قصابهایی که روزی قصابی میشوند.نگاهی به نمایش «قصاب» به کارگردانی شاهو رستمی «قصاب» نوشته نیکلاس بییون از آن دست نمایشنامههایی است که در ظاهر با یک موقعیت جنایی آغاز میشود، اما خیلی زود از یک معمای پلیسی فاصله میگیرد و به پرسشی عمیقتر و پیچیدهتر درباره عدالت، انتقام، حافظه جمعی و خشونت میرسد. پیرمردی با لباس نظامی در یک ایستگاه پلیس در تورنتو رها شده است؛ انگلیسی صحبت نمیکند، قلاب قصابی به گردنش آویخته و کارت یک وکیل را همراه خود دارد؛ کارتی که روی آن درخواست دستگیری او نوشته شده است. همین موقعیت ساده و در عین حال نامتعارف، تماشاگر را وارد جهانی میکند که در آن هیچ چیز آن گونه نیست که در ابتدا و ظاهرا به نظر میرسد. نمایش قدم به قدم اطلاعات را در ویترین پیش روی مخاطب قرار میدهد و رفته رفته آدمهای جهان نمایشیاش را از زیر نقاب بیرون میکشد و در نهایت این پرسش را پیش روی تماشاگر میگذارد که مرز میان اجرای عدالت و کینخواهی کجاست. شاهو رستمی در مواجهه با چنین متنی، بیش از آنکه تلاش کند تمام اطلاعات نمایشنامه را به شکل مستقیم به مخاطب منتقل کند، بر غافلگیری و هندسه صحنه تکیه کرده است. نخستین مواجهه مخاطب با کاراکتر جوزف (با بازی محمد عسکری) دقیقا از همین منظر قابل توجه است. جوزف روی صندلی و پشت به مخاطب نشسته و تنها چیزی که در آغاز از او میشنویم نالهها و صداهای ناواضح این کاراکتر است. به تبع آن چهره این پرسوناژ به رویت تماشاگر نمیرسد و همین دیده نشدن، برخلاف آنچه ممکن است در ابتدا تصور شود، تبدیل به یک ابزار دراماتیک میشود. تماشاگر پیش از آنکه بداند با چه کسی مواجه است، نسبت به او احساس همدلی پیدا میکند. پیرمردی تنها، گرفتار و بیزبان که ظاهرا به کمک نیاز دارد؛ اما کارگردان این اثر، آگاهانه این تصویر را کامل نمیکند. تردید یکی از مهمترین ویژگیهای اجرای رستمی است. «قصاب» اساسا نمایش آدمهایی است که نقش بازی میکنند و نمیخواهند هویت اصلیشان را افشا کنند. از این رو هر کدام در موقعیتی قرار گرفتهاند که مجبورند تصویری دروغین از خود ارائه کنند و در پس این تصویر، گذشتهای پنهان شده است. بنابراین آنچه روی صحنه حادث میگردد نه صرفا رابطه میان یک پیرمرد، یک پلیس، یک وکیل و یک مترجم، بلکه شبکهای از روابط سببی است که به تدریج گذشته را به اکنون پیوند میدهد. گردهمایی کاراکترها و پازل دیالکتیکی آنها به تدریج کامل و بخشی از حقیقت آشکار میشود. به همین دلیل، ساختار پیرنگی نمایش، بر افشای تدریجی اطلاعات بنا شده است. پویا باقری در نقش وکیل نیز در همین بازی اطلاعاتی جایگاه مهمی دارد. او در ابتدا ظاهرا همان کسی است که باید از مسیر قانون وارد ماجرا شود؛ نماینده نظمی که قرار است میان جرم و مجازات، میان متهم و قربانی، فاصلهای قانونی ایجاد کند. اما هرچه نمایش جلوتر میرود، روشن میشود که این وکیل نیز به گذشته ماجرا بیارتباط نیست. از همین نقطه است که مفهوم قانون در نمایش دچار ترک و تردید میشود. وکیل به عنوان کسی که قرار است از زبان قانون سخن بگوید، به مرور درمییابد که همه چیز را نمیتوان با زبان قانون توضیح داد و خود عاملیتی بر اجرای غیرقانونی عدالت میشود. در مقابل، افسر پلیس با بازی ساناز آقایی، در ابتدا اتمسفری متفاوت از فضای سنگین نمایش ایجاد میکند. لحن شوخطبع و رفتار نسبتا انسانی او، در نقطه مقابل موقعیت عجیب جوزف قرار میگیرد و به تماشاگر این امکان را میدهد تا کوچ از موقعیت عادیسازی شده به غیرعادی شدن فضا را احساس نکند. او ابتدا به نوعی نقش «پلیس خوب» را بازی میکند؛ همان چهرهای که قرار است موقعیت را کنترل کند و از خشونت فاصله بگیرد. اما در جهان «قصاب» هیچ نقش و چهرهای تا پایانبندی قابل اعتماد و ثابتقدم نیست. ورود کاراکتر مترجم با بازی نازنین حشمدار، این معادله را بیش از پیش پیچیده میکند. کاراکتری که کارکردش به ترجمه زبان ساختگی که عمدا حال و هوایی اروپای شرقی و اسلاوی دارد، محدود نمیشود و خود به بخشی از موتور محرک نمایش تبدیل شده است. باید گفت وقتی زبان دیگر فقط وسیله ارتباطی نیست و چه بسا به ضد خود، یعنی ضدارتباط، بدل شده و چه بسا به وسیلهای برای پنهان کردن اطلاعات تبدیل شده است. کاراکتر مترجم نیز دیگر یک شخصیت خنثی نیست؛ از این رو النا حامل بخشی از حافظه تاریخی نمایش است. کسی که گذشته را میشناسد و به واسطه تجربه زیستهاش، ارتباطی مستقیمتر با خشونت و جنایتهای جنگی دارد. بنابراین ورود او، آن رابطه ظاهرا ساده میان پلیس، وکیل و پیرمرد را به شبکهای از خاطرات، زخمها و کینههای تاریخی تبدیل میکند و مهمتر از آن جراحتها و تجاوزهایی که بر او رفته، تصویری تکاندهنده از خشونتی است که در جهان نمایش، محصول مناسبات زورگویانه مردسالارانه است. حضور او ناخواسته یادآور جهان نمایشنامه «پیکر زن همچون میدان نبرد بوسنی» نوشته ماتئی ویسنییک است؛ جایی که بدن زن به میدان جنگ قدرت، خشونت و تاریخ تبدیل میشود و آنچه بر بدن او گذشته، خود به سندی زنده از جنایت بدل گشته است.
