نمایشگاه گروهی›شاخ بی‌سر | نسخه‌ی دوم

خلاصه: «شاخ بی‌سر | نسخه‌ی دوم» مجموعه‌ای از نقاشی‌هاست که در فضای بین خواب و بیداری شکل گرفته‌اند. این آثار به کابوس‌های انسانی می‌پردازند که در میانه‌ی ویرانی، گذشته‌ی از‌دست‌رفته، توهمات ذهنی و طردشدگی‌ها گیر افتاده است.

{پریسا غلامیان}
در این نقاشی‌ها، تماشاگر وارد جهانی می‌شود که مرز میان واقعیت و رؤیا محو شده؛ جایی که احساس گناه، ترس، انزوا، میل به نابودی و تلاش برای بقا، در فرم‌ها و رنگ‌ها زنده می‌شوند.

هر تابلو صحنه‌ای از درونیات فردی‌ست که با خود و گذشته‌اش در نبرد است؛ نبردی که هم بیرونی‌ست و هم عمیقاً درونی. استفاده از فرم‌های متلاشی، فیگورهای ناتمام، موجودات ترکیبی و رنگ‌های تند یا مرده، همه برای نشان دادن اضطرابی‌ست که در خواب ادامه پیدا می‌کند، حتی وقتی بیداری فرا می‌رسد.

{مهدی موسوی تبار}
تلاشی است برای مکث در آستانه‌ی از دست رفتن؛ برای نگه‌داشتن چهره‌ها و لحظه‌هایی که هنوز در حافظه حضور دارند، اما دیگر به تمامی قابل بازگشت نیستند.

«حافظه ناتمام»