زیبا و جذاب!طراحی لباس، حرکات و از همه جذابتر نورپردازی! فوق العاده بود آنقدر زیبا که محو تماشای سایه ها شدم! سمفونی زیبایی از موسیقی و رقص سایه با هنر نمایی دو بازیگر قوی! لذت بردم!
با کمال احترام گاهی صدای خواننده آزار دهنده بود!
ممنون به خاطر ساعت زیبایی که به ما هدیه دادید.

هزاربار دیگه هم کامنت من پاک بشه بازم میزارم که بقیه بدونن واقعیت و
افتضاع به معنی واقعی به عمرم همچین چیز بی سروته و داغونی ندیده بودم حیف وقت و پول

واقعا حیف وقتتون ،حیف پولتون ،نرید آقا ،نرید

تنها با فاصله دو هفته از دوستان بلیط این نمایش رو تهیه کردم و حالا با افزایش ۵۰ درصدی قیمت مواجه شدم! (۱,۶۵۰,۰۰۰ تومان برای هر بلیط) ظاهراً چند اجرا و کمی وایرال شدن، آن‌قدر ارزش افزوده ایجاد کرده که قیمت بلیت هم باید خودش رو با این «موفقیت» هماهنگ کنه! 😄
چون فکر نمیکنم بیشتر از آنچه دو هفته پیش بوده، چیزی روی صحنه نصیب تماشاگر بشه. فقط امیدوارم این هیاهوی ایجاد شده واقعاً حاصل کیفیت نمایش باشه، نه صرفاً هیاهوی بسیار برای هیچ.....

خیلی خوب بود و از دیدنش لذت بردیم

بازی، فوق العاده دلچسب. متن، عالی. طراحی صحنه، عالی. معلومه همه عوامل این نمایش با وسواس خاص کار کردن تا اجرا این همه جذاب باشه. ممنونم و خسته نباشید. تشکر ویژه از آقای افشاریان عزیز دارم که همیشه اول به حقیقت متعهد هستند. ما هنوز زنده و امیدواریم به آزادی حقیقت.

بدترین نمایشی که در عمرم دیدم.نمیدونم چند ماه باید تئاتر نرم که غم زمان از دست رفته ام رو بشوره ببره.اصلا دیدنش رو توصیه نمیکنم.

سلام برای اجرای امروز دوشنبه ساعت ۷ ردیف دوم یک بلیط اضافه دارم اگه کسی خواست لطفا به این ایدی تلگرام پیام بده @nadiaHzA

سلام
بعد از دیدن در یک کلام راضی بودیم.
صدای آقای یزدانی و اهنگهای خاطره انگیزشون به لطف سیستم خوب صوتی سالن نمایش جلوه جدیدی برامون داشت ضمن اینکه خانم نیکدل با بازیهای خوب و روانشون سعی کرده بودند تعادل مورد نیاز بین موسیقی و نمایش (به نظرم کفه سنگینتر بیشتر سمت موسیقی بود) را حفظ کنند.
با دیدن این نمایش یاد استاد رحمانیان عزیز و به خصوص کار زیبای "عشق روزهای کرونا" که اتفاقا رضا یزدانی با اجرای اولدسانگهای خاطره انگیز ورژن جدیدی از اون آهنگها را ارائه داد افتادم و همچنان این سوال برام مطرحه که بالاخره رضا عزیز ترکی از اون ترانه ها بیرون خواهدداد یا خیر؟؟؟؟
یزدون اگه این کامنتو میخونی لطفا جواب منو بده...(ایموجی خنده)

