مهرناز خلیلی

فرهنر

فعال هنری

پس تازیانه بود و تن؛ و تن زیر تازیانه بود. روز دیدگان خود را بست؛ که اینک دل دیگر در سینه ی روز نمی تپید و تازیانه ها فرود می آمد؛ بر پشت ِ مردی که درد می کشید - ورچه نه از تازیانه ها !

بسیار لذت بردم، از کارگردانی آرش اشاداد عزیز
طراحی صحنه و نور، طراحی لباس و گریم عالی، موسیقی و بازی عباس بابایی. به به به این جنون روی صحنه 👏🏼👏🏼👏🏼

من این مدرنیزه کردن اجرا از متن بهرام بیضایی بزرگ رو خیلی دوست داشتم و ازش لذت بردم.

خسته نباشید همگی، مانا و درخشان باشید. 🌞🤍

این اجرا برای من به دو نیمه تقسیم شد، نیمه ی ابتدایی نمایش تا پیش از به حجله رفتن عروس که پر از نکات ریز، کنایه های به جا و طنازی های درست و ارجاع های بامزه بود و کلی کیف کردم و لذت بردم و نیمه ی پایانی که مسیر اجرا تغییر کرد و وارد شعار زدگی شد. کاش اجرا روی ریل اولیه پیش می‌رفت و اگر بنا به پایان بندی با مضمون خاصی بود از همون فضا بهره می‌برد و از شعار زدگی و پیام های گل درشت دور می‌موند.

بازی بازیگران درست بود و مشخصاً همگی نقش‌های خودشون رو اون طور که باید درک کرده و پذیرفته بودن.
طراحی لباس، صحنه و حتی تصاویر روی پرده هم در خدمت نیمه ی ابتدایی اجرا بود. میزانسن ها هم با وسواس کارگردان چیده شده بودند. ( میزانسن مثلثی 😂 )

در کل ممنون از همگی، خسته نباشید میگم خدمت کلیه ی عوامل و امیدوارم همچنان بدرخشید و موفق باشید. 🌞❤️

بعد از ۵ ماه دوباره پامو گذاشتم تو خیابون ولیعصر و اومدم سمت تئاتر شهر و خیابون رازی.
بالاخره به این حس نخواستن غلبه کردم و برای دیدن دوباره ی اجراها و حس خوب جدا شدن از زندگی و غوطه ور شدن تو عالم اجراها باخ رو انتخاب کردم.
بازگشتم مبارک 😁
گرچه کلیت اجرا سلیقه ی من نبود ولی دغدغه ی نویسنده و ایجاد امکان شنیده شدن صداهایی که سال هاست دچار خفقان و خاموشیه برام ارزشمند بود.
بازی حسین میرزاییان هم برام دلچسب بود.
با تشکر از کلیه ی عوامل و بازیگران و به امید روزی که همه ی صداهای خاموش شده روی صحنه های با شکوه شنیده بشن 🕊💫