شهر یا سالن...
تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تالار هنر
تماشاخانه هیلاج
خانه نمایش دا
خانه تئاتر
خانه هنرمندان ایران
تالار محراب
بلک باکس ایرانمال
مجموعه E-ACT
تماشاخانه طهران
تماشاخانه استاد جمشید مشایخی
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 06:46:15
رومینا سندگل زاده هنرساز ریشههای ما به نخل، به آفتاب میرسد.
. . .
( ۴,۱۶۹)
ویترین
دیوار
اطلاعات
پروفایل کاربری
کارشناسی نمایش عروسکی
روابط عمومی
مدیر تبلیغات
مشاور رسانهای
مدیا
تبلیغات فضای مجازی
تبلیغات
اتاق فرمان
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواریاست برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفتوگو درباره زمینههای علاقهمندی مشترک، خبررسانی برنامههای جالب به همدیگر و پیشنهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
۲ روز پیش، جمعه ساعت ۱۵:۱۱
سفرهای پر از درد
امید طاهری: «امان» با لکنت آغاز میشود. زبانی که بریدهبریده و پارهپاره، یک خاطره تلخ و محو و مثله شده را روایت میکند. جملههایی که ناتمام ... کلماتی که نیمه ... عشقی که دروغ ... خشونتی که عریان ... و تجاوزی که تمام این ویرانی از آن آغاز میشود. از همان نخستین بارش در حیات بشر تا آخرینش که شاید آخرین لحظه فروپاشی تمام هستی باشد!
«امان» زنانی را گرد هم آورده که حتی در سخن گفتن از دردهایشان هم مدام (پاسخگو)! هستند. پاسخگوی تابوهای اجتماعی و فردی، پاسخگوی عرف و شرع و اخلاق و سنت، پاسخگوی غرشهای مردسالاری، یا نهیبهای ... دیدن ادامه ›› محتسب.
«امان» تلاش کرده تا به اندرونی راه یابد. به آنجا که واگویههای زنانه، از خوش باشیهای خالهزنکی بسیار فاصله دارد و در فقدان حضور مردها، بر جای پای تاختشان روی پیکرهای زنانه نور میافکند و زخمهای عمیق و تازه را نشان میدهد.
«امان» در اندرونی از پوسته اولیه زنانگی عبور میکند و اگرچه زنان نمایش زیر سیاهی پارچهها، بدون بدن شدهاند اما پای درونیترین و عمیقترین بیانگری بدنها و زبانها را وسط میکشد.
نمایشنامه عباس جمالی یک مجلس روایتگری است. در مجلس زنانهای که بهطورمعمول روایتگر مظلومیتهای تاریخی، مذهبی است و معمولا ترکیبی است از یک روایتگر و چند شنونده و مویهگر، اینبار نه روایت تاریخی که روایت اکنون برقرار است و نه یک روایتگر که با جمعی روایتگر مواجه هستیم و تماشاگر نیز همان مویهکنان این مجلس است.
جمالی باوجوداینکه نمایشنامهای زنانه نوشته اما سراسر متناش پر از جای پای مرد است. این اساس مبارزهای فمنیستی است که چندین و چند دهه است در سراسر دنیا و خصوصاً در کشورهایی که زنان در انقیاد مردها هستند یا این تابعیت بهناچار، ریشهای تاریخی فرهنگی دارد، شکلگرفته؛ اما در متن جمالی شاهد یکسویه نگری، افراط و انحراف رویکردهای فمنیستی نیستیم. اتفاقا در این نمایشنامه خود زنان نیز در شکل و ریخت زیست و سرنوشت خود دخیل هستند و مردانِ خشونتگر و شیطانصفت، یا مردانِ ضعیف و منحرف، تنها عاملان فلاکت زنها نیستند.
به همین نسبت میتوان این جامعه کوچک زنانه را به وضعیت کلی و اجتماع زنان ایران نسبت نداد چراکه در این حلقه پنجنفره جایی برای زن مستقل امروز ایرانی نیست. زنی که تعدادش در جامعه ما کم نیست. زنی که زنانه پای زندگی خود ایستاده و برای انسانیت و حریت خود میجنگد.
زنان نمایشنامه امان زنان پس از جنگ هستند. زنان پس از زخم خوردن. زنان به ماتم رسیده و افسرده. زنان پناه آورده به دعای امان! این اگرچه بخشی از واقعیت جامعه زنان است اما قطعاً تمام آن نیست. چه اینکه جامعه افسرده مردانه امروز هم رگ هستی و حیاتش را از شور و زندگی زنانه دریافت میکند.
عباس جمالی یک وضعیت ذکر مصیبت را در نمایشنامهاش قرار داده و در همین وضعیت باقی میماند. این تلخی و رک بودگی متن، ویژگی آن است و بناست با همین تلخی و ذکر مصیبت، تصویر روشنی از غفلتها و خشونتهای مردانه را به نمایش بگذارد.
مجتبی جدی نمایشنامه روایت محور عباس جمالی را بهدرستی اجرا کرده است. انضمام و پیوست وجوه نمایشی در طراحی صحنه، لباس و استفاده از آکساسوآر، اجرای جدی از این نمایشنامه را منطبق با مفاهیم و نیازهای متن شکل میدهد و درنهایت اتمسفری که نیاز چنین نمایشنامهای است در اجرای مجتبی جدی ایجاد میشود.
ظرافت زنانه و شکنندگی آن در چیدمان، یا لندآرتی که با استکانهای کمر باریک و ظریف تمام سطح صحنه را پرکرده، نسبت معنامندی با مفاهیم و رویکردهای معنایی متن برقرار کرده است. شبکهای از استکانهای ظریف که با هر لمس بادی از چادرهای سیاه احتمال افتادن و ترک برداشتنشان و خرد شدنشان هست. ظرافتی که اگرچه ویژگی زنانه است اما مصداقش در استکانها، باعث زحمت و دردسر و دست و پاگیری برای راه رفتن و حرکت کردن است. زنان گرفتار در چهارچوبهای ریشه زده در ذهن مردان. زنان اسیر در مسیرهای تعیینشده. زنان زندانی در ضخامت و سیاهی. زنان هزار بغض و اشک نریخته. هزار اشک نریختهای که از سر استکانهای شیشهای و شفاف سر میرود و تمام زمین را خیس میکند و این سفره بر اشک پهن میشود.
بازیگران نمایش امان درست و بهاندازه بازی میکنند و این کار را زیر چادرهای سیاه و در فقدان بدن زنانه انجام میدهند. عنصر اصلی و جانمایه متن را دریافتهاند و چه عجیب که گویی تمام زنان ما درد زنان را درک میکنند! این درک و دریافت اگرچه برای بازیگران تئاتر یک الزام حرفهای است اما اینجا انگار ماجرا جور دیگری است. درک و دریافت رنج زنان نمایشنامه امان، برای بازیگران این نمایش، چیزی فراتر از الزام حرفهای است.اصالت متن عباس جمالی و اجرای مجتبی جدی در قصهها و روایتهایی که تعریف میشود، نیست. این همان جانمایهای است که درک عمیق بازی در بازیگران را شکل داده. نمایشنامه در چیستی روایتها متوقف نمیشود و در چیستی و چرایی وضعیت حرکت میکند. هر یک از این روایتها میتوانست چیز دیگری باشد.
همانطور که در ابتدای اثر و در روایت اول، زبان الکن زن مانع شنیده شدن کل روایت میشود، این عمد آغازین میتواند به کل پیکر متن و اجرا تعمیم داده شود. شما هر روایت دیگری را میتوانید جای اینها بگذارید. اصلا پا را فراتر ببریم و تصور کنیم در هر اجرا چند زن دیگر از میان تماشاگران روی صحنه بیایند و دور این سفره، سفره دلشان را باز کنند! چه اتفاقی میافتد؟ چیزی تغییر میکند؟ بله در روبنای اثر ممکن است تغییراتی ایجاد شود؛ اما فونداسیون و زیربنای این اثر بر چیز دیگری استوار است. آن مسئله اصلی همان عامل درک و دریافتهایی است که میان بازیگران و متن و از سوی دیگر میان تماشاگران عمدتا خانم و بازیگران، به وجود میآید.
به اشتراک گذاشتن مصیبت در نمایشنامه امان، کاری است که وضعیت جلسه زنانه را تغییر میدهد. محتوا را از گذشته به اکنون میکشد و زمان را بهروز میکند. وحشت از بیان مسئله از بین میرود و زنی که شاید درد بزرگش را فقط برای نکیر منکر میتوانست بیان کند، اکنون دارد بیان میکند. این قدرت پنهان تئاتر است که فارغ از اینکه نمایشنامه نگاهی به امید و رهایی دارد یا نه در تئاتر بهصورت ذاتی وجود دارد.
امید طاهری
نمایشنامهنویس و منتقد تئاتر
عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران
حسین چیانی، امیرمسعود فدائی، محبوبه افاضلی، سینا دهقان، رِزا و رویا پاک سرشت این را
خواندند
برنا غیاثی این را دوست دارد
برنا غیاثی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۶ روز پیش، دوشنبه ساعت ۱۷:۲۳
شاهین ه، امیرمسعود فدائی، محمد مراد میزان، رِزا، fateme soleimani، محبوبه افاضلی، حسین چیانی، Amirhosein Bakhshi و بهنام زینعلی این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۸ شهریور ساعت ۱۳:۵۹
نمایش «صورتها» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان ثابت، از ۱۰ شهریورماه اجرای خود را در سالن ۱ «خانه رویداد جریان» آغاز میکند؛ اثری که در کنار روایت دراماتیک خود، مخاطبان را به یک چالش ذهنی و شخصی دعوت میکند.