رستمی برای این شبکه پیچیده، از طراحی صحنهای مینیمال و کمینهای را استفاده کرده است. صحنه در ابتدا با محیط و محاطی سفید احاطه شده؛ سفیدیای که میتواند تداعیکننده امنیت، پاکی و حتی پناه باشد. ایستگاه پلیس در ابتدا مکانی است که قرار است آدمها برای امنیت به آن پناه ببرند؛ اما به مرور همین فضا به اتاق بازجویی تبدیل میشود. مرز میان پناهگاه و محل بازجویی از میان میرود و فضای امن، خودش به فضایی تهدیدآمیز بدل میشود. این تغییر کارکرد صحنه، یکی از تمهیدات قابل توجه اجرای رستمی است؛ زیرا به جای آنکه تغییرات درونی شخصیتها فقط از طریق دیالوگ بیان شود، خود فضای نمایش نیز همراه با آنها تغییر میکند. سفیدی صحنه در ادامه با خون آمیخته میشود و این تغییر رنگ، صرفا یک تمهید بصری نیست. سفیدیای که در ابتدا میتوانست نشانه نظام امنیت بخش انسانها باشد، در تلاقی با گذشته شخصیتها آلوده میشود. رنگ قرمز به تدریج جای سفیدی را میگیرد؛ انگار گذشتهای که شخصیتها تلاش کردهاند پشت چهرههای آرام، شوخ و متمدن خود پنهان کنند، سرانجام راه خود را به اکنون سرخگون باز کرده است. در اینجا پرسش اصلی نمایش شکل میگیرد: آیا خود قصابها روزی قصابی خواهند شد؟ «قصاب» در واقع درباره این پرسش است که آیا مفهوم عدالت میتواند بدون سنجشی صحیح از میزان انتقام وجود داشته باشد یا نه؟ آدمهایی که سالها با روابط متمدنانه، قانون، شغل و نقش اجتماعی زندگی کردهاند، در مواجهه با وحوش تاریخ تا کجا میتوانند متمدن باقی بمانند؟ جواب چیستی بشر دگردیسی شده را باید در چرایی و چگونگی آن جستوجو کرد. ترسناکترین بخش نمایش شاید نه خشونتی باشد که از ابتدا میبینیم، بلکه لحظهای باشد که متوجه میشویم انسان تا چه اندازه میتواند از روابط متمدنانه خود فاصله بگیرد و ددخو شود. اینجاست که نمایش وارد منطقهای اخلاقی و خطرناک میشود: آیا اجرای عدالت شخصی میتواند جای قانون همهگیر را بگیرد؟ و اگر پاسخ مثبت باشد، چه چیزی مانع میشود که قربانی دیروز، خود به جلاد امروز تبدیل شود؟ بییون پاسخ سادهای به این پرسش نمیدهد و اتفاقا ارزش نمایش نیز در همین ندادن پاسخ قطعی است. تماشاگر مجبور میشود روابط سببی میان آدمها را دنبال کند و بفهمد چگونه گذشته، اکنون را ساخته است. در این مسیر، روابط نسبی و انسانی نیز زیر سوال میروند؛ گویی گذشته هرگز واقعا گذشته نیست و اعمال خشونتبار تاریخ، حتی اگر دههها از آنها گذشته باشد، همچنان در بدن و ذهن آدمهای امروز زندگی میکنند. در اجرای شاهو رستمی، صحنههای زد و خورد و خونریزی نیز در همین منطق قابل خواندنند. خشونت صرفا برای ایجاد هیجان یا شوک بصری به صحنه نیامده، بلکه حاصل فرآیندی است که از همان ابتدا در زیر پوست روابط شخصیتها جریان داشته است. خشونت نهایی، در حقیقت نتیجه همان آرامش ظاهری و همان نقشهایی است که شخصیتها در طول نمایش بازی کردهاند. نمایش «قصاب» در نهایت درباره آدمهایی است که نمیتوانند از گذشته خود فرار کنند. آدمهایی که در ظاهر ممکن است آرام، منطقی، شوخطبع و حتی قانونمدار باشند، اما در پشت این چهرهها انباری از کینخواهی و انتقامجویی از وحوش تاریخ را با خود حمل میکنند. نمایش نشان میدهد که خشونت تاریخی الزاما با پایان یک جنگ یا محاکمه یک مجرم پایان نمییابد؛ گاهی سالها در حافظه انسان باقی میماند و منتظر فرصتی برای بازگشت است. شاید به همین دلیل عنوان «قصاب» را نباید فقط نامی برای یک شخصیت یا یک جنایت دانست. «قصاب» میتواند موقعیتی انسانی باشد؛ لحظهای که انسان تصمیم میگیرد خودش عدالت را اجرا کند و برای رسیدن به آن، از مرزهای اخلاق و مدنیت عبور میکند که تا چند لحظه پیش تصور میکرد عبورناپذیرند. نمایش در پایان ما را با یک پرسش ناراحتکننده تنها میگذارد: اگر خشونت پاسخ خشونت باشد، چه کسی در پایان قربانی است و چه کسی قصاب؟ و در نتیجه مخاطب در مییابد «قصاب» از آن نمایشهایی است که در آن هرچه بیشتر با حقیقت آشنا میشود، احساس امنیت کمتری میکند؛ زیرا در پایان متوجه این اصل شده که شاید مساله اصلی دیگر این نباشد که «قصاب» چه کسی است، بلکه این انگاره مطرح میشود که در شرایطی خاص، هر یک از افراد جامعه تا کجا و چه اندازه میتواند قصاب باشد.
آریو راقب کیانی
نمایش «آلوده» در عمارت نوفل لوشاتو به روی صحنه رفتنمایش «آلوده» به نویسندگی و کارگردانی مهدی برنس در عمارت نوفل لوشاتو به روی صحنه رفت.
نمایش «آلوده» به به نویسندگی و کارگردانی مهدی برنس و تهیهکنندگی سامان سهیلی زاده، از ۱۲ مهر سال جاری، ساعت ۱۸:۰۰ به مدت ۱ ساعت و ۵ دقیقه در عمارت نوفل لوشاتو به روی صحنه رفت.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: همه چیز از یه اتفاق شروع شد. ما داشتیم زندگیمون و می کردیم، تا وقتی که قدرت های برتر دست به توطئه زدن...
الهام خزائی، هلنا فصیحی، رایان حبیبیان، دنیا پناهی، محمد زبردست، باران باقری، مریم جوزی، مهراب رمضانی، مهرانا بانگ طوسی، نازنین نراقی و مهدی برنس، بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش میپردازند.
دیگر عوامل این نمایش عبارتند از: طراح گریم: هستی حیدری، طراح پوستر، طراح بروشور: سینا افشار، موشن گرافیک: حامد فرهی، ساخت تیزر: محمد چیذری، انتخاب موسیقی: مهدی برنس، تایپوگرافی: محمد هاشمی، عکاسان: محمد چیذری، نگار بختیاری، اپراتور صدا: سارا حسینی، اپراتور نور: شبنم نیکوبخت، طراح نور: رهی بالائی، طراح لباس: مهدی برنس، دوخت و اجرا: هانیه تجریشی، طراح صحنه: مهدی برنس، دستیار لباس: ستاره مراد، هانیه کلانتری، دستیاران صحنه: نگین خسروی، الینا صفرائی، مشاور رسانهای: پیام احمدی کاشانی، مدیر تبلیغات، روابط عمومی: علیرضا یونسی
علاقمندان برای تهیه بلیت میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
دبیرخانه «رویداد تئاتر ماسک» با انتشار فراخوان رسمی، از آغاز دور دوم این رویداد خبر داد.فراخوان دور دوم «رویداد تئاتر ماسک» منتشر شدبه گزارش پایگاه خبری گیتی آنلاین، دبیرخانه «رویداد تئاتر ماسک» با انتشار فراخوان رسمی، از آغاز دور دوم این رویداد خبر داد. این فراخوان درحالی منتشر میشود که دور نخست این رویداد با استقبال قابلتوجه هنرمندان مواجه شده و هماکنون هفته نخست مهرماه با حضور ۱۲ اثر منتخب در تماشاخانه سیمرغ (بنیاد بیدل دهلوی) در حال برگزاری است. رویداد تئاتر ماسک، با رویکرد حمایت از آثار خلاقانه و نوگرا، بستری را فراهم کرده است که برگزیدگان آن علاوهبر دریافت تندیس رویداد، از حمایتهای تخصصی و مالی برای اجرای عمومی بهرهمند شوند. رویداد تئاتر ماسک با رویکرد حمایت از آثار خلاقانه و نوگرا، بستری را فراهم کرده است که برگزیدگان آن علاوه بر دریافت تندیس رویداد، از حمایتهای تخصصی و مالی برای اجرای عموم برخوردار شوند. دبیرخانه رویداد اعلام کرده است که دور دوم این رویداد بلافاصله پس از مراسم اختتامیه دور نخست آغاز خواهد شد. برخلاف دور اول که محدود به آثار مونولوگ و دوئت بود، در دور دوم تمامی گروههای نمایشی از مونولوگ تا گروههای چهارنفره میتوانند آثار خود را ارسال کنند.
شرایط پذیرش آثار
قالب اجرا: آثار در قالب گروههای تکنفره (مونولوگ)، دونفره تا چهارنفره پذیرفته میشوند.
زمان: مدتزمان آثار مونولوگ حداکثر ۱۵ دقیقه و آثار گروههای دیگر بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه تعیین شده است.
محورهای کیفی: آثار ارسالی باید دارای رویکردی معاصر و بیانی نو باشند.
نحوه انتخاب: ارزیابی آثار بهصورت بازبینی حضوری خواهد بود؛ لذا آمادگی هنرمندان برای اجرای زنده جهت بازبینی الزامی است.
این رویداد ویژهای برای مؤسسات و آموزشگاههای بازیگری نیز در نظر گرفته است و از تمامی این مراکز دعوت میکند تا هنرجویان مستعد خود را برای حضور در این آوردگاه هنری معرفی نمایند.
علاقهمندان برای شرکت در این رویداد میتوانند جهت دریافت فرم ثبتنام و کسب اطلاعات تکمیلی با دبیرخانه رویداد از طریق شماره تماس ۰۹۳۶۱۵۴۸۳۲۱ در ارتباط باشند. رویداد تئاتر ماسک با شعار «در رویداد تئاتر ماسک؛ هنر محاسبه میشود»، تماشاخانه سیمرغ (بنیاد بیدل دهلوی) را بهعنوان پایگاه اصلی اجراهای خود در دور دوم نیز در نظر گرفته است.
امیر بشیره نژاد با متنی از سجاد افشاریان به صحنه بازمیگرددنمایش «هر کسی یا روز میمیرد یا شب، من، شبانهروز» به نویسندگی سجاد افشاریان و کارگردانی امیر بشیره نژاد و تهیهکنندگی سعید مهدی نیا از ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در بوتیک هنر ایران روی صحنه میرود.«هر کسی یا روز میمیرد یا شب، من، شبانهروز» روایتی نمایشی از آدمهایی است که هرکدام در مواجهه با مرگ، عشق، فقدان، تنهایی و رابطههای ناتمام، بخشی از زندگی خود را دوباره مرور میکنند.
امیر بشیره نژاد، کارگردان این اثر، که پیش از این در چندین اثر نمایشی به عنوان بازیگر و کارگردان فعالیت داشته در این اثر تلاش کرده در طراحی فضای اجرایی، مخاطب را صرفاً با روایتی درباره مرگ مواجه نکند؛ بلکه مرگ را بهانهای برای بازخوانی عشق، تنهایی، حسرت، جدایی و فرصتهایی قرار دهد که گاهی پیش از آنکه به پایان برسند، از دست میروند.
بازیگران این نمایش: امیر بشیره نژاد، حسین اکبری، هیوا پورشفیقی، شقایق هادیان، رضا زرین، سارینا گودرزی، وحید کیقبادی، علی درختی، مریم سلامی، مهسا پسندیده، میهاد رفیعی، محمد رازدار و یاسمین فریدونی میباشند.
