قر می‌ده و چرا لباس اکلیل‌دار تنشه.
حس میکنم لباس‌ها یه کم بهتر شده بود. یه بنفش و زردهای جیغ و بی‌ربطی از پارسال تو ذهنمه که انگار امسال کمتر بود یا دقت نکردم.
رفت‌وآمدها از کنار صحنه نمایش هم کمتر شده بود. دیگه وسط نمایش یه نوری از کنار نمی‌زد تو چشم آدم(به جز یکی دوبار)
افکت‌های صوتی با بازی‌ها دقیق هماهنگ نبود. صدای شلیک و سکه و... بعضا دیر و زود بود.
دکور پارسالی رو بیشتر دوست داشتم
رویا پاک سرشت و حسام؟ این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۲ دقیقه پیش
نمایش بسیار عالی و تاثیر گذار بود و شگفتانه این نمایش پسر کوچولو بود خیلی قشنگ بازی کرد ممنون از استاد قربانی
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۵ دقیقه پیش
درود خدمت دوستان ، وقتی متن خوب باشد ترجمه خوب همه چیز خوب پیش میرود .
اجرای دکور ساده ولی در خدمت متن (آفرین به طراح )
برای اجرای شب اول هر دو بازیگر محترم خیلی خوب بودند خصوصا پاس کاری دیالوگ ها بینشان به موقع و عالی بود .
ویدیو پروژکتور چشم نواز و باز درخدمت متن عالی بود .
نور پردازی خوب .
بعد از مدتی یک تئاتر وزین که حرف برای گفتن دارد تماشا کردم و لذت بردم ، این سطح نمایش بیش باد ، با تشکر وخسته نباشی به همه عوامل 🙏🌹
جسارتا یک توصیه : پیشنهاد میکنم سکوهای دو طرف یک متر به سمت سن شیفت پیدا کند ، از نظر شنیداری و دیداری برای تماشاچی بهتر خواهد شد .🌹
اجرای دکور ساده ولی در خدمت متن (آفرین به طراح )
برای اجرای شب اول هر دو بازیگر محترم خیلی خوب بودند خصوصا پاس کاری دیالوگ ها بینشان به موقع و عالی بود .
ویدیو پروژکتور چشم نواز و باز درخدمت متن عالی بود .
نور پردازی خوب .
بعد از مدتی یک تئاتر وزین که حرف برای گفتن دارد تماشا کردم و لذت بردم ، این سطح نمایش بیش باد ، با تشکر وخسته نباشی به همه عوامل 🙏🌹
جسارتا یک توصیه : پیشنهاد میکنم سکوهای دو طرف یک متر به سمت سن شیفت پیدا کند ، از نظر شنیداری و دیداری برای تماشاچی بهتر خواهد شد .🌹
سپهر، امیرمسعود فدائی، حامد سعیدفعال، شاهین ه و سینا دهقان این را
خواندند
فاطمه اشرف این را دوست دارد
فاطمه اشرف این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۶ دقیقه پیش
ز آوازِ رخشنده داد و داد
نگارم به قانون، به رنگِ نهاد
نویسد قلم، بر سطورِ بلند
که پیمانِ ما، آهنین است و بند
“ یَخُطُّ الْقَلَمُ عَلَى الطُّرُقِ الطِّوَالِ
عُهُودُ فَخَارٍ کَحَدِّ النِّصَالِ”
« قلم بر فراز سطرهای جاودانه می‌نویسد./
پیمان‌های افتخارآمیز، همچون لبه‌ی شمشیرها»
نگارم به قانون، به رنگِ نهاد
نویسد قلم، بر سطورِ بلند
که پیمانِ ما، آهنین است و بند
“ یَخُطُّ الْقَلَمُ عَلَى الطُّرُقِ الطِّوَالِ
عُهُودُ فَخَارٍ کَحَدِّ النِّصَالِ”
« قلم بر فراز سطرهای جاودانه می‌نویسد./
پیمان‌های افتخارآمیز، همچون لبه‌ی شمشیرها»
امیرمسعود فدائی این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۹ دقیقه پیش
کاما درامای جذاب و کارگردانی درخشان عباس سعیدی و قلم خانم عالیوند
امیرمسعود فدائی این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۴۶ دقیقه پیش
ممنونم بابت اجرای زیبا و دلنشینتون. تجربه‌ای ارزشمند بود که فرصتی فراهم کرد برای لمس احساساتی فراتر از واژه‌ها. خسته نباشید به تمام عوامل و هنرمندانی که برای خلق این اثر زحمت کشیدند. امیدوارم همیشه در مسیر هنر بدرخشید و شاهد آثار درخشان‌تر و ماندگارتری از شما باشیم.🩷🙏🏽
امیرمسعود فدائی این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۴۹ دقیقه پیش
این نمایش از هر منظر بی نظیر بود بازیگرا ، نمایشنامه ، ریتم ..