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، نمایش «صورتها» که متنی عاشقانه در بستر درام دارد، از روز یکشنبه ۱۰ شهریورماه هر شب ساعت ۲۰:۳۰ به مدت ۶۰ دقیقه روی صحنه میرود.
این گروه نمایشی در اقدامی خلاقانه در صفحه فروش بلیت خود در سایت «تیوال»، مخاطبان را با این پرسش چالشبرانگیز مواجه کرده است: «اگه به گذشته ... دیدن ادامه ›› برمیگشتی، کدوم بخش از زندگیتو حذف میکردی؟» مخاطبان میتوانند پیش از ورود به سالن نمایش، از طریق لینک درج شده در صفحه فروش تیوال، به این سوال پاسخ دهند؛ دعوتی برای بازنگری در خاطرات و تجربیات شخصی که با تم اصلی نمایش نیز همخوانی دارد.
در خلاصه داستان این اثر آمده است: «در یک مهمانی شبانه، بین دو غریبه گفتوگویی ساده شکل میگیرد و آن دو به یکدیگر نزدیک میشوند؛ اما خیلی زود، مرز میان آنچه واقعاً اتفاق افتاده و آنچه میتوانست اتفاق بیفتد محو میشود.»
آرینا احمدپور و بهداد روزگار بازیگران این نمایش هستند. همچنین «خانه رویداد جریان» مجری طرح و «آموزشگاه پنج» در مقام همکار و حامی در تولید این اثر مشارکت دارند.
سایر عوامل این نمایش عبارتند از:
دستیار کارگردان و برنامهریز: عرفان مختاری، طراح حرکت: فاطمه توکلی، طراح صدا: مهبد امیدی، دستیار صدا: حامد پیمان، مجری صدا: احسان هاشمی، طراح نور: حمیدرضا یدالهی، طراح گریم: نرگس زارعی، گرافیک و پوستر: سهراب نوروزی، موشنگرافی: امیر صالحی، تبلیغات: امیرحسین جلال سادات، عکاس: شهرزاد علینجاتی، تولید: عرفان مختاری و روابط عمومی: رومینا سندگلزاده.
علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت و پاسخ به پرسش مطرح شده به سایت «تیوال» مراجعه کنند. خانه رویداد جریان در میدان ولیعصر، بلوار کشاورز، بعد از خیابان فلسطین، خیابان کبکانیان، نبش کوچه مرتضیزاده، پلاک ۱۰ و ۱۲ واقع شده است.
امیرمسعود فدائی این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۸ شهریور ساعت ۱۳:۳۹
نمایش «صورتها» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان ثابت، از ۱۰ شهریورماه اجرای خود را در سالن ۱ «خانه رویداد جریان» آغاز میکند؛ اثری که در کنار روایت دراماتیک خود، مخاطبان را به یک چالش ذهنی و شخصی دعوت میکند.
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، نمایش «صورتها» که متنی عاشقانه در بستر درام دارد، از روز یکشنبه ۱۰ شهریورماه هر شب ساعت ۲۰:۳۰ به مدت ۶۰ دقیقه روی صحنه میرود.
این گروه نمایشی در اقدامی خلاقانه در صفحه فروش بلیت خود در سایت «تیوال»، مخاطبان را با این پرسش چالشبرانگیز مواجه کرده است: «اگه به گذشته ... دیدن ادامه ›› برمیگشتی، کدوم بخش از زندگیتو حذف میکردی؟» مخاطبان میتوانند پیش از ورود به سالن نمایش، از طریق لینک درج شده در صفحه فروش تیوال، به این سوال پاسخ دهند؛ دعوتی برای بازنگری در خاطرات و تجربیات شخصی که با تم اصلی نمایش نیز همخوانی دارد.
در خلاصه داستان این اثر آمده است: «در یک مهمانی شبانه، بین دو غریبه گفتوگویی ساده شکل میگیرد و آن دو به یکدیگر نزدیک میشوند؛ اما خیلی زود، مرز میان آنچه واقعاً اتفاق افتاده و آنچه میتوانست اتفاق بیفتد محو میشود.»
آرینا احمدپور و بهداد روزگار بازیگران این نمایش هستند. همچنین «خانه رویداد جریان» مجری طرح و «آموزشگاه پنج» در مقام همکار و حامی در تولید این اثر مشارکت دارند.
سایر عوامل این نمایش عبارتند از:
دستیار کارگردان و برنامهریز: عرفان مختاری، طراح حرکت: فاطمه توکلی، طراح صدا: مهبد امیدی، دستیار صدا: حامد پیمان، مجری صدا: احسان هاشمی، طراح نور: حمیدرضا یدالهی، طراح گریم: نرگس زارعی، گرافیک و پوستر: سهراب نوروزی، موشنگرافی: امیر صالحی، تبلیغات: امیرحسین جلال سادات، عکاس: شهرزاد علینجاتی، تولید: عرفان مختاری و روابط عمومی: رومینا سندگلزاده.
علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت و پاسخ به پرسش مطرح شده به سایت «تیوال» مراجعه کنند. خانه رویداد جریان در میدان ولیعصر، بلوار کشاورز، بعد از خیابان فلسطین، خیابان کبکانیان، نبش کوچه مرتضیزاده، پلاک ۱۰ و ۱۲ واقع شده است.
مجید یارندی پور این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۸ شهریور ساعت ۱۳:۲۱
نمایش «صورتها» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان ثابت، از ۱۰ شهریورماه اجرای خود را در سالن ۱ «خانه رویداد جریان» آغاز میکند؛ اثری که در کنار روایت دراماتیک خود، مخاطبان را به یک چالش ذهنی و شخصی دعوت میکند.
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، نمایش «صورتها» که متنی عاشقانه در بستر درام دارد، از روز یکشنبه ۱۰ شهریورماه هر شب ساعت ۲۰:۳۰ به مدت ۶۰ دقیقه روی صحنه میرود.
این گروه نمایشی در اقدامی خلاقانه در صفحه فروش بلیت خود در سایت «تیوال»، مخاطبان را با این پرسش چالشبرانگیز مواجه کرده است: «اگه به گذشته ... دیدن ادامه ›› برمیگشتی، کدوم بخش از زندگیتو حذف میکردی؟» مخاطبان میتوانند پیش از ورود به سالن نمایش، از طریق لینک درج شده در صفحه فروش تیوال، به این سوال پاسخ دهند؛ دعوتی برای بازنگری در خاطرات و تجربیات شخصی که با تم اصلی نمایش نیز همخوانی دارد.
در خلاصه داستان این اثر آمده است: «در یک مهمانی شبانه، بین دو غریبه گفتوگویی ساده شکل میگیرد و آن دو به یکدیگر نزدیک میشوند؛ اما خیلی زود، مرز میان آنچه واقعاً اتفاق افتاده و آنچه میتوانست اتفاق بیفتد محو میشود.»
آرینا احمدپور و بهداد روزگار بازیگران این نمایش هستند. همچنین «خانه رویداد جریان» مجری طرح و «آموزشگاه پنج» در مقام همکار و حامی در تولید این اثر مشارکت دارند.
سایر عوامل این نمایش عبارتند از:
دستیار کارگردان و برنامهریز: عرفان مختاری، طراح حرکت: فاطمه توکلی، طراح صدا: مهبد امیدی، دستیار صدا: حامد پیمان، مجری صدا: احسان هاشمی، طراح نور: حمیدرضا یدالهی، طراح گریم: نرگس زارعی، گرافیک و پوستر: سهراب نوروزی، موشنگرافی: امیر صالحی، تبلیغات: امیرحسین جلال سادات، عکاس: شهرزاد علینجاتی، تولید: عرفان مختاری و روابط عمومی: رومینا سندگلزاده.
علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت و پاسخ به پرسش مطرح شده به سایت «تیوال» مراجعه کنند. خانه رویداد جریان در میدان ولیعصر، بلوار کشاورز، بعد از خیابان فلسطین، خیابان کبکانیان، نبش کوچه مرتضیزاده، پلاک ۱۰ و ۱۲ واقع شده است.
محمد رحمانیان ثابت و محمدرضا باصری این را
دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۷ شهریور ساعت ۱۸:۲۲
۳ اجرای نخست دور دوم نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، محصول کمپانی بینالمللی KIMIA ARTS به نویسندگی علی نرگسنژاد و کارگردانی مسعود احمدی، با استقبال مخاطبان روی صحنه رفت.
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» که پس از یک دوره اجرای موفق در مجموعه تئاتر لبخند در زمستان ۱۴۰۴، دور دوم اجرای خود را از ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» آغاز کرده است، در ۳ اجرای آغازین با استقبال مخاطبان روبرو شد و با اتمام ظرفیت سالن روی صحنه رفت. تهیهکنندگی این اثر را محمد ذوالفقاری بر ... دیدن ادامه ›› عهده دارد.
در این نمایش ۶۰ دقیقهای، قدسی شریعتی، نازیلا سلطانی و مسعود احمدی به ایفای نقش میپردازند. یوسف باپیری نیز به عنوان مشاور هنری و فرهاد فزونی به عنوان طراح گرافیک، گروه را همراهی میکنند.