فروش بلیت به زودی در سایت تیوال آغاز خواهد شد.
گفتگوی نیاز اسماعیل پور با ایران تئاترنمایش «حوصلهی بحر» با محوریت مهاجرت، وطن و انتخاب، از یکم مهرماه در تماشاخانه مهرگان روی صحنه میرود.
به گزارش ایران تئاتر به نقل از روابط عمومی نمایش «حوصلهی بحر» به نویسندگی علیرضا اسماعیلپور و کارگردانی نیاز اسماعیلپور، روایتی اجتماعی در بستری تاریخی است که با قرار دادن دو خواهر در موقعیتی بحرانی، مسئله مهاجرت و تردید میان ماندن و رفتن را دستمایه روایت خود قرار داده است.
در این نمایش، دو خواهر در مسیر مهاجرت گرفتار طوفان میشوند و پس از غرق شدن کشتی، به جزیرهای متروک پناه میبرند؛ جزیرهای که به تدریج از یک موقعیت جغرافیایی فراتر میرود و به بستری برای مواجهه شخصیتها با مفهوم وطن، گذشته و تصمیمی سرنوشتساز تبدیل میشود.
«حوصلهی بحر» با مدت زمان ۴۵ دقیقه، به شیوهای رئال و روایی اجرا میشود و طراحی حرکت نیز یکی از عناصر اجرایی این اثر است.
مریم باقری و شقایق بهرامی بازیگران این نمایش هستند و حامد منشادی به عنوان مشاور کارگردان، یاسمین پدرامپور به عنوان دستیار کارگردان، مژگان طاهریتفتی به عنوان طراح صحنه و پریا الماسی به عنوان طراح لباس با این پروژه همکاری دارند. علیرضا دربانی طراح گرافیک، امیر نعیمیان عکاس، کیهان مرادی دستیار صحنه و سهراب جمالی طراح حرکت این نمایش هستند.
نیاز اسماعیلپور علاوه بر کارگردانی، طراحی نور این اثر را نیز بر عهده دارد و حمید سلامی مجری نور «حوصلهی بحر» است. آرش شیرمحمدی تیزر و یاسمن بخشی موشنگرافی این نمایش را طراحی کردهاند. موسیقی نمایش به صورت انتخابی مورد استفاده قرار گرفته است.
دپارتمان رسانه و تبلیغات این پروژه بر عهده محمدسجاد رشیدی (میلاندر مدیا) است و امین اسلامی نیز به عنوان هماهنگی و عکاس با گروه همکاری میکند.
این اثر نمایشی پیش از این، سال گذشته در قالب نمایشنامهخوانی در سینما فلسطین اجرا شده و اجرای پیش رو نخستین اجرای صحنهای آن محسوب میشود. به گفته گروه، متن نمایش در فرآیند تمرین و آمادهسازی برای اجرا تغییرات بسیار اندکی داشته است.
نیاز اسماعیلپور، کارگردان «حوصلهی بحر»، درباره انتخاب این موضوع میگوید: «داستان این نمایش موضوع روز جامعه ما و دغدغه اصلی بسیاری از مردم ماست؛ تردید بین ماندن و رفتن و انتخاب وطن.»
در این نمایش، مهاجرت صرفاً به عنوان یک تصمیم فردی روایت نمیشود و گروه تلاش کرده است آن را از زاویهای جدید و فراگیر مورد توجه قرار دهد. جزیره در جهان نمایش، به مثابه وطنی خودخواسته بازسازی میشود؛ سرزمینی با تاریخ، جغرافیا و فرهنگ دیرینه ایران که شخصیتها را در برابر انتخابی تعیینکننده قرار میدهد: ماندن یا رفتن.
اسماعیلپور درباره تفاوت این اثر با تجربههای قبلی خود نیز به نویسنده اثر، موضوع اجتماعی و شیوه اجرای رئال اشاره میکند؛ رویکردی که قرار است مخاطب را بیش از آنکه با یک روایت شعاری مواجه کند، در موقعیت انتخاب شخصیتهای نمایش قرار دهد.
به گفته کارگردان، یکی از دغدغههای اصلی گروه در تولید این اثر، برقراری ارتباط واقعی با تماشاگر تئاتر است. او با اشاره به شرایط امروز اجرای آثار نمایشی، جذب مخاطب و مسائل مالی را از چالشهای اصلی تولید عنوان میکند و در عین حال، همراهی اعضای گروه و حمایت همکاران تماشاخانه مهرگان را از عوامل مؤثر در پیشبرد این پروژه میداند.
نمایش «حوصلهی بحر» از یکم تا ۲۴ مهرماه، ساعت ۲۱:۳۰ در سالن شماره ۳ تماشاخانه مهرگان روی صحنه میرود.
متن پیام بنیاد اکبر رادی به مناسبت هشتادوهفتمین زادروز استاد اکبر رادی به مناسبت فرارسیدن هشتادوهفتمین زادروز استاد اکبر رادی، دهم مهرماهِ هزاروچهارصدوپنج، بنیاد اکبر رادی متن پیامی را منتشر کرد.
به گزارش روابط عمومی بنیاد اکبر رادی، متن این پیام به شرح ذیل است:
زادروز هنرمند فرخنده است؛ بهویژه هنرمندی که هیچگاه مجیزگوی مقامی نشد، هرگز به سفارش قلم نفرسود و برعکس؛ بر وارستگی پای فشرد. او نمایشنامهنویسیِ ایران را چنان پالود و ویراست که آثارش به الگویی جاودان برای دوستداران راستین تئاتر و ادبیات تبدیل شد. تئاتری که او پیش روی ما مینهد، کوچکترین مجالی برای عربدهکِشی سیاسی، اسنوبیسم و تحمیق مخاطب با فرمالیسم محض و اطوار زرد و بنفش باقی نمیگذارد و همین امر در ادوار مختلف واکنشهایی را برانگیخته است؛ اما او با آثارش امروز بر قله است؛ قلهی ادبیات نمایشی ایران.
بنیاد اکبر رادی (مؤسسهی فرهنگی هنری استاد اکبر رادی)
عکس از: بهنام صدیقی
همکاری خانواده فرهنگی چشمه با یک تئاترخریداران کتابهای «هملت» و «ادیپ» مهمان ویژه «شاخ بیسر» میشوند/ ارایه ۳۰٪ تخفیف همزمان با آغاز دور دوم اجرای نمایش «شاخ بیسر»، گروه تئاتر بالن با همکاری چهار کتابفروشی چشمه، به خریداران کتابهای «هملت» و «افسانههای تبای» کد تخفیف بلیت این نمایش را ارایه میکند.
به گزارش روابط عمومی نمایش، نمایش «شاخ بیسر» که اقتباسی از ۲ تراژدی «هملت» اثر ویلیام شکسپیر و «ادیپ شهریار» اثر سوفوکل است، همزمان با آغاز دور دوم اجراهای خود طرحی فرهنگی را با همکاری کتابفروشیهای چشمه آغاز کرده است؛ طرحی که مخاطبان را از مسیر مطالعه ۲ اثر کلاسیک ادبیات نمایشی به تماشای روایتی تازه از این تراژدیها دعوت میکند.
بر اساس این طرح، علاقهمندانی که تا پایان اجرای «شاخ بیسر» یکی از نسخههای «هملت» یا کتاب «افسانههای تبای» را از یکی از چهار کتابفروشی چشمه خریداری کنند، از سوی گروه تئاتر بالن و نمایش «شاخ بیسر» کد تخفیف ۳۰ درصدی برای تهیه بلیت این نمایش دریافت خواهند کرد.
کتاب «افسانههای تبای» تنها با ترجمه شاهرخ مسکوب از سوی انتشارات خوارزمی منتشر شده و مجموعه سه نمایشنامه «ادیپ شهریار»، «ادیپ در کلنوس» و «آنتیگونه» را دربرمیگیرد.
برای کتاب «هملت» نیز نسخههای مختلف این اثر از سوی ناشرانی همچون نشر چشمه، انتشارات علمی و فرهنگی، نشر اختران، نشر دات، نشر نگاه، انتشارات مهراندیش، انتشارات سروش، انتشارات نمایش، انتشارات گوتنبرگ، انتشارات بدرقه جاویدان، نشر نظر، انتشارات پلک و نشر روشنگران و مطالعات زنان، در این طرح قابل خریداری است.
این طرح با مشارکت کتابفروشیهای چشمه کارگر، چشمه کریمخان، چشمه نزدیک و چشمه دانشگاه اجرا میشود و تا پایان اجرای «شاخ بیسر» ادامه خواهد داشت.
نمایش «شاخ بیسر» در روایت خود با بهرهگیری از ۲ تراژدی «هملت» و «ادیپ شهریار»، به بازخوانی این ۲ اثر و مواجهه شخصیتهای آن با مفاهیمی چون سرنوشت، قدرت، انتخاب و بحران هویت میپردازد و تلاش میکند روایتی تازه از این جهان تراژیک را روی صحنه ارایه کند.
نمایش «شاخ بیسر» به نویسندگی محمود خسروپرست، کارگردانی محمد برهمنی و تهیهکنندگی سروش مکری در کاخ هنر روی صحنه میرود. مدیریت گروه تئاتر بالن نیز برعهده محمد برهمنی است.
