در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال کتاب صوتی نبرد درگذرگاه پارس
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 17:11:10
روایتی شنیدنی از شکوه پارس باستان/ تاریخ را با گوش جان بشنوید
نبرد در گذرگاه پارس، پس از مقدمه‌ای درباره‌ی ترموپیل، پیشروی اسکندر و بحران سپاه هخامنشی را دنبال می‌کند. چاپاری زن از شوش می‌گریزد تا خبر شکست در گوگمل و سقوط شهرها را به آریو برزن برساند. تعقیب‌کنندگان مقدونی می‌کوشند پیش از رسیدن پیام، او را متوقف کنند. چاپار زخمی خود را به اردوگاه می‌رساند و فرمانده پارس درمی‌یابد که فرصت اندکی برای آماده‌سازی دفاع باقی مانده است. آریو برزن نیروهای پراکنده را فرامی‌خواند و به‌جای انتظار پشت دیوارهای پارسه، گذرگاهی کوهستانی را برای مقابله برمی‌گزیند. مدافعان باید پیش از رسیدن دشمن، مواضع خود را آماده کنند. اسکندر که به برتری سپاهش اطمینان دارد، با مانعی روبه‌رو می‌شود که شمار سربازان به‌تنهایی برای عبور از آن کافی نیست. شناخت زمین و دسترسی به خبر، به‌اندازه‌ی شمشیر در کشمکش دو سپاه اهمیت پیدا می‌کنند.

نبرد در گذرگاه پارس نوشته امیر کیوان صمدی، یک نمایش رادیویی تاریخی است که مسئله‌ی دفاع از سرزمین را در موقعیتی نابرابر دنبال می‌کند. نمایش از رویارویی سپاه خشایارشاه و مدافعان ترموپیل آغاز می‌شود و سپس به پیشروی اسکندر در قلمرو هخامنشی می‌رسد. این مقدمه صرفاً شرح نبردی پیشین نیست؛ تنگی گذرگاه، شناخت مسیرهای کوهستانی و نقش راهنمای محلی، زمینه‌ای برای فهم رویارویی اصلی فراهم می‌کنند. راوی فاصله‌ی میان رویدادها را پر می‌کند و گفت‌وگوهای شخصیت‌ها، نگرانی‌ها و محاسبات دو اردوگاه را آشکار می‌سازند. نمایش، خاطره‌ی جنگ و آتش‌سوزی را نیز در انگیزه‌ی انتقام‌جویانه‌ی اسکندر وارد کرده است. شنونده از یک‌سو اختلاف فرماندهان و ضعف همبستگی در شاهنشاهی را می‌شنود و از سوی دیگر، شاهد تصمیم کسانی است که دفاع را هنوز ممکن می‌دانند. جابه‌جایی میان چادرهای فرماندهی، چاپارخانه و ارتفاعات، فضای جنگ را فراتر از برخورد سربازان نشان می‌دهد.
نبرد در گذرگاه پارس، آریو برزن را فرمانده‌ای تصویر می‌کند که محدودیت نیروهایش را می‌شناسد و به‌جای رویارویی در دشت، موقعیت دفاعی مناسبی برمی‌گزیند. کوهستان در این نمایش صرفاً پس‌زمینه نیست؛ عرض راه، بلندی صخره‌ها، سکوت و امکان دیده‌بانی در تصمیم‌های نظامی دخالت دارند. شخصیت چاپار زن نیز وجه دیگری از مقاومت را نمایندگی می‌کند: رساندن خبر، تحمل آسیب و اصرار بر سهیم‌شدن در دفاع. گفت‌وگوی او درباره‌ی نشان دلاوری، میان پاداش شخصی و تعلق به سرزمین تفاوت می‌گذارد. اسکندر نیز تنها از بیرون توصیف نمی‌شود؛ فرمان‌ها و واکنش‌هایش، خشم او از توقف پیشروی و حساسیتش به اطلاعات را نشان می‌دهند. اجرای چندگوینده‌ای، تمایز نقش‌ها و رفت‌وبرگشت میان دو جبهه را برجسته می‌کند. لحن خطابی فرماندهان در کنار پرسش‌ها و گزارش‌های کوتاه سربازان، حال‌وهوایی حماسی و پرتنش می‌سازد. دغدغه‌ی اصلی نمایش، نسبت میان شمار نیروها، تدبیر فرمانده و مسئولیت اشخاص در لحظه‌ی خطر است؛ موضوعی که در تصمیم‌های شخصیت‌ها نمود پیدا می‌کند.