در خلاصه این اثر آمده: پسرِ جوانی از مادرِ خود سوالی میکند و مادر از جوابدادن امتناع میکند. شما هم دعوتید به مراسمِ «جیره بندیِ پرِ خروس برایِ سوگواری». یه دونه پرِ دم، جایزهیِ بهترین جیغ...
سرمایه گذار: امیر خطیبی، مجری طرح: باران برومند، طراح نور: حمیدرضا یدالهی، طراح صحنه: امیر خراسانی، طراح لباس: نگین رادفر، مشاور گریم: مهتاب حسنی، طراح گریم: مارال سجادی، طراح صدا: بنیامین وزیر(گروه چَرخِ)، طراح آکسسوار: یلدا فاضل، دستیار کارگردان و منشی صحنه: بابک سلیمی، برنامهریز و مجری نور: نگار جعفری، مدیرتولید: امیرحسین حبیبی علیشاه، جانشین تولید: آرمین کامران، دستیار تهیهکننده: آیسا همامی ،مدیر صحنه: کیارش قاجار، دستیار صحنه: محمد تاج، دستیار طراح نور: علی حرزاده، عکاس: رضا جاویدی، مدیر تبلیغات: رومینا سندگل زاده، مدیر روابط عمومی: پارسا اسماعیلی، تیزر: امیرحسین علیجانی، علی مطهری، علیرضا حسنخانی، موشن گرافیک: مجتبی رحامیان و تولید محتوای اجرایی: سما گلپایگانی از دیگر عوامل این نمایش هستند.
همچنین اعضاء گروه موسیقی این اثر نمایشی عبارتند از آهنگساز: بنیامین وزیر(گروه چَرخِ)، ویولن و ویولا: میلاد کاظمی، کمانچه: اردلان قادری، چلو: مبینا آردن، همکار آهنگساز: حسام سیاوشی، مشاور صدا و موسیقی: آریا کیایی راد و مهندس صدا: عرفان بیات.
دور دوم «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» هر شب ساعت ۱۸:۳۰ در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود و علاقمندان این نمایش میتوانند جهت تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کنند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۷ شهریور ساعت ۱۸:۰۱
۳ اجرای نخست دور دوم نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، محصول کمپانی بینالمللی KIMIA ARTS به نویسندگی علی نرگسنژاد و کارگردانی مسعود احمدی، با استقبال مخاطبان روی صحنه رفت.
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» که پس از یک دوره اجرای موفق در مجموعه تئاتر لبخند در زمستان ۱۴۰۴، دور دوم اجرای خود را از ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» آغاز کرده است، در ۳ اجرای آغازین با استقبال مخاطبان روبرو شد و با اتمام ظرفیت سالن روی صحنه رفت. تهیهکنندگی این اثر را محمد ذوالفقاری بر ... دیدن ادامه ›› عهده دارد.
در این نمایش ۶۰ دقیقهای، قدسی شریعتی، نازیلا سلطانی و مسعود احمدی به ایفای نقش میپردازند. یوسف باپیری نیز به عنوان مشاور هنری و فرهاد فزونی به عنوان طراح گرافیک، گروه را همراهی میکنند.
در خلاصه این اثر آمده: پسرِ جوانی از مادرِ خود سوالی میکند و مادر از جوابدادن امتناع میکند. شما هم دعوتید به مراسمِ «جیره بندیِ پرِ خروس برایِ سوگواری». یه دونه پرِ دم، جایزهیِ بهترین جیغ...
سرمایه گذار: امیر خطیبی، مجری طرح: باران برومند، طراح نور: حمیدرضا یدالهی، طراح صحنه: امیر خراسانی، طراح لباس: نگین رادفر، مشاور گریم: مهتاب حسنی، طراح گریم: مارال سجادی، طراح صدا: بنیامین وزیر(گروه چَرخِ)، طراح آکسسوار: یلدا فاضل، دستیار کارگردان و منشی صحنه: بابک سلیمی، برنامهریز و مجری نور: نگار جعفری، مدیرتولید: امیرحسین حبیبی علیشاه، جانشین تولید: آرمین کامران، دستیار تهیهکننده: آیسا همامی ،مدیر صحنه: کیارش قاجار، دستیار صحنه: محمد تاج، دستیار طراح نور: علی حرزاده، عکاس: رضا جاویدی، مدیر تبلیغات: رومینا سندگل زاده، مدیر روابط عمومی: پارسا اسماعیلی، تیزر: امیرحسین علیجانی، علی مطهری، علیرضا حسنخانی، موشن گرافیک: مجتبی رحامیان و تولید محتوای اجرایی: سما گلپایگانی از دیگر عوامل این نمایش هستند.
همچنین اعضاء گروه موسیقی این اثر نمایشی عبارتند از آهنگساز: بنیامین وزیر(گروه چَرخِ)، ویولن و ویولا: میلاد کاظمی، کمانچه: اردلان قادری، چلو: مبینا آردن، همکار آهنگساز: حسام سیاوشی، مشاور صدا و موسیقی: آریا کیایی راد و مهندس صدا: عرفان بیات.
دور دوم «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» هر شب ساعت ۱۸:۳۰ در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود و علاقمندان این نمایش میتوانند جهت تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کنند.
سالار ناجی و محمد ذوالفقاری این را
دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۷ شهریور ساعت ۱۸:۰۸
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، بهاره رهنما بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون برای ایفای نقش در دور سوم اجرای نمایش «امان» به کارگردانی مجتبی جدی، به تمرینات این اثر نمایشی ملحق شد. این نمایش که جهان روایی خود را بر پایه تجربیات زیسته زنانه بنا کرده است، از اوایل مهرماه سال جاری در تماشاخانه استاد جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه میرود.
بهاره رهنما پیش از این در سینما و تئاتر تجربه همکاری با کارگردانانی نظیر عباس کیارستمی، بهروز افخمی، مهران مدیری، پریسا بختآور، رامبد جوان، فرهاد آئیش، جلال تهرانی و مسعود دلخواه را در کارنامه داشته و این بار قرار است در فضایی متفاوت از تجربههای پیشین خود به ایفای نقش ... دیدن ادامه ›› بپردازد.
نمایش «امان» بر اساس متنی از عباس جمالی، به کارگردانی مجتبی جدی و تهیهکنندگی فربد مقدم تولید میشود. علاوه بر بهاره رهنما، یاسمن نصیری، زینب ایزدپناه، سمیرا زائری و نازنین حشمدار نیز در این نمایش به ایفای نقش میپردازند.
این اثر نمایشی پیش از این در نوزدهمین جشنواره تئاتر «تجربه» دانشگاه تهران تندیس بهترین بازیگر زن را کسب کرده و در نخستین دوره جشنواره تئاتر «هامون» نیز علاوه بر نامزدی در بخش بهترین کارگردانی، موفق به دریافت تندیس بهترین بازیگر زن شده است. همچنین اجرای عمومی پیشین این نمایش در تماشاخانه هامون روی صحنه رفت که با استقبال منتقدان و مخاطبان همراه شد.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۷ شهریور ساعت ۱۸:۰۹
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، بهاره رهنما بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون برای ایفای نقش در دور سوم اجرای نمایش «امان» به کارگردانی مجتبی جدی، به تمرینات این اثر نمایشی ملحق شد. این نمایش که جهان روایی خود را بر پایه تجربیات زیسته زنانه بنا کرده است، از اوایل مهرماه سال جاری در تماشاخانه استاد جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه میرود.
بهاره رهنما پیش از این در سینما و تئاتر تجربه همکاری با کارگردانانی نظیر عباس کیارستمی، بهروز افخمی، مهران مدیری، پریسا بختآور، رامبد جوان، فرهاد آئیش، جلال تهرانی و مسعود دلخواه را در کارنامه داشته و این بار قرار است در فضایی متفاوت از تجربههای پیشین خود به ایفای نقش ... دیدن ادامه ›› بپردازد.
نمایش «امان» بر اساس متنی از عباس جمالی، به کارگردانی مجتبی جدی و تهیهکنندگی فربد مقدم تولید میشود. علاوه بر بهاره رهنما، یاسمن نصیری، زینب ایزدپناه، سمیرا زائری و نازنین حشمدار نیز در این نمایش به ایفای نقش میپردازند.
این اثر نمایشی پیش از این در نوزدهمین جشنواره تئاتر «تجربه» دانشگاه تهران تندیس بهترین بازیگر زن را کسب کرده و در نخستین دوره جشنواره تئاتر «هامون» نیز علاوه بر نامزدی در بخش بهترین کارگردانی، موفق به دریافت تندیس بهترین بازیگر زن شده است. همچنین اجرای عمومی پیشین این نمایش در تماشاخانه هامون روی صحنه رفت که با استقبال منتقدان و مخاطبان همراه شد.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۷ شهریور ساعت ۱۸:۴۱
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، بهاره رهنما بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون برای ایفای نقش در دور سوم اجرای نمایش «امان» به کارگردانی مجتبی جدی، به تمرینات این اثر نمایشی ملحق شد. این نمایش که جهان روایی خود را بر پایه تجربیات زیسته زنانه بنا کرده است، از اوایل مهرماه سال جاری در تماشاخانه استاد جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه میرود.
بهاره رهنما پیش از این در سینما و تئاتر تجربه همکاری با کارگردانانی نظیر عباس کیارستمی، بهروز افخمی، مهران مدیری، پریسا بختآور، رامبد جوان، فرهاد آئیش، جلال تهرانی و مسعود دلخواه را در کارنامه داشته و این بار قرار است در فضایی متفاوت از تجربههای پیشین خود به ایفای نقش ... دیدن ادامه ›› بپردازد.