این نمایش در دور جدید اجرا با نقشآفرینی محمد برهمنی، مهشید خدادی، مهدی یگانه و علیرضا حقپرست روی صحنه میرود.
«شاخ بیسر» در دور جدید اجراهای خود هر شب ساعت ۲۱ در کاخ هنر میزبان علاقهمندان تئاتر است. علاقهمندان میتوانند از طریق سامانه تیوال بلیت این نمایش را تهیه کنند.
کاخ هنر در خیابان حافظ، خیابان نوفل لوشاتو، خیابان رازی، نبش کوچه زندوکیل، پلاک ۵۰ واقع است.
نمایش «قطع رابطه در خانه» از اوایل آبان در تئاتر مستقل تهراننمایش «قطع رابطه در خانه» به نویسندگی تریستان پتیژرار، ترجمه شهرزاد سلحشور، دراماتورژی مازیار سیدی، کارگردانی محسن صادقی اصفهانی و تهیهکنندگی حمید خسروبیگی، از ۵ آبانماه در سالن تئاتر مستقل تهران روی صحنه میرود.
«قطع رابطه در خانه» داستان اریک، مردی حدود ۳۵ ساله است که مؤسسهای را برای افرادی تأسیس کرده است که قصد جدایی از شریک زندگی خود را دارند. این مؤسسه مأموریت دارد خبر جدایی را که از سوی فرد سفارشدهنده دریافت کرده، به شریک زندگی او اطلاع دهد؛ ایدهای که موقعیتهای مختلف و گاه پیچیدهای را برای شخصیتهای نمایش رقم میزند.
این نمایش از ۵ آبانماه ساعت ۲۱ در سالن تئاتر مستقل تهران اجرا خواهد شد و جزئیات مربوط به اسامی بازیگران و نحوه تهیه بلیت متعاقباً اعلام میشود.
عکس: محمدصادق زرجویان
رونمایی از نمایشنامهی «محاکمه بعد از چهل سال» در موسسهی «اوسان»آیین رونمایی از نمایشنامهی «محاکمه بعد از چهل سال» در مؤسسهی «اوسان» برگزار میشود.به گزارش روابطعمومی این رویداد، نمایشنامهی «محاکمه بعد از چهل سال» نوشتهی امین بابائی، روز جمعه، ۱۰ مهرماه، در موسسهی «اوسان» رونمایی خواهد شد.
در بخشی از پشت جلد این کتاب آمده:«رفقا، تاریخ ما سرنوشت ما نیست. ما در لحظهای تاریخی قرار داریم. ما در آستانهی آزادی هستیم و نیاز به همبستگی داریم، ولی یادتان باشد، توهم تحقق آزادی در هر مقطعی از زمان، در اصل، تحقق بردگیای است که به آن خو گرفتهایم».
در جلسهی رونمایی از این نمایشنامه، امین بابائی (نویسندهی اثر)، سمیرامیس بابایی (نویسنده و کارگردان)، احمد غلامی مهرآبادی (طراح و گرافیست) و آرش نعمتی (دبیر نشست و مدیر موسسه اوسان) حضور دارند و علاوه بر ایراد سخن دربارهی کتاب، بخشهایی از این نمایشنامه را خواهند خواند.
نمایشنامهی «محاکمه بعد از چهل سال» که در دوازده صحنه نوشته شده، توسط نشر «حکمت کلمه» در ۱۸۰ صفحه به چاپ رسیده است.
علاقهمندان به حضور در این برنامه، میتوانند روز جمعه ۱۰ مهرماه، ساعت ۱۷ به موسسه «اوسان» در نشانی خیابان انقلاب، خیابان دوازده فروردین، خیابان روانمهر، نرسیده به خیابان فخر رازی، پلاک ۱۱۰، واحد ۲ مراجعه کنند.
شرکت در این رویداد فرهنگی، برای عمومِ دوستداران ادبیات نمایشی، آزاد و رایگان است.
نمایش «رویای آمریکایی» به کارگردانی علی حضرتی پس از دو دوره اجرای موفق، دور سوم اجرای خود را به تهیه کنندگی محمد ذوالفقاری در تئاتر هامون آغاز میکند.دور سوم نمایش «رویای آمریکایی» به تئاتر هامون رسید.به گزارش روابط عمومی گروه، نمایش «رویای آمریکایی» برگرفته از نمایشنامه «باغ وحش شیشهای» نوشته تنسی ویلیامز به کارگردانی علی حضرتی پس از دو دوره اجرای موفق، در دور سوم اجرای خود به تهیه کنندگی محمد ذوالفقاری از یکشنبه ۱۲ام مهرماه در تئاتر هامون روی صحنه میرود. دراماتورژی این اثر را نیز علی حضرتی و هلیا خدابخش مشترکا برعهده دارند.
«رویای آمریکایی» برداشتی هجوآمیز و پارودیک از «باغوحش شیشهای» تنسی ویلیامز است؛ تلاشی برای بازخوانی جهان اثر از زاویهای طنزآمیز و متفاوت.
در این نمایش ۷۵ دقیقهای، امیر کردی، نیوشا نیکبخش، زهره خزایی، احمدرضا میررجبی، محمدجواد رضوانی، مهیار مسیبزاده به ایفای میپردازند. گفتنیست علی احمدی به عنوان مشاور کارگردان، این پروژه را همراهی میکند.
در خلاصه این اثر آمده: این خانه پر از حرف است؛ از گذشته، از آینده، از آدمهایی که رفتهاند و آدمهایی که هنوز نیامدهاند. اما ظاهراً هیچکس حواسش به چیزی که همین حالا در این خانه میگذرد نیست.
از دیگر عوامل این اثر نمایشی میتوان به سرمایه گذار: امیر خطیبی، مجری طرح: امیر پارسائیانمهر، طراح نور: میلاد الهی، طراح پوستر و گرافیک: علیرضا محمدیان، طراح لباس: نازنین میچانی، عاطفه کبیری، طراح و مجری گریم: ملیکا حسین، طراح صحنه: سهیلا عزیزی، آرمین کامران، مدیر پروژه: مهیار مسیب زاده، مدیر تولید: آرمین کامران، دستیار اول کارگردان: مبینا گل یخ، جانشین تهیهکننده: باران برومند، دستیار دوم کارگردان: محدثه رحیمی، مدیر صحنه: ریحانه ثابتی، دستیار صحنه: کیارش قاجار، یگانه صفدری، دستیار لباس: سما گلپایگانی، اپراتور نور: مهدی گیوی، مهندس صدا: حسام سیاوشی، مدیر تبلیغات: امیر پارسائیانمهر، مشاور رسانه: پارسا اسماعیلی، مدیریت محتوا، کارگردان تیزر: سپهر علیمحمدی، موشن گرافیک: مجتبی رحامیان، عکاس: رضا جاویدی، فیلمبردار و عکاس پشتصحنه: عارف سلجوقی، تولید محتوای اجرایی: مهبد نصیری اشاره کرد. دور سوم اجرای «رویای آمریکایی» محصول کمپانی بینالمللی KIMIA ARTS است.
علاقمندان میتوانند جهت تهیه بلیت روزهای نخستین این نمایش و کسب اطلاعات بیشتر، به سایت تیوال مراجعه کنند.
«الکترا» به کارگردانی فرزاد امینی در ایتالیا روی صحنه رفتروایت تراژدی قساوت در فستیوال«در سایه گروتفسکی» ایتالیانمایش «الکترا» به کارگردانی فرزاد امینی، روزهای ۱۷ و ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، برابر با ۲۶ و ۲۷ شهریور ۱۴۰۵، در هفتهٔ فستیوال «در سایهٔ گروتفسکی» در تئاتر تاسکابیلهٔ برگامو ایتالیا روی صحنه رفت.
این اثر نمایشی با بازی نازنینزهرا برومند، یاسمن مومنی، رضا حاجیحسینی و غزل کوچکبیگ اجرا شد و بهناز علیآبادی طراحی لباس آن را بر عهده داشت.
«الکترا» در حضور مخاطبان ایتالیایی، در فستیوالی که به میراث و تأثیرات هنری یرژی گروتفسکی اختصاص داشت و در حضور توماس ریچاردز و دیگر گروتفسکی شناسان برجسته به اجرا درآمد؛ حضوری که زمینهای برای ارائه این اثر در فضای بینالمللی تئاتر فراهم کرد.
اجرای «الکترا» در تئاتر تاسکابیلهٔ برگامو، بخشی از اجراهای هفتهٔ فستیوال «در سایهٔ گروتفسکی» بود؛ رویدادی که نام خود را از یکی از جریانهای تأثیرگذار تئاتر معاصر وام گرفته است.