امیدوارم تو سالن های بزرگتر ببینمتون
ترکیب اون ۳ تا جن خیلی خوب و بی نظیر بود مخصوصا جنی اونی که پسر بود 😘🤣
امیدوارم تو سالن های بزرگتر ببینمتون
ترکیب اون ۳ تا جن خیلی خوب و بی نظیر بود مخصوصا جنی اونی که پسر بود 😘🤣
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۵۲ دقیقه پیش
یک نمایش به لیست بیادموندنی های من اضافه شد. توصیه میکنم حتمن این نمایش رو ببینید بخصوص هنرجوها و دانشجویان نمایش. نحوه ی شکل گیری درام، متن خوب و کارگردانی هوشمند، طراحی های مناسب و درخدمت اثر، باعث میشه یک اثر بدرستی جلوه کنه. من تبریک میگم به این تیم و شادی امیری
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۵۷ دقیقه پیش
خب اقای کارگردان محترم این اثر درآخر گفتند که کامنت بزاریم برای این اثر و امیدوارم انتقادپزیر باشند
من از بدو شروع بگم تاانتها خانم بازیگر ی که کارکتر کریس رو داشتن بشدت کلاهشون و لباسشون تکون میخورد و ما میدیدیم بازیگر کلا از نقشش خارج میشه تاحجابش و درست کنه
صدا خوب بود اکت های جالبی داشتن ولی خب برای شروع بنظر بنده ناکافی اومد از جایی که خانم دوم که کارکتر کلر و بازی میکردن ورود کردن بازی ایشون کاملا فید شد و تااخر نمایش حتی ثانیه ای جذب نکرد مارو
کارکتر کن بازی پخته و بجا فقط ناهماهنگی پارتنرهاشون گاهی اوقات باعث میشد بازیشون خراب بشه کاملا تو چهرشون مشهود بود
خانم و اقای دوم یه اقای باکلاه و استایل جالب و خانمی فوق العاده بازیی که خیره کننده بود
اک های جالبی داشتن هنوز برای پخته شدن راه زیاد دارن ولی میتونم بگم اینده درخشانی درانتظارشونه اقا هم که کارکتر لنی بودن یه بازی پخته داشتن مثل اقای قبلی و اینکه بسیار ... دیدن ادامه ›› رئال بودن
و یک مسئله که اتفاقا ذهن منو درگیر کرد این بازی رئال و فانتزی که بین بچها بود باعث میشد من نتونم تصمیم بگیرم خب منظور کارگردان ازسبک کار چیه
مطلب بعدی خانم و اقای بعدی
کوکی و ارنی
اقا بشدت بازیه جالبی داشتن و ابتدای کار اصلا فکرشو نمیکردم انقدر پخته و جالب ایفا کنند
ولی به مرور مشخص شد بسیار بازیگر حرفه ای هستند
و اما خانم ایشون بشدت صدای جیغی داشتن
اکت های خیلی بی مورد تماس بدنی بااقا خیلی جاها تو ذوق میزد فقط حرکت تنبیه اقا جالب بود
خانم و اقای بعدی گلن و کاسی
اقا بشدت اگزجره و مصنوعی بازی میکردن
انقدری که اصلا من متوجه نمیشدم دلیل انقدر اگزجره بودن چیه پارتنرشون اصلا پاس نمیدادن شاید به این دلیل بود ولی درکل جالب نبود
و یه قسمت به کل متن نیل سایمون اضافه شده بود
بشدت افتضاح .....