نمایش «امان» بر اساس متنی از عباس جمالی، به کارگردانی مجتبی جدی و تهیهکنندگی فربد مقدم تولید میشود. علاوه بر بهاره رهنما، یاسمن نصیری، زینب ایزدپناه، سمیرا زائری و نازنین حشمدار نیز در این نمایش به ایفای نقش میپردازند.
این اثر نمایشی پیش از این در نوزدهمین جشنواره تئاتر «تجربه» دانشگاه تهران تندیس بهترین بازیگر زن را کسب کرده و در نخستین دوره جشنواره تئاتر «هامون» نیز علاوه بر نامزدی در بخش بهترین کارگردانی، موفق به دریافت تندیس بهترین بازیگر زن شده است. همچنین اجرای عمومی پیشین این نمایش در تماشاخانه هامون روی صحنه رفت که با استقبال منتقدان و مخاطبان همراه شد.
صبا کیانی، fateme soleimani، محسن مسموعی، مجید یارندی پور، مرجان علی پناه، محبوبه افاضلی و Amirhosein Bakhshi این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۷ شهریور ساعت ۱۸:۰۴
به گزارش خبرگزاری به نقل از روابط عمومی گروه، بهاره رهنما بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون برای ایفای نقش در دور سوم اجرای نمایش «امان» به کارگردانی مجتبی جدی، به تمرینات این اثر نمایشی ملحق شد. این نمایش که جهان روایی خود را بر پایه تجربیات زیسته زنانه بنا کرده است، از اوایل مهرماه سال جاری در تماشاخانه استاد جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه میرود.
بهاره رهنما پیش از این در سینما و تئاتر تجربه همکاری با کارگردانانی نظیر عباس کیارستمی، بهروز افخمی، مهران مدیری، پریسا بختآور، رامبد جوان، فرهاد آئیش، جلال تهرانی و مسعود دلخواه را در کارنامه داشته و این بار قرار است در فضایی متفاوت از تجربههای پیشین خود به ایفای نقش ... دیدن ادامه ›› بپردازد.
نمایش «امان» بر اساس متنی از عباس جمالی، به کارگردانی مجتبی جدی و تهیهکنندگی فربد مقدم تولید میشود. علاوه بر بهاره رهنما، یاسمن نصیری، زینب ایزدپناه، سمیرا زائری و نازنین حشمدار نیز در این نمایش به ایفای نقش میپردازند.
این اثر نمایشی پیش از این در نوزدهمین جشنواره تئاتر «تجربه» دانشگاه تهران تندیس بهترین بازیگر زن را کسب کرده و در نخستین دوره جشنواره تئاتر «هامون» نیز علاوه بر نامزدی در بخش بهترین کارگردانی، موفق به دریافت تندیس بهترین بازیگر زن شده است. همچنین اجرای عمومی پیشین این نمایش در تماشاخانه هامون روی صحنه رفت که با استقبال منتقدان و مخاطبان همراه شد.
فریبا مهر این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۶ مرداد ساعت ۱۷:۳۳
نگاهی به نمایش «هیپوکامپوس، یک کمدی فلسفی»
خوابم یا بیدارم؟
آریو راقب کیانی
کمدی فلسفی، یکی از دشوارترین گونههای نمایشی است، زیرا اگر کفه طنز این سبک سنگینتر شود، اندیشههای مستتر در آن ذیل خنده دفن میشود و اگر فلسفه بر صحنه غالب گردد، نمایش به سخنرانی فیلسوفمآبانه تبدیل خواهد شد. نمایش «هیپوکامپوس» نوشته امید طاهری و به کارگردانی میثم عبدی، تلاشی جاهطلبانه برای بندبازی روی همین مرز باریک است؛ نمایشی که میکوشد با تکیه بر ساختاری سوررئال، مساله حافظه، رویا، حقیقت، عدالتخواهی و هویت را در قالب یک کمدی ... دیدن ادامه ›› روی صحنه به مخاطب عرضه دارد. نمایش از همان ابتدا، قرارداد خود را با تماشاگر شفاف میکند، از این رو مخاطب در مواجهه با این اثر قرار نیست با جهانی واقعگرایانه روبهرو شود. هشت شخصیت، شامل چهار مرد و چهار زن، در فضای ذهنی همسر زن مستاجر (با بازی ساناز اسدپور) زندگی میکنند که در خواب است و تا زمانی که این خواب ادامه دارد، آنان نیز در این فضای انتزاعی به زیستن خود ادامه میدهند و با بیدار شدن رویابین، موجودیت این جهان نیز در معرض نابودی قرار میگیرد. همین ایده اولیه، مهمترین سرمایه نمایش است؛ زیرا نویسنده، جهان اثر را نه براساس منطق بیرونی، بلکه براساس منطقی خیالپردازانه بنا کرده است. این منطق در طراحی صحنه نیز ادامه پیدا میکند. دکور نمایش به یک میز چوبی بلند و هشت صندلی محدود شده است. باید گفت این انتخاب مینیمالیستی ناشی از تصمیمی آگاهانه بوده است. صحنه نمایش، از هر عنصر اضافی تهی شده تا بدن بازیگران، نور و کلام، بار اصلی روایت را بر دوش بکشند. این رویکرد، یادآور سنت «تئاتر بیچیز» است؛ جایی که تخیل تماشاگر در کنار فضاسازی بازیگران، مهمتر از انباشت اشیای صحنه است. در این راستا کارگردان نیز این سادگی را با نورپردازی موقعیتساز و استفاده محدود از ویدیو پروجکشن تکمیل میکند. تنها در دو مقطع، تصویر به کمک اجرا میآید تا مرز میان خواب و واقعیت را آشکارتر کند؛ استفادهای که به دلیل محدود بودن، اثرگذاری خود را حفظ میکند و به نمایش تحمیل نمیشود. اما مهمترین ویژگی «هیپوکامپوس» نه در دکور، بلکه در جهان شخصیتهای آن است؛ جهانی که در آن، پلیسی از انگلستان وارد خانهای در تهران میشود، دانشجوی تاریخ، اسطوره را به اکنون پیوند میزند، کشاورزی از رود نیل کنار روانپزشک مینشیند و کاراکتری (با بازی حامد قنبری) با بازیهای زبانی خود را «فریدون روحی» معرفی میکند؛ ارجاعی هوشمندانه به فروید که با فاصلهگذاری برشتی همراه شده است. اگر این شخصیتها را با معیار واقعگرایی بسنجیم، نمایش شکست میخورد؛ اما اگر قواعد نانوشته شده خواب را بپذیریم، کنار هم قرار گرفتن این عناصر، به بخشی از منطق و ادبیات اثر تبدیل میشود. در خواب برساخته از دنیای نمایش، جغرافیا، زمان و تاریخ، تابع تداعی ذهن هستند، نه تابع قانون. یکی از ایدههای قابل تأمل نمایش، حضور پلیس انگلستان در این جهان ذهنی است. او تنها یک مامور قانون نیست؛ بلکه نمادی از اقتداری است که میخواهد نه تنها بر عینیتها که بر ذهنیتها نیز حاکم نماید. در برابر او، زن ناشناس (با بازی مهرناز قنبری) قرار دارد؛ شخصیتی که از ماندن در این خواب رضایت دارد و هرگونه تلاش برای بیدار شدن را پس میزند. تقابل این دو، تقابل میان میل به بیداری و شاید آگاهی و میل به ماندن در رویاست؛ تقابلی که نمایش بدون شعارزدگی آن را پیش میبرد.در این میان، رایگیری میان شخصیتها، یکی از پرظرفیتترین لحظات نمایش است. در جهانی که اساسا بر منطق خواب استوار شده، حتی ساز و کار دموکراتیک نیز شکل میگیرد، اما آیا رای اکثریت الزاما حقیقت را تولید میکند؟ نمایش پاسخی مستقیم به این پرسش نمیدهد، اما روند حوادث نشان میدهد که رای، لزوما ضامن عدالت نیست. گاه رای اکثریت، تنها و تنها شیوهای برای مشروعیت بخشیدن به تصمیمی از پیش گرفته شده است. این مساله در سرنوشت کشاورز رود نیل به اوج میرسد. او از آغاز نمایش، شخصیتی است که پیوسته از سمت سایر کاراکترها نادیده انگاشته میشود. نه در شمارش آدمها به حساب میآید، نه در تقسیم نقشها و نه در تصمیمهای جمعی. اما درست زمانی که جامعه به یک مقصر نیاز پیدا میکند، همه چیز تغییر پیدا میکند. قتل صاحبخانه (با بازی منصور اسکندری) به گردن او میافتد و او به عنوان قاتل معرفی میشود؛ بیآنکه حقیقت امر اهمیتی داشته باشد. این بخش، یکی از دقیقترین لایههای اجتماعی نمایش است. نویسنده نشان میدهد که در بسیاری از ساختارهای قدرت، فرآیند قربانی شدن یا قربانیسازی، بیش از آنکه نتیجه گناه باشد، نتیجه بیقدرتی است. کشاورز رود نیل، نه به دلیل جرم، بلکه به دلیل جایگاه فرودست خود محکوم میشود. او همان کسی است که تا پیش از بحران دیده نمیشود و هنگام بحران، بهترین گزینه برای پذیرش بار گناه جمعی است. نادیده گرفته شدن کشاورز رود نیل، تنها یک شوخی یا موقعیت کمیک نیست؛ بلکه بازتاب رسوب یک نگاه طبقاتی در عمیقترین