نشست خبری اولین جشنواره ملی «مونولوگ تهران» که از سراسر کشور متقاضی می پذیردریال شامگاه پنجشنبه دوم مهرماه با حضور رییس جشنواره و اعضای هیئت داوران و همراهی برخی مسئولان در هتل پرشین پلازا برگزار شد.به گزارش روابط عمومی، نشست خبری اولین جشنواره ملی «مونولوگ تهران»، روز پنجشنبه دوم مهرماه با حضور رییس جشنواره و تعدادی از دست اندرکاران این رویداد، در هتل پرشین پلازا برگزار شد. محمدرضا علیزاده (رییس جشنواره، رییس شورای سیاست گذاری جشنواره و مدیرعامل خانه هنر ایرانیان)، حمیدرضا صفار (دبیر اجرایی جشنواره)، امیر دژاکام (دبیر علمی هنری جشنواره)، بهرام ابراهیمی (رییس هیئت داوران)، مجید قناد (رییس هیئت داوران بخش کودک)، سیمین امیریان (رییس داوری بخش مقالات و پژوهش)، روجا علیزاده (رییس دانشکده هنر و معماری)، الهه رضایی (داور بخش کودک)، مجید لاسمی (داور بخش کودک)، رمضان بصیرت (رییس انجمن تئاتر ایران)، غلامحسین شاهعلی (رییس تالار محراب)، با همراهی تعدادی از هنرمندان و اهالی رسانه در این رویداد حضور داشتند.
همچنین تیمی هنری از هنرمندان عرصه نمایش نیز در این رویداد حضور داشت و اجرا را همراهی کرد.
در ابتدای مراسم محمدرضا علیزاده (رییس جشنواره) به حاضران، خوشامد گفت. پس از او حمیدرضا صفار (دبیر اجرایی جشنواره) دقایقی با حاضران در برنامه صحبت کرد.
توضیحاتی درباره زمان و مکان های برگزاری جشنواره
صفار گفت: جشنواره «مونولوگ تهران» انشالله در آذرماه امسال، برگزار میشود و در این جلسه اعلام فراخوان و رونمایی از پوستر را خواهیم داشت.
حمیدرضا صفار افزود: تا ۱۵ آبان ماه نیز مهلت ارسال آثار در قالب فیلم است و در هفته ابتدایی، بازبینی فیلمها انجام خواهد شد.
صفار در ادامه صحبت هایش درباره مکان های اجرای نمایش های جشنواره «مونولوگ تهران» نیز بیان کرد: مکان اجراهای نمایش های بخش بزرگسال سالن محراب و محل اجرای نمایش های بخش کودک و نوجوان سالن نوفل لوشاتو خواهد بود.
او درباره بخش های دیگر جشنواره نیز گفت: بخش مقالات و بخش علمی هم به دیگر بخش های جشنواره افزوده شده است.
نگاه علمی به مقوله «مونولوگ»
صفار توضیح داد: یکی از چالش هایی که همیشه وجود داشته بخش داوری آثار است و خب مقوله مونولوگ باید مشخصه هایی داشته باشد. انشالله قرار است در بخش علمی جشنواره، متقاضیان مقالات خودشان را ارائه کنند. هدف این است که با حضور عزیزان پژوهشگر به مقوله مونولوگ نگاهی علمی داشته باشیم. ما نیز در ادامه این مقالات علمی را منتشر کرده و در اختیار گروه ها قرار خواهیم داد و در مجلات و نشریه های معتبر نیز منتشر خواهند شد؛ تا به این واسطه بخشی از چالش ها را برای برخی افراد و گروه های نمایشی رفع نماییم.
توضیحات رییس جشنواره ملی «مونولوگ تهران»
پس از صحبت های صفار، محمد علیزاده: (رییس جشنواره) خطاب به حاضران گفت: قبل از توضیحات استاد دژاکام لازم می دانم بگویم که از همان ابتدا و بدو ایده این رویداد، مزاحم ایشان شدیم و کنارمان بودند. در این میان یکی از سعادت های ما حضور خانم دکتر سیمین امیریان است که به واسطه استاد دژاکام از ایشان دعوت به عمل آورده ایم و حال در کنارمان هستند.
علیزاده بیان کرد: خانم سیمین امیریان قرار است به عنوان رییس داوری بخش مقالات و پژوهش، در کنار ما باشند. در این بخش خانم علیزاده رییس دانشکده هنرو معماری مرکز دانشگاه آزاد را داریم. از اینکه دعوت ما را پذیرفتند ممنونم و به ایشان خوشامد می گویم.
او گفت: از اتفاقات دیگر این جشنواره حضور آقای بصیرت (رییس انجمن نمایش ایران) است که از وجود ایشان نیز بهره خواهیم برد و به ما کمک خواهند کرد. از رؤسای انجمن نمایش های شهرستان های استان تهران نیز ممنونم که تشریف آورند. همینطور از اهالی مطبوعات و خبرنگاران نیز بابت حضورشان در این نشست خبری کمال تشکر را دارم.
محمدرضا علیزاده در ادامه صحبت هایش به توضیحاتی درباره بخش کودک و نوجوان جشنواره ملی «مونولوگ تهران» پرداخت.
او گفت: اگر به کودکی خودمان بنگریم استاد مجید قناد عزیز را به یاد می آوریم که حال در بخش کودک و نوجوان ما را همراهی می کنند. خانم الهه رضایی مجری برنامه های کودک و نوجوان نیز در این بخش کنارمان هستند و از تجربیاتشان استفاده خواهیم کرد. همچنین در این بخش در خدمت جناب لاسمی نیز خواهیم بود.
متقاضیان برای ثبت نام به سایت خانه هنر ایرانیان مراجعه کنند
مدیرعامل خانه هنر ایرانیان، گفت: لازم می دانم از فردی که به برگزاری این نشست کمک کرد نیز، تشکر کنم؛ استاد امیر دژاکام که در کنار من و خانه هنر ایرانیان؛ که بخش خصوصی است، هستند.
محمدرضا علیزاده در بخش دیگری از صحبت هایش با بیان اینکه موسسه آریان من، پرگاس نیز در کنار خانه هنر ایرانیان از حامیان اولین دوره جشنواره ملی «مونولوگ تهران»، محسوب می شوند، از متقاضیان سراسر کشور خواست برای ثبت نام در جشنواره ملی «مونولوگ تهران» به سایت خانه هنر ایرانیان مراجعه کنند.
توضیحاتی درباره «لکچر پرفورمنس»
در ادامه برنامه امیر دژاکام (دبیر علمی هنری جشنواره) با خواندن چند بیت شعر، سخنان خود را اینگونه آغاز کرد: بیست و خرده ای سال است که مبحث مدیریت را بوسیده ام و کنار گذاشته ام. وقتی آقای دکتر علیزاده موضوع را با من مطرح کردند، دیدم عرصه خوبی است، چرا که مونولوگ مقوله ای قدیمی است و حال شکلی مدرن به خود گرفته است.
او در ادامه اذعان داشت: همه شما نقالی را به خوبی می شناسید و نام عاشیق ها را شنیده اید که می نوازند و اجرا می کنند. بنابراین مونولوگ هم حالتی قدیمی است و هم مدرن!
وی گفت: لکچرپرفورمنس شکلی جدید است که از علم وارد هنر تئاتر شده است. این شکل در کشور ظرفیت بالایی دارد و جای صدها اجرا داریم.
دژاکام ادامه داد: من چهل سال تدریس کردم و میدانم هنر نمایشی ما این توانایی را دارد که صد مونولوگ به ما بدهد. مونولوگ همهجا قابل اجراست و همین جذابیت بود که مرا وسوسه کرد تا در اولین دوره جشنواره ملی «مونولوگ تهران» حضور یابم.
تیم های داوری از بهترین های تئاتر کشور هستند
دژاکام با اشاره به اینکه تیم های داوری جشنواره بهترین های حال حاضر کشور هستند، گفت: هیئت انتخاب ما آقای حمیدرضا نعیمی است که خود نویسنده و کارگردان بسیار خوبی است. ایوب آقاخانی نیز دبیر شورای نظارت هستند که نویسنده و کارگردان هستند. مهرداد کوروش نیای عزیز را نیز کنارمان داریم که نویسنده و کارگردان است. کلا تلاش مان این بوده اعضای همه تیم ها کننده کار باشند.
او بیان کرد: در هیئت داوران، بهرام ابراهیمی را داریم که استاد ما هستند. ایشان پنجاه سال است که به صورت شبانه روزی مشغول فعالیت است. چند سال پیش بود که برای پنجاه سال فعالیت ایشان رویدادی برگزار کردیم. الان نمی دانم چقدر از آن زمان گذشته و چند سال پیش بوده است. آقای ابراهیمی رییس هیئت داوران هستند. خانم دکتر سیمین امیریان نیز لطف کردند و دعوت حضور در جشنواره را قبول کردند. ما بخشی داریم با عنوان نمایشنامه نویسی و پژوهش، که خانم امیریان بررسی آثار این بخش را به عهده خواهند داشت.
جشنواره «مونولوگ تهران» زیر چتر هیچکس نیست
دژاکام در بخش دیگری از صحبت هایش، ضمن تقدیر از زحمات مدیرعامل خانه هنر ایرانیان گفت: من فقط اندیشیده ام و بلند بلند فکر کرده ام و افکارم را با آقای محمدرضا علیزاده در میان گذاشته ام. در واقع این آقای علیزاده بوده که تمام کارها را انجام داده است.
این کارگردان تئاتر و مدرس دانشگاه، گفت: به این رویداد خوشبین هستند و فکر می کنم اتفاقات خوبی رخ خواهد داد.