کارکمدی و وسطش تراژدی اوردین؟
خب دلیل؟
چرااخه؟
و اونم با بازی اگزجره ؟
صحنه افتاد تا ورود بازرس
و اقای بازرس بازیه خوبی داشتن مشخصه توانمند هستن ولی من اون بازیو اونجا دوست نداشتم ببینم برای این کار مناسب نبود
لهجه توکار خارجی یکم معنای اینو داشت من نمیتونم بخندونمتون پس از لهجه ام استفاده کردم
بشدت بازیه قشنگی داشتن ولی جای درستی نبود
و راجب دکور و لباس
دکور مینیمال بنظر بنده مناسب نبود برای این کار
لباس ها افتضاح
مگه حنابندونه اخه؟مخصوصا خانمها وای اون لباس ابی افتضاح بود
لباس کریس و کلر خوب بود ولی کلاه کریس نه
و مسئله دیگه موهای خانمها اصلا نمیزاشت ما میمیک ببینیم اینم یه باگ
و اون رقص بنظر بنده اصلا برای خانمها مناسب نبود
درکل که زحمت کشیدین و موفق باشید
من از بدو شروع بگم تاانتها خانم بازیگر ی که کارکتر کریس رو داشتن بشدت کلاهشون و لباسشون تکون میخورد و ما میدیدیم بازیگر کلا از نقشش خارج میشه تاحجابش و درست کنه
صدا خوب بود اکت های جالبی داشتن ولی خب برای شروع بنظر بنده ناکافی اومد از جایی که خانم دوم که کارکتر کلر و بازی میکردن ورود کردن بازی ایشون کاملا فید شد و تااخر نمایش حتی ثانیه ای جذب نکرد مارو
کارکتر کن بازی پخته و بجا فقط ناهماهنگی پارتنرهاشون گاهی اوقات باعث میشد بازیشون خراب بشه کاملا تو چهرشون مشهود بود
خانم و اقای دوم یه اقای باکلاه و استایل جالب و خانمی فوق العاده بازیی که خیره کننده بود
اک های جالبی داشتن هنوز برای پخته شدن راه زیاد دارن ولی میتونم بگم اینده درخشانی درانتظارشونه اقا هم که کارکتر لنی بودن یه بازی پخته داشتن مثل اقای قبلی و اینکه بسیار ... دیدن ادامه ›› رئال بودن
و یک مسئله که اتفاقا ذهن منو درگیر کرد این بازی رئال و فانتزی که بین بچها بود باعث میشد من نتونم تصمیم بگیرم خب منظور کارگردان ازسبک کار چیه
مطلب بعدی خانم و اقای بعدی
کوکی و ارنی
اقا بشدت بازیه جالبی داشتن و ابتدای کار اصلا فکرشو نمیکردم انقدر پخته و جالب ایفا کنند
ولی به مرور مشخص شد بسیار بازیگر حرفه ای هستند
و اما خانم ایشون بشدت صدای جیغی داشتن
اکت های خیلی بی مورد تماس بدنی بااقا خیلی جاها تو ذوق میزد فقط حرکت تنبیه اقا جالب بود
خانم و اقای بعدی گلن و کاسی
اقا بشدت اگزجره و مصنوعی بازی میکردن
انقدری که اصلا من متوجه نمیشدم دلیل انقدر اگزجره بودن چیه پارتنرشون اصلا پاس نمیدادن شاید به این دلیل بود ولی درکل جالب نبود
و یه قسمت به کل متن نیل سایمون اضافه شده بود
بشدت افتضاح .....
