و این من
روبرو شو با این من
پس از آن طوفان سیاه
چشم باز کن و ببین
ببین آن افق نزدیک را
بنگر نیست کیستی را
پرسیدی ای من آن‌ چیستی را؟
بتکان غبار طوفان را
بنگر که یافتی آن من را؟
من بود و من و جز من، من نبود
من بود و من که جز من، من نبود؟
کیست این من؟
به کجایی این من؟
به کدامین گناهی این من؟
شبیه رنجی‌ ای من
خود، خویش رنجی‌ ای من

بدرخشین و بتابین

۵ ستاره برای حال خوب

ابلیس پیر، تیره از بستر برخاست
و کودکان سنگر
در گوشه‌های هرگز خفتند
آن روز،
در گوشه‌های هرگز
انگشت
شرم از شمردن می‌کرد
با قاه قاهِ ابلیس
در چشم من حیات خدا مردن می‌کرد.

…

یدالله رؤیایی | سنگ منصور

از این مفاخر ایران زمین هرچی بسازیم از نمایش و فیلم سریال واقعا ارزششو داره...خوشحال شدم بازیگرای مورد علاقمو دیدم ولی چرا یرای تماشاچی عامی ک یلبط گرفته ی جای درست در نظر نگرفتید صندلی من و دو نفر دیگه همزمان رفت پائین، کل نمایش حواسم به این بود که دوباره پایهای صندلی خالی نکنه واقعا سخت گذشت بنده ردیف B بودم توصیه میکنم رو داربستا نشبنید امکان افتادن هست مخصوصا برای سالمندان خطرناکه... من موقعه خرید ردیف دوم بودم ولی موقعه اجرا شد ردیف 4 واقعا چرا هیچکسی از عوامل اجرایی پاسخگو نیست چقدر بی برنامه بودید اخر نمایش که خانم رضایی که واقعا عالی بودند و بی نقص، یه آقایی اومدن خیلی راحت اومدن از پشت ایشون رد شدن ورفتن و تماشاچیها خندشون گرفت ولی من واقعا موندم ک چطور میتونید اینهمه با نمایشی به این ارزشمندی شما بی تفاوت عمل کنید متاسفم هزاران بار...
نام بزرگان یا مفاخراین بر زبان آوردند راحته ولی مثل اون عزیزان عمل کنیم شرطه

خسته نباشید به همه گروه و دوستان عزیزم
هماهنگی و تمرین زیاد بازیگر ها واقعا به چشم میومد و لذت بردیم از استفاده ی به جا از ویدئومپینگ.
موسیقی واقعا عالی و کاملا سینک با تک تک صحنه ها بود و برای هر بخش جداگانه ساخته شده بود و مثل خیلی از اجراها که متاسفانه امروزه فقط از موزیک های آماده استفاده میکنن نبود که این کار رو واقعا لول آپ کرده بود .
لذت بردیم.

بشدت ناجالب، حدودا سی دقیقه اول فقط قابل تحمل بود.

هفته گذشته به تماشای "سازمان پسماندیه و نظارت بر ازبله" (AKA Sapna) نشستم و نظرم در مورد این نمایش را طی این نوشته عرض می‌کنم.

به نظرم این کار آن چیزی است که می‌توان صفت "شسته و رفته" را برایش به کار برد. کار پیرو خط فکری قبلی گازر در بیانیه کمیسیون صندلی است و به بروکراسی‌های ابزوردی می‌پردازد که در هر فضای عمومی/دولتی امکان تجربه کردن آن را داریم و در حقیقت نقطه قوت این متن برای شخص بنده این بود که در حین نمایش در حال مشابهت سازی موقعیتی که میدیدم با هزاران فضای اداری که تجربه کردم بودم و می‌توان از اداره مالیات، تا نظام وظیفه و یا آموزش دانشگاه را به جای سازمان پسماندیه و نظارت بر ازبله قرار داد و همچنان همین مفاهیم را از آن برداشت کرد.

برای ایجاد فضایی که در بالا ذکر کردم، با یک میزانسن بسیار فکر شده هم طرف هستیم که در بخش‌هایی از نمایش شخصا مشغول تحلیل و بررسی آن بودم و نکات خیلی ریز ولی دقیقی در آن رعایت شده بود که این نیز از موضوعاتی بود که به نمایش قوت می‌بخشید. طراح میزانسن به وضوح زمان زیادی را در ادارات دولتی گذرانده بود و مثل همه ما درد ... دیدن ادامه ›› کشیده بود.

نقطه قوت بعدی این نمایش به نظرم شخصیت‌ پردازی‌های خیلی خوبش روی سایر کارمندان و در نهایت پیروز پاکی است؛ به نحوی که واقعا می‌شود حس کارمندان تمام فضاهای بروکراتیک ابزورد را از آن‌ها دریافت کرد و مشخص است روی این زمینه بسیار کار شده است و به خصوص شخصیت "شیرابی" برای من پرداخته‌شده ترین شخصیت‌ نمایش با وجود زمان حضور محدودترش نسبت به دیگران بود که خیلی زود فضای ذهنی من را در اداره‌ای که در نمایش میدیدم غرق کرد.

در کنار این شخصیت‌ها، کنتراست پیروز پاکی با سایرین خیلی مشخص بود و در نهایت نمایش را به سمت هدف نهایی خودش هدایت می‌کرد و این هم نکته خوبی بود.

زمان نمایش برای حرفی که سعی داشت بزند به نظرم می‌توانست در بازه‌ای بین 1 ساعت تا 1 ساعت و ربع هم جمع‌بندی شود (به قولی در حد 90 دقیقه تماشایی نبود) و شخصا نمایش کمی برایم طولانی شد و این مهم‌ترین نکته منفی‌ای هست که در مورد این نمایش به آن انتقاد داشتم. یکی از دلایل این موضوع به نظرم تعدد شخصیت‌های ارباب رجوع بود که به نظرم بهتر بود کاهش یابد و روی موضوعات دیگری تمرکز گردد.

از حیث امتیاز به نظرم این نمایش به راحتی یک نمایش 4.5 ستاره برای من بود و حتما توصیه به تماشای آن را دارم، به خصوص اگر بیانیه کمیسیون صندلی را دوست داشتید، هر چند مهم است که بگویم بیانیه کمیسیون صندلی برای من اثر به مراتب قوی‌تری بود.

خسته نباشید به تمام هنرمندان Sapna.