پنج دقیقهای که سی سال طول کشید؛ انتشار نمایشنامهای از ماهور لطفی
نمایشنامهی ۵ دقیقه دیگه برمیگردم با نگاهی به آخرین نوار کراپ نوشته ی ساموئل بکت، جدیدترین نوشتهی ماهور لطفی، روایتی است از مردی که در مرز فراموشی و خاطره، میان رفتن و ماندن گرفتار شده است؛ مردی با یک چمدان بسته، یک صندلی خالی و ساعتی که سی سال است از حرکت بازنمیایستد.
این اثر با نگاهی به جهان نمایشی ساموئل بکت، به سراغ مفاهیمی چون تنهایی، زوال حافظه، فقدان و فرسایش زمان میرود؛ جایی که یک انتظار پنجدقیقهای به عمری از سکوت و حسرت تبدیل میشود.
اما شاید تلخترین حقیقت این باشد: گاهی تمام این سالها منتظر بازگشت کسی نیستیم؛ فقط جرئت رفتن نداریم.