وی افزود: جشنواره ملی «مونولوگ تهران» رویدادی مستقل است و زیر چتر هیچ کسی نیست. از سویی آقای اصغر خلیلی مدیر فعلی مجموعه تئاتر شهر را داریم که یکی از اعضای تیم انتخاب هستند. با این تفاسیر می توان گفت تقریبا همه خوبان کنار هم جمع شده اند. دژاکام تاکید کرد: مطمئن هستم با حمایت شما اتفاقات بزرگی رخ خواهد داد.
یک جایزه صد میلیونی دیگر!
دژاکام همچنین از وجود یک جایزه صد میلیون تومانی دیگر خبر داد که از سوی رییس انجمن های نمایش به جشنواره اضافه شده است.
این مدرس تئاتر، ادامه داد: حال باید گفت دو جایزه صد میلیونی داریم و این رییس شورای سیاست گذاری است که تصمیم می گیرد این صد میلیون را چگونه و به چه کسی اهدا کند.
همکاری تئاتر شهر با جشنواره
امیر دژاکام در ادامه به همکاری دبیرخانه جشنواره تئاتر فجر با جشنواره ملی «مونولوگ تهران» پرداخت و گفت: جشنواره تئاتر فجر نیز قول داده یکی از آثار را در این رویداد بپذیرد. تئاتر شهر نیز قول داده که یکی از نمایش ها در مجموعه تئاتر شهر اجرا شود. حتی ممکن است این یک اجرا به چند اجرا برسد؛ چرا که اجرای یک مونولوگ مثلا پنجاه دقیقه ای در سالنی چون سایه یا کارگاه نمایش، اصلا اتفاق پیچیده ای نیست.
او ادامه داد: حتی این مونولوگ ها را می توان در لابی سالن اصلی و دیگر بخش های مجموعه تئاتر شهر هم اجرا کرد. چنین اتفاقی به لحاظ زیباییشناسی بسیار جذاب خواهد بود. همین موارد است که به زندگی ما یک رنگ و بوی تازه می دهد. چهار تابلوی نقاشی، دیدن چند تئاتر و مواردی از این دست است که به زندگی ما رنگ و بویی تازه می دهد.
تلاش برای کمک به جوانان/آرزوی داشتن نمایش ملی
دژاکام گفت: امیدوارم روزی برسد نمایش ملی داشته باشیم. ملی یعنی اثری که همه آحاد ملت ایران بتوانند راحت بروند و به تماشای اثر بنشینند. و امیدوارم بتوانیم به این واسطه زندگی را کمی قابل تحمل کنیم. به قول نیچه اگر هنر نبود واقعیت ما را می کشت! خیالهای ما اگر زیبا نباشند، بعید است زندگی ما زیبا شود. آنچه از ذهن و ساحت خیال میگذرد، روزی تحقق مییابد. کافی است به آثار ژول ورن نگاهی بیندازید پیش تر چنین اتفاقی رخ داده است.
دژاکام بیان کرد: آدمی با خواسته هایش یک قدم فاصله دارد و آن قدم باور است. من باور کرده ام که جشنواره «مونولوگ تهران»، می تواند به جوان های کشور کمک کند و به همین دلیل قدم پیش نهادم. به آقای علیزاده هم گفتم من مقام رسمی نیستم و نمی توانم و نمی خواهم چنین باشم. این انتخاب من است. تقسیمات زبان رسمی و غیر رسمی مقوله ای فلسفی است که من می پسندم دومی باشم. زبان غیررسمی راستگوست و ریا ندارد.
تعداد اجراهای عمومی بیشتر می شود!
دژاکام گفت: صمیمانه از رئیس شورای سیاستگذاری ممنونم، چون خیلی زحمت کشیده است. وجود تکتک آدمهای اینجا همه محبت است. وجود بهرام ابراهیمی را به تنهایی کافی می دانم. ایشان با بزرگانی چون زنده یاد بهرام بیضایی و دکتر رفیعی همکاری داشته است. کارگردانی نیست که با بهرام ابراهیمی همکاری نکرده باشد. ایشان به گمانم فقط با خودم درچهار، پنج اثر همکاری داشته است.
او بیان کرد: خانم امیریان نه به خاطر اینکه همسر من است، اینجا حاضر است. ایشان شخصیتی کاملا مستقل دارند و کتاب های متعدد در کارنامه دارند. ایشان از صبح تا شب با دانشجویانش مشغول است مدام در حال پاسخ دادن تلفن های آنها و اساتید است. خانم دکتر علیزاده نیز به عنوان رییس دانشکده هنر و معماری اینجا هستند و گمانم این است حال که حضور دارند، حمایت های ایشان را نیز خواهیم داشت.
دژاکام در پایان گفت: فرصت اجرا برای جوانها اهمیت زیادی دارد و قول میدهم به هر تعداد اجرا افزایش دهم، چون میدانم فرصت اجرا برای جوانها مهم است.
توضیحات بهرام ابراهیمی درباره مقوله «مونولوگ»
بهرام ابراهیمی (رییس هیئت داوران) نیز در میانه برنامه دقایقی با حاضران صحبت کرد.
او بیان کرد: من همیشه زمانی که پشت میکروفن قرار می گیرم، حرفهایم یادم میرود. حوصله صحبت طولانی ندارم.
او با اشاره به اینکه ممکن است آثار ارسالی به جشنواره ملی مونولوگ عجیب و غریب باشند، افزود: باید بگویم در قرن حاضر، به دلیل وجود شبکهها، تنوعی در ارتباطات مردم با هم، به وجود آمده است. مثلاً الان افرادی را داریم که پادکست گوش میکنند. آیا میتوانیم بگوییم پادکست؛ «مونولوگ» است؟ یا خیر؟ میتوانیم بگوییم دلنوشته «مونولوگ» است یا خیر؟
وی افزود: اتفاقا پایاننامه من نیز مونولوگی بیست و سه صفحهای نوشته محمد چرمشیر بود. دو، سه سال پیش هم اثری را اجرا کردم که آن هم مونولوگ بود؛ لذا میدانم که ممکن است آثاری که میرسد، تنوعی عجیب و غریب داشته باشد.
ابراهیمی تاکید کرد: مونولوگ پیچیدگیهای عجیب دارد. کار سختی پیش روی ماست و امیدوارم که بتوانیم روسفید از این ماجرا بیرون بیاییم.
حال که تلویزیون نداریم تئاتر هست!
پس از بهرام ابراهیمی، مجید قناد (رییس هیئت داوران بخش کودک) نیز ضمن سلام به اساتید جمع و حاضران در جملاتی کوتاه گفت: به همگی برای برگزاری جشنواره ملی «مونولوگ» خداقوت می گویم.
او افزود: این جشنواره شروعی برای جذب بچهها به نمایش است. بچهها باید خیلی خوشحال باشند که بزرگوارانی چون شما برایشان فکر میکنید و خوش به حال آنها. درست است که این روزها تلویزیون نداریم؛ اما می بینیم که بچه ها به تئاتر روی آورده اند. این خیلی خوب است که ما توانسته ایم از این طریق بچه ها را به نمایش جذب کنیم.
او درباره اولین دوره جشنواره ملی «مونولوگ تهران» نیز گفت: در حال برگزاری اولین دوره هستیم و این تازه شروع است؛ لذا آزمون و خطاهایی نیز وجود دارد. همینطور که پیش می رویم به این معناست که بچه ها کمک کرده ایم.
خاطره ای از سالهای دور/همه شرکت کنندگان موردتوجه هستند!
قناد اذعان داشت: روزی با خانم الهه رضایی درباره آن زمانی صحبت می کردم که نقاشی بچه ها از تلویزیون پخش می شد. گونی گونی نقاشی به تلویزیون می رسید و در نهایت طی یک ماه مثلا پانصدتای آنها از تلویزیون پخش می شد. بیشتر بچه ها همچنان منتظر می ماندند که نقاشی شان از تلویزیون پخش شود. اما دوستان عزیز دست اندر کار آن مقطع، نشستند و فکر کردند که برای این دسته از بچه ها چه می توانند بکنند. به این نتیجه رسیدند که برای تمام بچه هایی که نقاشی ارسال کرده اند از سوی صدا و سیما کارتی را ارسال کنند تا به این واسط بگویند نقاشی شما به گروه کودک رسید. خوشبختانه در این جشنواره نیز چنین کار زیبایی انجام خواهد شد.
مثلا اگر قرار است سی اثر برای حضور در جشنواره انتخاب شوند، اما خیلی ها شرکت می کنند، آنها نیز باید ببیند که مور توجه قرار گرفته اند و آن کارت را خواهند داشت. این اتفاق خوب است.
دانشگاه کودک و نوجوان راه اندازی می شود!
قناد ادامه داد: به این فکر کردیم که دانشگاه کودک و نوجوان داشته باشیم. کسانی که می خواهند برای کودکان کار کنند باید آن رویه دانشگاهی را بدانند و بلد باشند. آنها می آموزند که با کودک، نوجوان و خردسال چگونه کار کنند. انجام این کار کمی پیش رفته و درس ها مشخص شده است. در ادامه نیز انشالله از آقای دژاکام و دیگر بزرگان کمک بگیریم تا به این واسطه کارهای بهتری انجام دهیم.
مجید قناد در پایان ضمن ابراز تاسف از کمبود سالن های تخصصی نمایش کودک و نوجوان، گفت: اگر پدر و مادرها نتوانند بچه ها را تشویق کنند، آنها به واسطه همین جشنواره مورد تشویق قرار می گیرند.