لایههای ذهن انسان امروزی است. نمایش نشان میدهد که مناسبات فئودالی، حتی پس از فروپاشی ساختارهای رسمی خود، همچنان میتوانند در ناخودآگاه جمعی باقی بمانند. در این جهان رویایی که ظاهرا باید از منطق واقعیت آزاد باشد، باز هم تقسیمبندی ارباب و رعیت بازتولید میشود؛ گویی سلسلهمراتب اجتماعی آنقدر در ذهن انسان نهادینه شده که حتی خواب نیز قادر به رهایی از آن نیست. از این منظر، «هیپوکامپوس» به ایدههای پیر بوردیو درباره «عادت واره» نزدیک میشود؛ اینکه ساختارهای اجتماعی تنها در بیرون از انسان وجود ندارند، بلکه به تدریج به عادتهای ذهنی، شیوه ادراک و ناخودآگاه رفتاری او تبدیل میشوند. شخصیتها حتی در فضای ذهنی و غیرواقعی خواب نیز همان نظم طبقاتی را بازتولید میکنند؛ نظمی که در آن، برخی افراد اساسا دیده نمیشوند، مگر زمانی که جامعه برای حفظ تعادل خود به قربانی نیاز داشته باشد. ازسوی دیگر، حضور دانشجوی تاریخ و ورود تدریجی عناصر باستانی به نمایش، نشان میدهد که گذشته هرگز از ذهن انسان علاقهمند به اسطورهسازی حذف نمیشود. بنابراین تورق تاریخ، در این اثر، موضوع مطالعه نیست؛ بلکه بخشی از حافظهای است که مدام خود را در اکنون بازتولید میکند.حرکتهای کورئوگرافی کاراکترها نیز از دیگر نقاط قوت اجراست. این حرکتهای هماهنگ، صرفا میانپردههایی برای تنوع بصری نیستند؛ بلکه بازتاب آشفتگی ذهنی شخصیتها به شمار میروند. هر بار که دیالوگ از بیان ناتوان میشود، بدن بازیگران مسوولیت انتقال معنا را عهدهدار میشود. این هماهنگی، به ویژه در صحنههای جمعی، به انسجام فضای سوررئال اثر کمک شایانی میکند. همچنین استفاده از قابهای چوبی ساخته شده با نور موضعی و دو وجهسازی صحنه اجرا، انتخابی درست است. شخصیتها گاه در این قابها قرار میگیرند و گویی بخشی از حافظه یا تصویری منجمد از ذهن رویابین میشوند. این قابها، علاوه بر ایجاد فضای میزانسنیک قطبیسازی شده، به ایجاد ریتم بصری نمایش کمک کردهاند. یکی دیگر از امتیازهای کارگردانی، ریتم مناسب نمایش است. تغییر صحنهها آنچنان روان انجام میپذیرد که تماشاگر کمتر احساس گسست در ماراتن روایت کند، به نحوی که سوییچ میان موقعیتهای مختلف، با وجود پیچیدگی ساختار متن، کنترل یافته است و نمایش از افت ریتم رنج نمیبرد. درنهایت، نمایش «هیپوکامپوس» را باید نمایشی جسور دانست؛ اثری که میکوشد مفاهیم فلسفی را در قالب کمدی، سوررئالیسم و بازیهای فرمی به صحنه بیاورد. هر چند گاه خود، با انتخاب شوخیهای دمدستی یا برخی ناهماهنگیهای قابل اغماض اجرایی، از ارتفاعی که برای خود ساخته فاصله میگیرد، اما همچنان یکی از تجربههای متفاوت این روزهای تئاتر است. «هیپوکامپوس» بیش از آنکه بخواهد پاسخ بدهد، پرسش طرح میکند؛ پرسش درباره حقیقت، حافظه، عدالت و بهای بیدار شدن. شاید مهمترین دستاورد نمایش نیز همین باشد که تماشاگر، پس از پایان اجرا، هنوز با جهان اثر گفتوگو میکند و از خود میپرسد: اگر همه چیز تنها در ذهن کسی جریان داشته باشد، آیا حقیقت همچنان مثل قبل معنایی خواهد داشت؟ و به واقع چه وقتی خوابم و چه زمانی بیدارم؟
خوابم یا بیدارم؟
آریو راقب کیانی
کمدی فلسفی، یکی از دشوارترین گونههای نمایشی است، زیرا اگر کفه طنز این سبک سنگینتر شود، اندیشههای مستتر در آن ذیل خنده دفن میشود و اگر فلسفه بر صحنه غالب گردد، نمایش به سخنرانی فیلسوفمآبانه تبدیل خواهد شد. نمایش «هیپوکامپوس» نوشته امید طاهری و به کارگردانی میثم عبدی، تلاشی جاهطلبانه برای بندبازی روی همین مرز باریک است؛ نمایشی که میکوشد با تکیه بر ساختاری سوررئال، مساله حافظه، رویا، حقیقت، عدالتخواهی و هویت را در قالب یک کمدی ... دیدن ادامه ›› روی صحنه به مخاطب عرضه دارد. نمایش از همان ابتدا، قرارداد خود را با تماشاگر شفاف میکند، از این رو مخاطب در مواجهه با این اثر قرار نیست با جهانی واقعگرایانه روبهرو شود. هشت شخصیت، شامل چهار مرد و چهار زن، در فضای ذهنی همسر زن مستاجر (با بازی ساناز اسدپور) زندگی میکنند که در خواب است و تا زمانی که این خواب ادامه دارد، آنان نیز در این فضای انتزاعی به زیستن خود ادامه میدهند و با بیدار شدن رویابین، موجودیت این جهان نیز در معرض نابودی قرار میگیرد. همین ایده اولیه، مهمترین سرمایه نمایش است؛ زیرا نویسنده، جهان اثر را نه براساس منطق بیرونی، بلکه براساس منطقی خیالپردازانه بنا کرده است. این منطق در طراحی صحنه نیز ادامه پیدا میکند. دکور نمایش به یک میز چوبی بلند و هشت صندلی محدود شده است. باید گفت این انتخاب مینیمالیستی ناشی از تصمیمی آگاهانه بوده است. صحنه نمایش، از هر عنصر اضافی تهی شده تا بدن بازیگران، نور و کلام، بار اصلی روایت را بر دوش بکشند. این رویکرد، یادآور سنت «تئاتر بیچیز» است؛ جایی که تخیل تماشاگر در کنار فضاسازی بازیگران، مهمتر از انباشت اشیای صحنه است. در این راستا کارگردان نیز این سادگی را با نورپردازی موقعیتساز و استفاده محدود از ویدیو پروجکشن تکمیل میکند. تنها در دو مقطع، تصویر به کمک اجرا میآید تا مرز میان خواب و واقعیت را آشکارتر کند؛ استفادهای که به دلیل محدود بودن، اثرگذاری خود را حفظ میکند و به نمایش تحمیل نمیشود. اما مهمترین ویژگی «هیپوکامپوس» نه در دکور، بلکه در جهان شخصیتهای آن است؛ جهانی که در آن، پلیسی از انگلستان وارد خانهای در تهران میشود، دانشجوی تاریخ، اسطوره را به اکنون پیوند میزند، کشاورزی از رود نیل کنار روانپزشک مینشیند و کاراکتری (با بازی حامد قنبری) با بازیهای زبانی خود را «فریدون روحی» معرفی میکند؛ ارجاعی هوشمندانه به فروید که با فاصلهگذاری برشتی همراه شده است. اگر این شخصیتها را با معیار واقعگرایی بسنجیم، نمایش شکست میخورد؛ اما اگر قواعد نانوشته شده خواب را بپذیریم، کنار هم قرار گرفتن این عناصر، به بخشی از منطق و ادبیات اثر تبدیل میشود. در خواب برساخته از دنیای نمایش، جغرافیا، زمان و تاریخ، تابع تداعی ذهن هستند، نه تابع قانون. یکی از ایدههای قابل تأمل نمایش، حضور پلیس انگلستان در این جهان ذهنی است. او تنها یک مامور قانون نیست؛ بلکه نمادی از اقتداری است که میخواهد نه تنها بر عینیتها که بر ذهنیتها نیز حاکم نماید. در برابر او، زن ناشناس (با بازی مهرناز قنبری) قرار دارد؛ شخصیتی که از ماندن در این خواب رضایت دارد و هرگونه تلاش برای بیدار شدن را پس میزند. تقابل این دو، تقابل میان میل به بیداری و شاید آگاهی و میل به ماندن در رویاست؛ تقابلی که نمایش بدون شعارزدگی آن را پیش میبرد.در این میان، رایگیری میان شخصیتها، یکی از پرظرفیتترین لحظات نمایش است. در جهانی که اساسا بر منطق خواب استوار شده، حتی ساز و کار دموکراتیک نیز شکل میگیرد، اما آیا رای اکثریت الزاما حقیقت را تولید میکند؟ نمایش پاسخی مستقیم به این پرسش نمیدهد، اما روند حوادث نشان میدهد که رای، لزوما ضامن عدالت نیست. گاه رای اکثریت، تنها و تنها شیوهای برای مشروعیت بخشیدن به تصمیمی از پیش گرفته شده است. این مساله در سرنوشت کشاورز رود نیل به اوج میرسد. او از آغاز نمایش، شخصیتی است که پیوسته از سمت سایر کاراکترها نادیده انگاشته میشود. نه در شمارش آدمها به حساب میآید، نه در تقسیم نقشها و نه در تصمیمهای جمعی. اما درست زمانی که جامعه به یک مقصر نیاز پیدا میکند، همه چیز تغییر پیدا میکند. قتل صاحبخانه (با بازی منصور اسکندری) به گردن او میافتد و او به عنوان قاتل معرفی میشود؛ بیآنکه حقیقت امر اهمیتی داشته باشد. این بخش، یکی از دقیقترین لایههای اجتماعی نمایش است. نویسنده نشان میدهد که در بسیاری از ساختارهای قدرت، فرآیند قربانی شدن یا قربانیسازی، بیش از آنکه نتیجه گناه باشد، نتیجه بیقدرتی است. کشاورز رود نیل، نه به دلیل جرم، بلکه به دلیل جایگاه فرودست خود محکوم میشود. او همان کسی است که تا پیش از بحران دیده نمیشود و هنگام بحران، بهترین گزینه برای پذیرش بار گناه جمعی است. نادیده گرفته شدن کشاورز رود نیل، تنها یک شوخی یا موقعیت کمیک نیست؛ بلکه بازتاب رسوب یک نگاه طبقاتی در عمیقترین لایههای ذهن انسان امروزی است. نمایش نشان میدهد که مناسبات فئودالی، حتی پس از فروپاشی ساختارهای رسمی خود، همچنان میتوانند در ناخودآگاه جمعی باقی بمانند. در این جهان رویایی که ظاهرا باید از منطق واقعیت آزاد باشد، باز هم تقسیمبندی ارباب و رعیت بازتولید میشود؛ گویی سلسلهمراتب اجتماعی آنقدر در ذهن انسان نهادینه شده که حتی خواب نیز قادر به رهایی از آن نیست. از این منظر، «هیپوکامپوس» به ایدههای پیر بوردیو درباره «عادت واره» نزدیک میشود؛ اینکه ساختارهای اجتماعی تنها در بیرون از انسان وجود ندارند، بلکه به تدریج به عادتهای ذهنی، شیوه ادراک و ناخودآگاه رفتاری او تبدیل میشوند. شخصیتها حتی در فضای ذهنی و غیرواقعی خواب نیز همان نظم طبقاتی را بازتولید میکنند؛ نظمی که در آن، برخی افراد اساسا دیده نمیشوند، مگر زمانی که جامعه برای حفظ تعادل خود به قربانی نیاز داشته باشد. ازسوی دیگر، حضور دانشجوی تاریخ و ورود تدریجی عناصر باستانی به نمایش، نشان میدهد که گذشته هرگز از ذهن انسان علاقهمند به اسطورهسازی حذف نمیشود. بنابراین تورق تاریخ، در این اثر، موضوع مطالعه نیست؛ بلکه بخشی از حافظهای است که مدام خود را در اکنون بازتولید میکند.حرکتهای کورئوگرافی کاراکترها نیز از دیگر نقاط قوت اجراست. این حرکتهای هماهنگ، صرفا میانپردههایی برای تنوع بصری نیستند؛ بلکه بازتاب آشفتگی ذهنی شخصیتها به شمار میروند. هر بار که دیالوگ از بیان ناتوان میشود، بدن بازیگران مسوولیت انتقال معنا را عهدهدار میشود. این هماهنگی، به ویژه در صحنههای جمعی، به انسجام فضای سوررئال اثر کمک شایانی میکند. همچنین استفاده از قابهای چوبی ساخته شده با نور موضعی و دو وجهسازی صحنه اجرا، انتخابی درست است. شخصیتها گاه در این قابها قرار میگیرند و گویی بخشی از حافظه یا تصویری منجمد از ذهن رویابین میشوند. این قابها، علاوه بر ایجاد فضای میزانسنیک قطبیسازی شده، به ایجاد ریتم بصری نمایش کمک کردهاند. یکی دیگر از امتیازهای کارگردانی، ریتم مناسب نمایش است. تغییر صحنهها آنچنان روان انجام میپذیرد که تماشاگر کمتر احساس گسست در ماراتن روایت کند، به نحوی که سوییچ میان موقعیتهای مختلف، با وجود پیچیدگی ساختار متن، کنترل یافته است و نمایش از افت ریتم رنج نمیبرد. درنهایت، نمایش «هیپوکامپوس» را باید نمایشی جسور دانست؛ اثری که میکوشد مفاهیم فلسفی را در قالب کمدی، سوررئالیسم و بازیهای فرمی به صحنه بیاورد. هر چند گاه خود، با انتخاب شوخیهای دمدستی یا برخی ناهماهنگیهای قابل اغماض اجرایی، از ارتفاعی که برای خود ساخته فاصله میگیرد، اما همچنان یکی از تجربههای متفاوت این روزهای تئاتر است. «هیپوکامپوس» بیش از آنکه بخواهد پاسخ بدهد، پرسش طرح میکند؛ پرسش درباره حقیقت، حافظه، عدالت و بهای بیدار شدن. شاید مهمترین دستاورد نمایش نیز همین باشد که تماشاگر، پس از پایان اجرا، هنوز با جهان اثر گفتوگو میکند و از خود میپرسد: اگر همه چیز تنها در ذهن کسی جریان داشته باشد، آیا حقیقت همچنان مثل قبل معنایی خواهد داشت؟ و به واقع چه وقتی خوابم و چه زمانی بیدارم؟
امیرمسعود فدائی، سعید رهنما و محسن مسموعی این را
خواندند
علی جعفری فوتمی، محمد کارآمد و فریبا مهر این را دوست دارند
علی جعفری فوتمی، محمد کارآمد و فریبا مهر این را دوست دارند
محمد کارآمد (kara2)
تیوال این کاربر
پروفایل
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
هنرسالار از ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
بینهایت از یادداشت شما لذت بردم و بار دیگر نمایش برایم تکرار و ملموستر شد سپاس از وقتی که گذاشتید.
فقط اینکه من فکر میکنم دختر ناشناس تنها کسی است که در بیرون از این خواب موجودیت ندارد چون ساخته اثیری ذهن رویابین و شاید رویای محال او باشد و در حقیقت در مقابل زن مستاجر که شاید همسر رویابین باشد قرار میگیرد. و به همین علت است که با توجیه همه چیز و همه حال سعی در ماندگاری این خواب دارد.
فقط اینکه من فکر میکنم دختر ناشناس تنها کسی است که در بیرون از این خواب موجودیت ندارد چون ساخته اثیری ذهن رویابین و شاید رویای محال او باشد و در حقیقت در مقابل زن مستاجر که شاید همسر رویابین باشد قرار میگیرد. و به همین علت است که با توجیه همه چیز و همه حال سعی در ماندگاری این خواب دارد.
۲۷ مرداد
دوستدارم
( ۱ )
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ مرداد ساعت ۱۶:۳۲
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، محصول کمپانی بینالمللی KIMIA ARTS به نویسندگی علی نرگسنژاد و کارگردانی مسعود احمدی، پس از استقبال مخاطبان از دور نخست اجرا، دور دوم اجراهای خود را در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» آغاز میکند.
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، پس از یک دوره اجرای موفق در مجموعه تئاتر لبخند در زمستان ۱۴۰۴، از ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» روی صحنه میرود. تهیهکنندگی دور دوم این نمایش نیز بر عهده محمد ذوالفقاری است.
در این نمایش ۵۵ دقیقهای، قدس شریعتی، نازیلا سلطانی و مسعود احمدی به ایفای نقش میپردازند. یوسف باپیری نیز به عنوان مشاور هنری و فرهاد ... دیدن ادامه ›› فزونی به عنوان طراح گرافیک، گروه را همراهی میکنند.
از دیگر عوامل این پروژه میتوان به سرمایه گذار: امیر خطیبی، مجری طرح: باران برومند، طراح نور: میلاد الهی، طراح صحنه: امیر خراسانی، طراح لباس: نگین رادفر، مشاور گریم: مهتاب حسنی، طراح گریم: مارال سجادی، آهنگساز و طراح صدا: بنیامین وزیر، گروه چَرخِ، طراح آکسسوار: یلدا فاضل، دستیار کارگردان و منشی صحنه: بابک سلیمی، برنامهریز و مجری نور: نگار جعفری، مدیرتولید: امیرحسین حبیبی علیشاه، جانشین تولید: آرمین کامران، دستیار تهیهکننده: آیسا همامی، مجری گریم: ساناز دبیری ،مدیر صحنه: کیارش قاجار، مدیر تبلیغات: رومینا سندگل زاده، مدیر روابط عمومی: پارسا اسماعیلی، تیزر: امیرحسین علیجانی، علی مطهری، علیرضا حسنخانی، موشن گرافیک: مجتبی رهامیان اشاره کرد.
همچنین اعضاء گروه موسیقی این اثر نمایشی عبارتند از ویولن و ویولا: میلاد کاظمی، کمانچه: اردلان قادری، چلو: مبینا آردن، افرا شاه آبادی، علی خواستار و مهندس صدا: آریا کیایی راد.
پیشفروش دور دوم نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» از ساعت ۱۲:۱۲ ظهر امروز در سایت تیوال آغاز میشود و علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت این اثر اقدام کنند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ مرداد ساعت ۱۵:۵۳
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، محصول کمپانی بینالمللی KIMIA ARTS به نویسندگی علی نرگسنژاد و کارگردانی مسعود احمدی، پس از استقبال مخاطبان از دور نخست اجرا، دور دوم اجراهای خود را در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» آغاز میکند.
