این نمایش روایتگر انسانهایی است که در فضایی بسته و بیزمان گرفتار شدهاند؛ جایی که گذر ساعتها دیگر با نور و امید سنجیده نمیشود. شخصیتها هر کدام با گذشتهای حلنشده و انتظاری فرساینده روبهرو هستند و در کشمکش میان ماندن، فراموشکردن یا رهایی، به تدریج لایههای پنهان تنهایی و ترسشان آشکار میشود. «ساعتهای بدون آفتاب» تصویری از تعلیق، فرسودگی روانی و جستوجوی معنا در دل تاریکی است.