کارکمدی و وسطش تراژدی اوردین؟
خب دلیل؟
چرااخه؟
و اونم با بازی اگزجره ؟
صحنه افتاد تا ورود بازرس
و اقای بازرس بازیه خوبی داشتن مشخصه توانمند هستن ولی من اون بازیو اونجا دوست نداشتم ببینم برای این کار مناسب نبود
لهجه توکار خارجی یکم معنای اینو داشت من نمیتونم بخندونمتون پس از لهجه ام استفاده کردم
بشدت بازیه قشنگی داشتن ولی جای درستی نبود
و راجب دکور و لباس
دکور مینیمال بنظر بنده مناسب نبود برای این کار
لباس ها افتضاح
مگه حنابندونه اخه؟مخصوصا خانمها وای اون لباس ابی افتضاح بود
لباس کریس و کلر خوب بود ولی کلاه کریس نه
و مسئله دیگه موهای خانمها اصلا نمیزاشت ما میمیک ببینیم اینم یه باگ
و اون رقص بنظر بنده اصلا برای خانمها مناسب نبود
درکل که زحمت کشیدین و موفق باشید
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱ ساعت پیش
من دو شب پیاپی رفتم به تماشای این تئاتر هربار با یک کروه از دوستام. شب اول انقد شگفت رده شدم از این اجرا که نتونستم شب ک رفتم خونه واس فردا شبش بلیط نگیرم. مطمعنن بازم اجرا کنید بازم میام، انقدر که لذت بخش بود دیدن اجرای شماها.
کارگردانی، بازی ها، طراحی صحنه و لباس همه جی همه چی عالیه
توصیفش کنم خرابش کردم واقعا.
دمتون گرم
کارگردانی، بازی ها، طراحی صحنه و لباس همه جی همه چی عالیه
توصیفش کنم خرابش کردم واقعا.
دمتون گرم
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱ ساعت پیش
هر روز نوشته خرید از فردا... میشه لطف کنید تاریخ خرید بلیت رو بفرمایید
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱ ساعت پیش
هیس‌طوری: راه‌پیمایی اشک‌ها از آن دسته آثاری‌ست که وجودشان برای تئاتر، نعمت است؛ نه آنکه بی نقص و تماما فوق العاده به نظر می‌رسند ( گرچه هیچ کاری در هنر به این‌گونه نیست ) بلکه به آن خاطر که تجربه می‌کنند. می‌سازند. درهم می‌آمیزند و بعد دوباره سازه‌ای که خودشان ساخته‌اند را به آواره‌ای تبدیل می‌کنند تا مخاطب هنر و نمایش آگاه باشد که زمین بازی هنر دقیقا مثل زمین بازی داستان این نمایش، نامحدود و فراخ است؛ آنچنان نامحدود که می‌توان کل تاریخ را در آن جای داد.
دغدغه و مفهوم کار بسیار محترم و عزیز است؛ از اثر قبلی گروه که به خود انسان و احوالاتش می‌پرداخت حتی کمی جلوتر امده و سراغ رفتارهای انسان با جهان پیرامونش را نشانه گرفته؛ انسانی که فرقی ندارد شاگرد تنبل و بی خاصیت کلاس درس باشد یا فرمانده جنگیِ نادانی که فهمی از شخصیت انسان‌ها ندارد؛ هر خرابی و آوار این دنیا، حاصل طمع هر روزه‌ی ما انسان‌هاست.
صحنه‌ی درخشان کریستف کلمب و کشیش از آن کمدی موقعیت‌های جذاب است که پیش از این هم از علیرضا نجف دیده‌ایم و بعد از مدت‌ها توانست خنده‌ای از ته دل بر وجودمان بنشاند.
روند داستان و میانه‌های ماجراها پس از رخداد فتح جزایر و همزیستی با بومی‌ها دچار تغییر لحن و زبان قابل توجه‌ای می‌شود که این به خودی خود بد نیست اما تا مخاطب بخواهد از شیرینی و خلاقیت لحظات قبلی دل بکند؛ کار دشواری ... دیدن ادامه ›› را دارد.
بازی بازیگران یک‌دست و یکپارچه است و این نشان از کیفیت تمرین‌ها دارد؛ همگی مشخص و عیان هستند و حتی شکل وارد شدنشان به تیپ های شخصیتی مختلف هم بجا و کارآمد است.
نقش گرداننده بازی / دکتر با بازی کیارش کامرو یکی از آن شخصیت سازی های جذاب و دلنشین است که بعد از تماشایش در دلم گفتم ای کاش یک اسپین آف اختصاصی از این شخصیت را می‌توانستیم به تماشا بنشینیم.