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، پس از یک دوره اجرای موفق در مجموعه تئاتر لبخند در زمستان ۱۴۰۴، از ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» روی صحنه میرود. تهیهکنندگی دور دوم این نمایش نیز بر عهده محمد ذوالفقاری است.
در این نمایش ۵۵ دقیقهای، قدس شریعتی، نازیلا سلطانی و مسعود احمدی به ایفای نقش میپردازند. یوسف باپیری نیز به عنوان مشاور هنری و فرهاد ... دیدن ادامه ›› فزونی به عنوان طراح گرافیک، گروه را همراهی میکنند.
از دیگر عوامل این پروژه میتوان به سرمایه گذار: امیر خطیبی، مجری طرح: باران برومند، طراح نور: میلاد الهی، طراح صحنه: امیر خراسانی، طراح لباس: نگین رادفر، مشاور گریم: مهتاب حسنی، طراح گریم: مارال سجادی، آهنگساز و طراح صدا: بنیامین وزیر، گروه چَرخِ، طراح آکسسوار: یلدا فاضل، دستیار کارگردان و منشی صحنه: بابک سلیمی، برنامهریز و مجری نور: نگار جعفری، مدیرتولید: امیرحسین حبیبی علیشاه، جانشین تولید: آرمین کامران، دستیار تهیهکننده: آیسا همامی، مجری گریم: ساناز دبیری ،مدیر صحنه: کیارش قاجار، مدیر تبلیغات: رومینا سندگل زاده، مدیر روابط عمومی: پارسا اسماعیلی، تیزر: امیرحسین علیجانی، علی مطهری، علیرضا حسنخانی، موشن گرافیک: مجتبی رهامیان اشاره کرد.
همچنین اعضاء گروه موسیقی این اثر نمایشی عبارتند از ویولن و ویولا: میلاد کاظمی، کمانچه: اردلان قادری، چلو: مبینا آردن، افرا شاه آبادی، علی خواستار و مهندس صدا: آریا کیایی راد.
پیشفروش دور دوم نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» از ساعت ۱۲:۱۲ ظهر امروز در سایت تیوال آغاز میشود و علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت این اثر اقدام کنند.
جوانه پور یوسف، پارسا اسماعیلی، محسن مسموعی و محبوبه افاضلی این را
خواندند
محمد ذوالفقاری این را دوست دارد
محمد ذوالفقاری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ مرداد ساعت ۱۵:۱۶
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، محصول کمپانی بینالمللی KIMIA ARTS به نویسندگی علی نرگسنژاد و کارگردانی مسعود احمدی، پس از استقبال مخاطبان از دور نخست اجرا، دور دوم اجراهای خود را در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» آغاز میکند.
نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری»، پس از یک دوره اجرای موفق در مجموعه تئاتر لبخند در زمستان ۱۴۰۴، از ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ در خانه تئاتر «تماشاخانه استاد جوانمرد» روی صحنه میرود. تهیهکنندگی دور دوم این نمایش نیز بر عهده محمد ذوالفقاری است.
در این نمایش ۵۵ دقیقهای، قدس شریعتی، نازیلا سلطانی و مسعود احمدی به ایفای نقش میپردازند. یوسف باپیری نیز به عنوان مشاور هنری و فرهاد ... دیدن ادامه ›› فزونی به عنوان طراح گرافیک، گروه را همراهی میکنند.
از دیگر عوامل این پروژه میتوان به سرمایه گذار: امیر خطیبی، مجری طرح: باران برومند، طراح نور: میلاد الهی، طراح صحنه: امیر خراسانی، طراح لباس: نگین رادفر، مشاور گریم: مهتاب حسنی، طراح گریم: مارال سجادی، آهنگساز و طراح صدا: بنیامین وزیر، گروه چَرخِ، طراح آکسسوار: یلدا فاضل، دستیار کارگردان و منشی صحنه: بابک سلیمی، برنامهریز و مجری نور: نگار جعفری، مدیرتولید: امیرحسین حبیبی علیشاه، جانشین تولید: آرمین کامران، دستیار تهیهکننده: آیسا همامی، مجری گریم: ساناز دبیری ،مدیر صحنه: کیارش قاجار، مدیر تبلیغات: رومینا سندگل زاده، مدیر روابط عمومی: پارسا اسماعیلی، تیزر: امیرحسین علیجانی، علی مطهری، علیرضا حسنخانی، موشن گرافیک: مجتبی رهامیان اشاره کرد.
همچنین اعضاء گروه موسیقی این اثر نمایشی عبارتند از ویولن و ویولا: میلاد کاظمی، کمانچه: اردلان قادری، چلو: مبینا آردن، افرا شاه آبادی، علی خواستار و مهندس صدا: آریا کیایی راد.
پیشفروش دور دوم نمایش «جیرهبندی پر خروس برای سوگواری» از ساعت ۱۲:۱۲ ظهر امروز در سایت تیوال آغاز میشود و علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت این اثر اقدام کنند.
آریا امینی و فریبا مهر این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۶:۴۳
دور دوم اجرای نمایش «ناریا» به کارگردانی حسین فردوسی در تماشاخانه استاد جوانمرد به صحنه میرود.
نمایش «ناریا» به نویسندگی کیاوش زارعطلب و کارگردانی حسین فردوسی، از ۲۲ مرداد در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود.
این اثر نمایشی پیش از این نخستین دوره اجرای خود را در تماشاخانه ملک پشت سر گذاشته است. «ناریا» با دراماتورژی کوروش رجایی و تهیهکنندگی حسین ظریفکار، هر شب ساعت ۲۰ به مدت یک ساعت و ۱۵ دقیقه ... دیدن ادامه ›› اجرا میشود.
در خلاصه نمایش آمده است: «مامان، بهشون بگو بیدار بشن! بدونِ اینا ... من دق میکنم.»
عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: کیاوش زارع طلب، دراماتورژ: کوروش رجایی، کارگردان: حسین فردوسی، تهیهکننده: حسین ظریف کار، بازیگران: شاهین زرگر، مبینا مستعان، نعیم شیخ محبوبی، آوا گنجی، محمدعلی حق شناس، نیلوفر پناهی، مسعود بهمنی، علی اسدیان، عرشیا کربلایی، دنیا دهقانی، کوروش رجایی، امین ناطقی، آراس علیجان زاده، مالک خادمی، بابک بهارستان، مهران ویسی، فاطمه سلیمانی لنگری، غزاله جعفرپور، الهام علیزاده، عرفان اخلاصی، فاطیما توکلی، کیانا عمادی، یحیی ایزدپناه، یسری جوان، صبا مظفری، ملودی حاجیان، روژینا جمالپور مطلق، سعید اکبری، شیما خسروی، ایمان دربانی، مشاور کارگردان: مسعود بهمنی، مجری طرح: علی نصر، سرپرست گروه: شبنم وطن پور، ساخت موسیقی: رضا قاسمی، طراح گریم: شانا زیودار، مجری گریم: شیدا بیگی، طراح دکور: حسین فردوسی، طراح پوستر، طراح بروشور: مهدی توشه جو، طراح نور: رضا خضرایی، ساخت موشن: امین افضلی، روابط عمومی: شبنم وطن پور، منشی صحنه: سجاد طیبی، تیم کارگردانی: محدثه رحیمی، فاطمه سلیمانی لنگری، نعیم شیخ محبوبی، غزاله جعفرپور، وحید کوه شکاف، مشاور رسانه: رومینا سندگلزاده.
علاقهمندان برای تهیه بلیت و کسب اطلاعات بیشتر درباره این نمایش میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
سارا داوودی و نشاط خسروی این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۵:۰۵
دور دوم اجرای نمایش «ناریا» به کارگردانی حسین فردوسی در تماشاخانه استاد جوانمرد به صحنه میرود.
نمایش «ناریا» به نویسندگی کیاوش زارعطلب و کارگردانی حسین فردوسی، از ۲۲ مرداد در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود.
این اثر نمایشی پیش از این نخستین دوره اجرای خود را در تماشاخانه ملک پشت سر گذاشته است. «ناریا» با دراماتورژی کوروش رجایی و تهیهکنندگی حسین ظریفکار، هر شب ساعت ۲۰ به مدت یک ساعت و ۱۵ دقیقه ... دیدن ادامه ›› اجرا میشود.
در خلاصه نمایش آمده است: «مامان، بهشون بگو بیدار بشن! بدونِ اینا ... من دق میکنم.»
عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: کیاوش زارع طلب، دراماتورژ: کوروش رجایی، کارگردان: حسین فردوسی، تهیهکننده: حسین ظریف کار، بازیگران: شاهین زرگر، مبینا مستعان، نعیم شیخ محبوبی، آوا گنجی، محمدعلی حق شناس، نیلوفر پناهی، مسعود بهمنی، علی اسدیان، عرشیا کربلایی، دنیا دهقانی، کوروش رجایی، امین ناطقی، آراس علیجان زاده، مالک خادمی، بابک بهارستان، مهران ویسی، فاطمه سلیمانی لنگری، غزاله جعفرپور، الهام علیزاده، عرفان اخلاصی، فاطیما توکلی، کیانا عمادی، یحیی ایزدپناه، یسری جوان، صبا مظفری، ملودی حاجیان، روژینا جمالپور مطلق، سعید اکبری، شیما خسروی، ایمان دربانی، مشاور کارگردان: مسعود بهمنی، مجری طرح: علی نصر، سرپرست گروه: شبنم وطن پور، ساخت موسیقی: رضا قاسمی، طراح گریم: شانا زیودار، مجری گریم: شیدا بیگی، طراح دکور: حسین فردوسی، طراح پوستر، طراح بروشور: مهدی توشه جو، طراح نور: رضا خضرایی، ساخت موشن: امین افضلی، روابط عمومی: شبنم وطن پور، منشی صحنه: سجاد طیبی، تیم کارگردانی: محدثه رحیمی، فاطمه سلیمانی لنگری، نعیم شیخ محبوبی، غزاله جعفرپور، وحید کوه شکاف، مشاور رسانه: رومینا سندگل زاده.
