سریال›صحنه پیوسته به جاست

ولی‌الله خاکدان از تبعیدگاه‌های آذربایجان آمد و با دست‌های خالی جهان صحنه را ساخت؛ دکوری که تماشاگر را میخکوب می‌کرد. از تآتر آغاز کرد و بعدها راهش را به سینما کشاند؛ از طراحی صحنه و دکور تا جلوه‌های ویژه و ساخت جهان‌هایی که هنوز در حافظه‌ی سینمای ایران زنده است. صمد صباحی هم با وی همراه بود؛ تآتر و سینما را آهنگین کرد. دکتر مهدی نامدار نیز از راهی دیگر به صحنه آمد؛ از فرنگ بازگشت و دانشی تازه با خود آورد: فن بیان. صدایی که باید آموخته می‌شد، پرورش می‌یافت و به نسل تازه‌ای از بازیگران می‌رسید و هنرستان هنرپیشگی جایی شد که این تجربه‌ها و جریان‌ها به هم رسید؛ جایی برای آموختن، تجربه کردن و حرفه‌ای شدن. یکی جهان صحنه را ساخت، یکی به آن صدا بخشید و دیگری جایی برای آموختن این هنرها فراهم کرد.
«صحنه پیوسته به جاست» روایتی است از همین پیوندهای کم‌تر دیده‌شده؛ از آدم‌ها و اتفاق‌هایی که در پشت‌صحنه شکل گرفت و ردّشان از تآتر تا سینمای ایران امتداد یافت.