نقش دلقک که به نوعی در نظرم خالق بازی آمد در عین اینکه دیالوگی ندارد اما قابل توجه است؛ بیش از هر چیز بازی بهار صبوریان در این نقش شایسته تحسین است؛ به شکلی که اگر لحظاتی از جریان نمایش خارج شوی و خیره به آن شوی؛ سخت می‌شود تا به جریان اصلی برگردی زیرا بازی شخصیت، پر از ظرافت و ریزه‌کاری های جذاب است که نشان از هماهنگی و درک متقابل بازیگر و کارگردان از اتفاق پیش آمده بوده است.
در نهایت راه‌پیمایی اشک‌ها اثریست که باید دیده شود؛ باید تجربه شود و از طرف گروه اجرایی، چه بهتر که دچار تغییراتی شود زیرا که پتانسیل و توان اتفاقاتی که می‌تواند رقم بزند؛ بیشتر از این کیفیت قابل قبولی‌ست که روی صحنه به تماشا نشستیم...
دغدغه و مفهوم کار بسیار محترم و عزیز است؛ از اثر قبلی گروه که به خود انسان و احوالاتش می‌پرداخت حتی کمی جلوتر امده و سراغ رفتارهای انسان با جهان پیرامونش را نشانه گرفته؛ انسانی که فرقی ندارد شاگرد تنبل و بی خاصیت کلاس درس باشد یا فرمانده جنگیِ نادانی که فهمی از شخصیت انسان‌ها ندارد؛ هر خرابی و آوار این دنیا، حاصل طمع هر روزه‌ی ما انسان‌هاست.
صحنه‌ی درخشان کریستف کلمب و کشیش از آن کمدی موقعیت‌های جذاب است که پیش از این هم از علیرضا نجف دیده‌ایم و بعد از مدت‌ها توانست خنده‌ای از ته دل بر وجودمان بنشاند.
روند داستان و میانه‌های ماجراها پس از رخداد فتح جزایر و همزیستی با بومی‌ها دچار تغییر لحن و زبان قابل توجه‌ای می‌شود که این به خودی خود بد نیست اما تا مخاطب بخواهد از شیرینی و خلاقیت لحظات قبلی دل بکند؛ کار دشواری ... دیدن ادامه ›› را دارد.
بازی بازیگران یک‌دست و یکپارچه است و این نشان از کیفیت تمرین‌ها دارد؛ همگی مشخص و عیان هستند و حتی شکل وارد شدنشان به تیپ های شخصیتی مختلف هم بجا و کارآمد است.
نقش گرداننده بازی / دکتر با بازی کیارش کامرو یکی از آن شخصیت سازی های جذاب و دلنشین است که بعد از تماشایش در دلم گفتم ای کاش یک اسپین آف اختصاصی از این شخصیت را می‌توانستیم به تماشا بنشینیم.
نقش دلقک که به نوعی در نظرم خالق بازی آمد در عین اینکه دیالوگی ندارد اما قابل توجه است؛ بیش از هر چیز بازی بهار صبوریان در این نقش شایسته تحسین است؛ به شکلی که اگر لحظاتی از جریان نمایش خارج شوی و خیره به آن شوی؛ سخت می‌شود تا به جریان اصلی برگردی زیرا بازی شخصیت، پر از ظرافت و ریزه‌کاری های جذاب است که نشان از هماهنگی و درک متقابل بازیگر و کارگردان از اتفاق پیش آمده بوده است.
در نهایت راه‌پیمایی اشک‌ها اثریست که باید دیده شود؛ باید تجربه شود و از طرف گروه اجرایی، چه بهتر که دچار تغییراتی شود زیرا که پتانسیل و توان اتفاقاتی که می‌تواند رقم بزند؛ بیشتر از این کیفیت قابل قبولی‌ست که روی صحنه به تماشا نشستیم...
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۲۲۷,۰۰۰ نفر
+۳۷,۰۹۰ برنامه
+۱۳,۶۹۷,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۹,۹۰۶ برگه
۹,۹۵۸ آلبوم
۵,۶۵۵ پادکست