در ابتدا خسته نباشید به همه کسانی که کاری در این گروه انجام دادند.
کار گروه کودک و نوجوان سخته ولی بعضی از این بچه ها واقعا عالی بودن،مثلا جناب سورچی و خود شازده کوچولو.
موسیقی کار رو دوست نداشتم و کیفیت پخشش داخل سالن.ای کاش بچه ها به صورت زنده اجرا میکردن و لب خونی نبود.
بیان کلمات خیلی از دوستان کوچولو خوب نبود ،کلمات رو واضح بیان نمیکردن چه در اجرای زنده چه در شعرو موسیقی ضبط شده،که البته حالا هنوز خیلی راه هست تا خوب یاد بگیرن.
در کل یک کار خیلی معمولی والبته پراز اشکال بود و البته قابل درکه با محدودیت های مالی و سالن اجرا و.....
ساخت حرکات که با فضا و موسیقی هماهنگ باشه هم از اون قسمتهاییه که به شدت ضعیف بود در کار،یک کار موزیکال احتیاج به حرکات زیبا و هماهنگ داره.
این ناهماهنگی ورود و سر جاها نشستن و دیر شروع شدن هم از مسایلیه که آزاردندست،و اینکه بعداز شروع نباید کسی داخل سالن بشه،بیست دقیقه از اجرا رفته تازه هفت هشت نفر میان.این برای تاتر اصلا خوب نیست.
و در کل بعنوان یک بزرگسال به دیدن این کار اومدم و لذت بردم.
به امید کارهایی با کیفیت تر
با آرزوی موفقیت برای این بچه های خوب.🌹🌹🌹🌹

به همراه جوانم گفتم روزگاری در این سالن اجراهای بسیار درخشان می دیدیم، و در فضای بیرونی تاتر شهر هم مجسمه بود و انبوهی از هنرمندان مملکت رو که اومده بودن تا از خلال گفتگوها ایده ای برای آثار پیدا کنن. حالا بیرون سالن ویرانی محضه، بوی گند مخدرها و صدای تجمع تاتر شهر رو بلعیده، و کیفیت اثر هم متاسفانه شبیه تاترهای مدرسه‌ای و آماتوره. شعارهای بیرون بیشتر آزارم داد یا شعارهای توی نمایش؟ نمی دونم. دکور خوب، بازی خوب بازیگر فیلبان و رورانس خلاقانه نکات مثبت بودند و بقیه هرچه بود ایده های مستعمل بود و شعارها و اغراق ها. کاش در چارسو نمایشهای بهتری بینیم...

دیدم و خوشبختانه از تاترهایی نشد که در سالهای اخیر می‌بینم و از دیدنش پشیمون میشم. همچنان چیزی که در اجراهای حسی تک‌نفره فراموش میشه اینه که بازی خوب بازیگر، کمبودهای روایت و اجرا رو پوشش نمیده. فقدان خلق معنای تکمیل‌شونده دررابطه زن و مرد (چیزی که وظیفه یک درام موثره) و بسنده کردن به بازگویی و مرور لحظات حسی، اجازه نمیده چیزی که بین مرد راوی و زن دلخواهش گذشته برای مخاطب بدل به یک زندگی واقعی بشه. ما فقط مرور رویاها و بررسی امکان های خوشبختی رو در گفتگوی راوی و زن دلخواهش می‌شنویم و خبری از زندگی واقعی نمیشه. درنتیجه فقدان و غیاب زن برای مخاطب اثر بلندمدت نداره و وقتی از سالن بیرون میای، چیز چندانی برای به یاد آوردن نمایش به مثابه امکان تسکین نصیبت نشده، با این که همه ما احتمالا زخم فراق‌های بدون وداع رو به جون داریم...
با این وجود بازی خوب بازیگر و بیان فوق العاده، لحظه های حسی اثرگذار و درست اجراشده به ویژه در شروع و بزنگاه‌ها، استفاده درست از مونولوگ به عنوان محدودکننده روایت و انسجام نسبی درام در نیمه اول می تونه برگ برنده اثر باشه. از این نمایش انتظار خاصی نداشتم و می دونستم چرا در سالن نشستم. دیدم و ارتباط حسی گرفتم و خندیدم و بغض کردم، اما شاید رنج‌های زیسته‌ی ما دیگه بزرگ‌تر از اون شده که با روایت‌های کاسته‌شده از رنج و فقدان و مرگ و عذاب قانع بشیم.
امیدوارم اجراهای بیشتر و بهتری از این گروه ببینم.

درود و عرض ادب
از تمامی عوامل این نمایش قوی و جذاب تشکر میکنم و خسته نباشید میگم
هیچ ایرادی ندیدم
بسیار قشنگ بود و توصیه میکنم به افرادی که ندیدن
درجه 1
پر از احساس
اتمسفر عالی
قسمت موزیک زنده عالی (مهدی مجتبایی)