علاقهمندان برای تهیه بلیت و کسب اطلاعات بیشتر درباره این نمایش میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۵:۲۸
دور دوم اجرای نمایش «ناریا» به کارگردانی حسین فردوسی در تماشاخانه استاد جوانمرد به صحنه میرود.
نمایش «ناریا» به نویسندگی کیاوش زارعطلب و کارگردانی حسین فردوسی، از ۲۲ مرداد در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود.
این اثر نمایشی پیش از این نخستین دوره اجرای خود را در تماشاخانه ملک پشت سر گذاشته است. «ناریا» با دراماتورژی کوروش رجایی و تهیهکنندگی حسین ظریفکار، هر شب ساعت ۲۰ به مدت یک ساعت و ۱۵ دقیقه ... دیدن ادامه ›› اجرا میشود.
در خلاصه نمایش آمده است: «مامان، بهشون بگو بیدار بشن! بدونِ اینا ... من دق میکنم.»
عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: کیاوش زارع طلب، دراماتورژ: کوروش رجایی، کارگردان: حسین فردوسی، تهیهکننده: حسین ظریف کار، بازیگران: شاهین زرگر، مبینا مستعان، نعیم شیخ محبوبی، آوا گنجی، محمدعلی حق شناس، نیلوفر پناهی، مسعود بهمنی، علی اسدیان، عرشیا کربلایی، دنیا دهقانی، کوروش رجایی، امین ناطقی، آراس علیجان زاده، مالک خادمی، بابک بهارستان، مهران ویسی، فاطمه سلیمانی لنگری، غزاله جعفرپور، الهام علیزاده، عرفان اخلاصی، فاطیما توکلی، کیانا عمادی، یحیی ایزدپناه، یسری جوان، صبا مظفری، ملودی حاجیان، روژینا جمالپور مطلق، سعید اکبری، شیما خسروی، ایمان دربانی، مشاور کارگردان: مسعود بهمنی، مجری طرح: علی نصر، سرپرست گروه: شبنم وطن پور، ساخت موسیقی: رضا قاسمی، طراح گریم: شانا زیودار، مجری گریم: شیدا بیگی، طراح دکور: حسین فردوسی، طراح پوستر، طراح بروشور: مهدی توشه جو، طراح نور: رضا خضرایی، ساخت موشن: امین افضلی، روابط عمومی: شبنم وطن پور، منشی صحنه: سجاد طیبی، تیم کارگردانی: محدثه رحیمی، فاطمه سلیمانی لنگری، نعیم شیخ محبوبی، غزاله جعفرپور، وحید کوه شکاف، مشاور رسانه: رومینا سندگلزاده.
علاقهمندان برای تهیه بلیت و کسب اطلاعات بیشتر درباره این نمایش میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۵:۵۰
دور دوم اجرای نمایش «ناریا» به کارگردانی حسین فردوسی در تماشاخانه استاد جوانمرد به صحنه میرود.
نمایش «ناریا» به نویسندگی کیاوش زارعطلب و کارگردانی حسین فردوسی، از ۲۲ مرداد در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود.
این اثر نمایشی پیش از این نخستین دوره اجرای خود را در تماشاخانه ملک پشت سر گذاشته است. «ناریا» با دراماتورژی کوروش رجایی و تهیهکنندگی حسین ظریفکار، هر شب ساعت ۲۰ به مدت یک ساعت و ۱۵ دقیقه ... دیدن ادامه ›› اجرا میشود.
در خلاصه نمایش آمده است: «مامان، بهشون بگو بیدار بشن! بدونِ اینا ... من دق میکنم.»
عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: کیاوش زارع طلب، دراماتورژ: کوروش رجایی، کارگردان: حسین فردوسی، تهیهکننده: حسین ظریف کار، بازیگران: شاهین زرگر، مبینا مستعان، نعیم شیخ محبوبی، آوا گنجی، محمدعلی حق شناس، نیلوفر پناهی، مسعود بهمنی، علی اسدیان، عرشیا کربلایی، دنیا دهقانی، کوروش رجایی، امین ناطقی، آراس علیجان زاده، مالک خادمی، بابک بهارستان، مهران ویسی، فاطمه سلیمانی لنگری، غزاله جعفرپور، الهام علیزاده، عرفان اخلاصی، فاطیما توکلی، کیانا عمادی، یحیی ایزدپناه، یسری جوان، صبا مظفری، ملودی حاجیان، روژینا جمالپور مطلق، سعید اکبری، شیما خسروی، ایمان دربانی، مشاور کارگردان: مسعود بهمنی، مجری طرح: علی نصر، سرپرست گروه: شبنم وطن پور، ساخت موسیقی: رضا قاسمی، طراح گریم: شانا زیودار، مجری گریم: شیدا بیگی، طراح دکور: حسین فردوسی، طراح پوستر، طراح بروشور: مهدی توشه جو، طراح نور: رضا خضرایی، ساخت موشن: امین افضلی، روابط عمومی: شبنم وطن پور، منشی صحنه: سجاد طیبی، تیم کارگردانی: محدثه رحیمی، فاطمه سلیمانی لنگری، نعیم شیخ محبوبی، غزاله جعفرپور، وحید کوه شکاف، مشاور رسانه: رومینا سندگل زاده.
علاقهمندان برای تهیه بلیت و کسب اطلاعات بیشتر درباره این نمایش میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
علی نصر این را
دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۵:۰۶
دور دوم اجرای نمایش «ناریا» به کارگردانی حسین فردوسی در تماشاخانه استاد جوانمرد به صحنه میرود.
نمایش «ناریا» به نویسندگی کیاوش زارعطلب و کارگردانی حسین فردوسی، از ۲۲ مرداد در خانه تئاتر «تماشاخانه جوانمرد» روی صحنه میرود.
این اثر نمایشی پیش از این نخستین دوره اجرای خود را در تماشاخانه ملک پشت سر گذاشته است. «ناریا» با دراماتورژی کوروش رجایی و تهیهکنندگی حسین ظریفکار، هر شب ساعت ۲۰ به مدت یک ساعت و ۱۵ دقیقه ... دیدن ادامه ›› اجرا میشود.
در خلاصه نمایش آمده است: «مامان، بهشون بگو بیدار بشن! بدونِ اینا ... من دق میکنم.»
عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: کیاوش زارع طلب، دراماتورژ: کوروش رجایی، کارگردان: حسین فردوسی، تهیهکننده: حسین ظریف کار، بازیگران: شاهین زرگر، مبینا مستعان، نعیم شیخ محبوبی، آوا گنجی، محمدعلی حق شناس، نیلوفر پناهی، مسعود بهمنی، علی اسدیان، عرشیا کربلایی، دنیا دهقانی، کوروش رجایی، امین ناطقی، آراس علیجان زاده، مالک خادمی، بابک بهارستان، مهران ویسی، فاطمه سلیمانی لنگری، غزاله جعفرپور، الهام علیزاده، عرفان اخلاصی، فاطیما توکلی، کیانا عمادی، یحیی ایزدپناه، یسری جوان، صبا مظفری، ملودی حاجیان، روژینا جمالپور مطلق، سعید اکبری، شیما خسروی، ایمان دربانی، مشاور کارگردان: مسعود بهمنی، مجری طرح: علی نصر، سرپرست گروه: شبنم وطن پور، ساخت موسیقی: رضا قاسمی، طراح گریم: شانا زیودار، مجری گریم: شیدا بیگی، طراح دکور: حسین فردوسی، طراح پوستر، طراح بروشور: مهدی توشه جو، طراح نور: رضا خضرایی، ساخت موشن: امین افضلی، روابط عمومی: شبنم وطن پور، منشی صحنه: سجاد طیبی، تیم کارگردانی: محدثه رحیمی، فاطمه سلیمانی لنگری، نعیم شیخ محبوبی، غزاله جعفرپور، وحید کوه شکاف، مشاور رسانه: رومینا سندگلزاده.
علاقهمندان برای تهیه بلیت و کسب اطلاعات بیشتر درباره این نمایش میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
مجید یارندی پور این را
خواند
سمانه اکرم زاده، ارشیا اکرانژاد، علی شهباززاده، مهدی توشه جو، سورنا حلاج، ترنم کاظمی و مونا پاشا این را دوست دارند
سمانه اکرم زاده، ارشیا اکرانژاد، علی شهباززاده، مهدی توشه جو، سورنا حلاج، ترنم کاظمی و مونا پاشا این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۱۷۶,۰۰۰ نفر
+۳۶,۲۷۰ برنامه
+۱۳,۳۲۰,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۸,۸۴۳ برگه
۹,۹۲۶ آلبوم
۵,۶۵۴ پادکست