در پایان با حضور مسئولان پوستر جشنواره رونمایی شد و پیش از آن احکام دبیران و اعضای علمی اولین جشنواره ملی «مونولوگ تهران» توسط محمدرضا علیزاده به آنها اهدا شد.
مسعود والا پس از چهار سال فعالیت در عرصه تهیهکنندگی تئاتر، اینبار با نمایش «قطعه یک، ردیف یک» نخستین تجربه خود در مقام کارگردان را پشت سر میگذارد.والا در چهار سال گذشته تهیهکنندگی آثاری چون «ایرج، زهره، منوچهر»، «شیزوفرنی»، «مادر کیو» و ... را برعهده داشته و در مجموع نزدیک به ۷۰۰ شب اجرای تئاتر را به عنوان تهیهکننده در کارنامه خود ثبت کرده است. او حالا پس از این تجربه، وارد عرصه کارگردانی شده و نخستین اثر خود را از ۱۵ مهرماه در سالن مهرگان روی صحنه میبرد.
«قطعه یک، ردیف یک» روایتی متفاوت از جهان پس از مرگ دارد؛ جایی که «میلاد»، متوفی سال ۱۴۰۵، از بد روزگار همسایه «رحمت»، متوفی سال ۱۳۵۵، میشود. این همسایگی عجیب، اتفاقات و چالشهایی عاشقانه و شاعرانه را میان این دو رقم میزند؛ اتفاقاتی که همگی در «قطعه یک، ردیف یک» به وقوع میپیوندند.
میرطاهر مظلومی، رضا مولایی، ریحانه سلامت، نیلوفر ذوالفقاری، امیررضا کوشانی و متین فرهنگ بازیگران این نمایش هستند.
نمایش «قطعه یک، ردیف یک» به کارگردانی مسعود والا از ۱۵ مهرماه در سالن مهرگان روی صحنه خواهد رفت و خرید بلیت این نمایش در سایت تیوال آغاز شده است.
نمایش جاده قرمز به نویسندگی مسعود ترابی و کارگردانی کامبیز نیکآمیز از مهرماه میزبان علاقهمندان به تئاتر میشود.نمایش «جاده قرمز» در تالار محراب روی صحنه میرود.
«نویز ۳۰۷» در چهار جشنواره در ایتالیافیلم کوتاه «نویز ۳۰۷» در ادامه مسیر جشنوارهای خود، در چهار جشنواره در ایتالیا حضور خواهد داشت.این فیلم به کارگردانی حسین بهاری و تهیهکنندگی یوسف آقایی و حسین بهاری، در بیست و سومین دوره جشنواره بینالمللی فیلم سالنتو (Salento International Film Festival) بهعنوان یکی از آثار منتخب پذیرفته شده است. این جشنواره که از سال ۲۰۰۴ فعالیت خود را آغاز کرده و بهعنوان یکی از رویدادهای معتبر سینمای مستقل در جنوب ایتالیا شناخته میشود، از ۳ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶ در شهر تریکازه (Tricase)، در استان لچه، برگزار خواهد شد.
«نویز ۳۰۷» همچنین در پانزدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه مستقل Corto di Sera انتخاب شده و از ۱۰ تا ۱۳ اوت ۲۰۲۶ در شهر ایتالای (Itala)، در استان مسینا، به نمایش درمیآید. در ادامه، فیلم در دهمین دوره جشنواره بینالمللی Nebrodi Cinema DOC 2026، در بخش Cortometraggi Accademie e Scuole di Cinema، نامزد دریافت جایزه شده است. این جشنواره از ۲۱ تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ در شهر ناسو (Naso)، در استان مسینا و در جزیره سیسیل، برگزار خواهد شد. در پایان، فیلم در سومین دوره INNOVART Film Festival نیز بهعنوان یکی از آثار منتخب جشنواره پذیرفته شده است. این جشنواره در شهر سنسباستیانو کورونه (San Sebastiano Curone)، در منطقه پیمونت ایتالیا، برگزار میشود. در خلاصه داستان این فیلم آمده است که: «وقتی صدای مرموزی نظم کلاس یک معلم سختگیر را بر هم میزند، او دانشآموزان را یکییکی اخراج میکند تا مقصر را پیدا کند...»
عوامل سازنده این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: حسین بهاری|تهیهکنندگان: یوسف آقایی، حسین بهاری|بازیگر: وحید نفر|مدیر فیلمبرداری: سیامک خادمی|تدوین: احسان خانی گلستان|مجری طرح: وحید مروتی|مشاور کارگردان: سینا قاسمی موسوی|طراحی صحنه و لباس: مائده وفاداری|گریمور: محدثه منصوری|صدابرداری و صداگذاری: امید کریم|موسیقی: شاهین علیخانی|بازیگردان: داوود طهماسبی|منشی صحنه: نیکی مالمیر|برنامهریز: مبین اسدی|گروه کارگردانی: داوود طهماسبی، حسین قهرمانی، زینب عزیزیان، آتنا نجفی|رنگپرداز: امید آقاتقی|مدیر تولید: محمدامین خادمیان|تدارکات: امین صالحی، عارف حبیبی|جلوههای ویژه بصری: جواد حسینی|عکاس پشت صحنه و پوستر: ملیکا مصفا|مدیر روابط عمومی پروژه: رضا پورحسین|طراحی پوستر: شقایق بیاتی|بازیگران خردسال: فرهام نجفی، پرهام نجفی، رایان نصیرپور، محمدصدرا قاسمی، امیرکیان دریاباری، رادین ابوالزاده، محمدرضا خزائی پرویز، سام علیپور، حسام علیپور، طاها رزمی، ایلیا فکری، محمدمهیار رحیمی، بهراد احمدیفرد، محمد محسنی، امیرعلی اسماعیلی|دستیار اول فیلمبردار: متین نجف|گروه فیلمبرداری: جواد مومنی، یونس فولادی|دستیار طراحی صحنه: محمد کریمپور اصفهانی|با تشکر از آموزشگاه بازیگری و فیلمسازی هنر و سینما
نمایش «حوصله بحر» به نویسندگی علیرضا اسماعیلپور و کارگردانی نیاز اسماعیلپور، از یکم مهر در تماشاخانه مهرگان روی صحنه میرود.«حوصله بحر» به مهرگان میآیدبه گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی نمایش، «حوصله بحر» یک درام اجتماعی تاریخی است که در قالب اجرایی رئال و روایی، داستان ۲ خواهر را روایت میکند که در مسیر مهاجرت گرفتار طوفان شده و پس از غرق شدن کشتی، به جزیرهای متروک پناه میبرند؛ موقعیتی که آنها را با انتخابی میان ماندن و رفتن مواجه میکند.
مریم باقری و شقایق بهرامی بازیگران این نمایش هستند. حامد منشادی مشاور کارگردان، یاسمین پدرامپور دستیار کارگردان، مژگان طاهریتفتی طراح صحنه، پریا الماسی طراح لباس و سهراب جمالی طراح حرکت این اثر هستند.
این نمایش پیش از این در قالب نمایشنامهخوانی در سینما فلسطین اجرا شده و اجرای پیش رو نخستین اجرای صحنهای «حوصله بحر» است.
«حوصله بحر» از ۱ تا ۲۴ مهر، ساعت ۲۱:۳۰ و به مدت ۴۵ دقیقه در سالن شماره ۳ تماشاخانه مهرگان اجرا میشود.
از دیگر عوامل این اثر میتوان به کیهان مرادی دستیار صحنه، علیرضا دربانی طراح گرافیک، امیر نعیمیان عکاس، آرش شیرمحمدی طراح تیزر، یاسمن بخشی موشنگرافی، حمید سلامی مجری نور، محمدسجاد رشیدی (میلاندر مدیا) مسئول دپارتمان رسانه و تبلیغات و امین اسلامی مسئول هماهنگی و عکاس اشاره کرد.
نمایش «حوصله بحر» با حمایت خانه نمایش مهرگان اجرا میشود.
همزمان با رونمایی از پوستر؛«بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرودنمایش «بی/نا بینا» به نویسندگی و کارگردانی سوران احمدی و به تهیهکنندگی شاهین خلیلی از ۱۳ مهر به عمارت هما میآید و همزمان با رونمایی از پوستر اثر، بازیگران این نمایش معرفی شدند.
به گزارش مشاور رسانهای نمایش، «بی/نا بینا» به نویسندگی و کارگردانی سوران احمدی و به تهیهکنندگی شاهین خلیلی از دوشنبه ۱۳ مهر ماه هر شب ساعت ۲۱ در عمارت هما روی صحنه میرود و بلیت فروشی سه روز نخست این اجرا از امروز ساعت ۱۴ در سایت تیوال آغاز خواهد شد.
همچنین همزمان با آغاز بلیت فروشی این اثر نمایشی و تلفیقی از پوستر آن با طراحی استودیو دارما رونمایی شد.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «زبانم لال، به دور از جان، چشم نداشتیم بهتر نبود؟»
المیرا ناصری، بهار بهمن پور، فرنگیس وزیری، امید عبدالله زاده، حامد اسماعیلی، هدا تورنگ، ویونا محبی، آرسام صادقپور، حسین نیروفری، مصطفی امانی گرمی، شاهین خلیلی، مصطفی شهری، معراج کرمانی، سلوا ملکی پور، علیرضا رشیدی، آریا حدادی، نیلوفر اخوان، یاسمین صادقی، مهسا شریفی، ستاره علیزاده گروه بازیگران «بی/نا بینا» را تشکیل میدهند.
عوامل این نمایش عبارتند از مشاور کارگردان: سروش احمدی، آهنگساز: کوروش خدیوی، طراح ویدئو مپینگ: حجت حاج عبداللهی، طراح نور: رضا ملک زاده، طراح تیزر: حسن خودنگاه، امین حسینی، طراح صحنه: سوران احمدی، سروش احمدی، طراح پوستر و موشن: دارما استودیو، مشاور رسانه ای: فاطمه شوقی، مدیر روابط عمومی: سیدعلی پرپنچی، مدیر تبلیغات: حسن خودنگاه، ایده پرداز تبلیغات میدانی: سجاد رضایی، دستیار کارگردان: آزاده جزایری، دستیار دوم کارگردان: سارینا میرطیبی، ویونا محبی، مدیر تولید: کیانوش فرامرزی نژاد، مدیر صحنه: امین اکبری، دستیار نور: سیدمحمد فاطمی.
به نویسندگی و کارگردانی «میثم شمسیان»:«بر موج دلدار» از ۷ مهر در سالن استاد جعفر والی روی صحنه میرودنمایش «بر موج دلدار» به نویسندگی و کارگردانی میثم شمسیان از سهشنبه ۷ مهرماه اجرای خود را در سالن استاد جعفر والی مجموعه تالار محراب آغاز میکند و تا ۲۴ مهرماه روی صحنه خواهد بود.
این نمایش که در گونه درام قرار میگیرد، با مدتزمان ۷۰ دقیقه، داستان فردی را روایت میکند که در ذهن خود گم شده است؛ روایتی که در معرفی این اثر در تیوال با این عبارت معرفی شده است: «یک نفر در ذهنش گم شده تا شاید ما پیدا شویم…»
«بر موج دلدار» با حضور موسیالرضا مازندرانی، سمیه صباغی، ناصر عزتی، متینه مهدوی، متین کریمی، نازنین خانی، سیده سایان موسوی، حمید احمدی، حامد اکبری وفا، مرتضی فیروزآبادی، سید پارسا امیر احدی و آی سودا سمیری روی صحنه میرود.
بهرام کاظمی بهعنوان مشاور کارگردان در این پروژه حضور داشته و گروه کارگردانی نمایش را مریم حیدرزاده، مهرشاد مرادی، پانیذ دیبه خسروی، شکیلا خانمحمدی، سیده سایان موسوی و نازنین خانی تشکیل میدهند.
طراحی نور نمایش بر عهده مجید احمدآبادی است و میثم شمسیان طراحی صحنه و لباس را انجام داده است. طراحی پوستر و بروشور را مریم شایسته بر عهده دارد و سیده یاسمن موسوی بهعنوان عکاس با این پروژه همکاری میکند.
امیر کیهان سلطانزاده مسئولیت صدابرداری و میکس صدا را بر عهده دارد، بهار پوزشپور طراح گریم است و روابط عمومی نمایش نیز بر عهده طیبه محرمی قرار دارد. این گروه همچنین از فرزاد مهدیپور قدردانی کرده است.
نمایش «بر موج دلدار» از ۷ تا ۲۴ مهرماه، هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در سالن استاد جعفر والی تالار محراب اجرا میشود و علاقهمندان برای تماشای این اثر میتوانند بلیت آن را با بهای ۳۰۰ هزار تومان تهیه کنند.
نخستین «جشنواره ملی مونولوگ تهران» فراخوان داد/جایزه نفر برگزیده ۱۰۰ میلیون تومان! نخستین جشنواره ملی مونولوگ تهران با هدف حمایت از استعدادهای کمتر شناخته شده فراخوان خود را منتشر کرد. این رویداد توسط خانه هنر ایرانیان با ریاست محمدرضا علیزاده برگزار خواهد شد و زمان برگزاری آن از بیست و سوم تا بیست و ششم آذرماه اعلام شده است. متقاضیان میتوانند از سراسر کشور در این رویداد حضور یابند
به گزارش روابط عمومی نخستین جشنواره ملی «مونولوگ تهران»، نخستین دوره این رویداد به دبیری محمدرضا علیزاده، با رویکرد شناسایی و حمایت از استعدادهای تازه و کمترشناخته شده تئاتر، فراخوان خود را منتشر کرد.
این رویداد، تلاش دارد هنرمندانی را مورد توجه قرار دهد که هنوز فرصت حضور در رویدادهای بزرگ و معرفی تواناییهای خود را پیدا نکرده اند؛ تا آنها به این واسطه با تکیه بر توان بازیگری، بیان، بدن و قدرت روایت، بدون اتکا به گروه بزرگ اجرایی، مخاطب را با یک شخصیت و یک روایت همراه نمایند.
متقاضیان میتوانند از سراسر کشور در این رویداد حضور یابند
جایزه صدمیلیون تومانی
گفتنی است نخستین جشنواره ملی «مونولوگ تهران» با اختصاص جایزه ویژه ۱۰۰ میلیون تومانی به هنرمند برگزیده، تلاش دارد، توجه جامعه تئاتر را به یکی از قالبهای مهم و دشوار اجرای نمایشی، یعنی تکگویی و مونولوگ، جلب نماید.
جایزه نفرات اول تا سوم
بر اساس فراخوان جشنواره، جایزه نفرات اول تا سوم نیز به این قرار است؛
نفر اول ۳۰ میلیون تومان
نفر دوم ۲۰ میلیون تومان
نفر سوم ۱۰ میلیون تومان
بخشهای جشنواره/کودک و بزرگسال
در دوره نخست جشنواره ملی «مونولوگ تهران»، علاوه بر بخشهای موضوعی جشنواره، «بخش آزاد»، «نمایشنامهخوانی» و «مقاله» نیز با موضوع مونولوگ در دو بخش «کودک» و «بزرگسال» در نظر گرفته شده است.
تعداد و مدت زمان آثار ارسالی
متقاضیان میتوانند حداکثر ۳ اثر خود را برای حضور در جشنواره ارسال کنند. مدت زمان هر اثر نیز حداکثر ۲۰ دقیقه اعلام شده است.
«مونولوگ چیست؟» /یک صحنه، یک بازیگر؛ یک روایت
«مونولوگ» از جمله قالبهایی است که در آن بازیگر بیش از هر چیز با توان فردی، بیان، بدن، تمرکز و قدرت ارتباط با مخاطب سنجیده میشود. در این میان جشنواره ملی «مونولوگ تهران» تلاش دارد با تمرکز بر همین ویژگیها، فضایی تخصصی برای دیدهشدن هنرمندان و آثاری فراهم کند که قابلیت ارائه در قالب تکگویی نمایشی را دارند.
داوری توسط چهرههای برجسته و معتبر تئاتری
لازم به ذکر است در این رویداد، آثار توسط هیئت انتخاب و داوران که همگی از چهرهها و ظرفیتهای شناخته شده تئاتر هستند مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. اسامی داوران نیز متعاقبا اعلام خواهد شد. .
مهلت ارسال آثار و زمان برگزاری جشنواره
آخرین مهلت ارسال آثار به دبیرخانه جشنواره ملی «مونولوگ تهران»، ۲۵ آبان ۱۴۰۵ و زمان برگزاری جشنواره روزهای ۲۳.۲۴، ۲۵ و۲۶ آذرماه ۱۴۰۵ اعلام شده است.
محل برگزاری رویداد
محل برگزاری اجراهای جشنواره تماشاخانه نوفل و محراب تهران خواهد بود.
متقاضیان میتوانند برای مطالعه فراخوان و ثبتنام به سایت خانه هنر ایرانیان مراجعه کنند.
گفتنی است، این رویداد توسط خانه هنر ایرانیان با مشارکت موسسه پرگاس برگزار میشود.
«شاهکشان؛ روایتی نو از یک تراژدی» مهرماه روی صحنه میرودرونمایی از لوگونمایش «شاهکشان؛ روایتی نو از یک تراژدی» به کارگردانی روحالله صدیقی و تهیهکنندگی آزیتا موگویی مهرماه سالجاری در سالن کُرباکس پردیس تئاتر و موسیقی دکُر در باغ کتاب تهران روی صحنه خواهد رفت.
«شاهکشان؛ روایتی نو از یک تراژدی» یک نمایش در نمایش است که متن کهن را با تاکید بر مفهوم عدالت به عنوان تم اصلی نمایش، به پشت صحنه مرتبط میکند.
در توضیح این نمایش آمده است: «بیعدالتی در طول تاریخ چون سایهای سنگین همراه انسان بوده است. از گذشته تا امروز... این زخم کهنه؛ تازه مانده و هر نسل دوباره آن را زندگی میکند.»
همزمان با تمرینهای گروه، از لوگوی این اثر نمایشی با طراحی محمد صادق زرجویان رونمایی شده است.
جزئیات بیشتر درباره بازیگران، عوامل، زمان دقیق اجرا و نحوه تهیه بلیت نمایش در نمایش «شاهکشان؛ روایتی نو از یک تراژدی» بهزودی اعلام خواهد شد.