https://aparat.com/v/spp2zgz

مهمان : سردار آزمون

نیم رخ سریالِ تازه به دوران رسیده‌ی رضا شریفی مفهومی ناقص به ارزش‌هایی چون: فرهنگ، پزشکی و هنر دارد. آنچه در قسمتِ ابتداییِ این مجموعه دیدیم شناختِ نامعقول در تعریفِ سائق‌های جمعی است. کاوه، حامد کمیلی، یک روانشناس است، و ستاره، بهاره کیان‌افشار، یک هنرمند که از ازدواجِ آن‌ها دختری به نام آهو خلق شده. این وسط ارتباط کاوه با مُنشیِ مطب‌اش زیرِ سؤال، توسط شک‌های ستاره، رفته که ظاهراً برای کاوه خیلی هم مهم نیست. از طرفی ارتباطِ برادر کاوه با مُنشیِ او در حالِ ایجاد تعلیق برای این پارانویا است. ابتدای این مجموعه با قتلِِ در ظاهر خودکشیِ یک دختر آغاز می‌گردد. بعد دیالوگی داریم که به سمتِ پدرِ آن دختر نشانه می‌رود که نجسی خوردن بی‌آبرویی نیست ولی تو و دیگران با روی اعصاب رفتن‌اش بی‌آبروی‌اش کردی و... من در ابتدا لازم می‌دانم پاسخی به جناب فراستی بدهم. شما که چُنین نقدهایی را در گیومه می‌گذاری و بعد پاسخی برای آن در کانالِ یوتیوبِ خود آماده می‌کنی و گویی عوامل سریالِ سجاد پهلوان‌زاده «کوری»، از دوستانتان هستند، چگونه ناتوان بودید برای صحیح خواندنِ شاهنامه از روی متن؟ چگونه تبلیغاتِ سایتی را برای «جنگ جهانی سوم» هومن سیدی، یک شعارِ فیلم در نظر گرفتید؟ بنظر می‌رسد باید از دیالوگ «آژانس شیشه‌ای» حاتمی‌کیا، برایتان استفاده کرد: دوره‌ات تمام شده رئیس. نقد، گونه‌های مختلفی دارد، مانند: نقد روانشناسانه، فرهنگی و آکادمیک و این خودارجاعی در نقد خطرناک‌ترین ویژگیِ فردِ منتقد است و...

بیش از همه چیز از بازی خوبت کیف کردم الناز قشنگم

https://www.instagram.com/setayeshvalianfar?igsh=MWJjb2JlazZkNWgydQ==

اعتراف می‌کنم با کارگردانی: نیما حسنی‌نسب، پویا سعیدی، امیررضا رشتی، اسما ابراهیم زادگان، بهداد امینی، نفیسه زارع و عماد خدابخش فارغ از آنکه ترجمه‌ی فارسیِ سریالی نتفلیکسی است، توانایی ایجادِ پکیجی که معنای ژانر از آن خارج گردد را ندارد. این فیلمِ اِپیزودیک که در قسمتِ ابتدایی، قاعده‌ی بازی، با کارگردانی پویا سعیدی همراه شده، منطقِ شناختیِ کاراکترهایش مرعوبِ ناشناخته‌های سرگذشتِ آنها است که در نهایت چُنین منطقی احتمالات در یک سناریو را افزایش می‌دهد تا حدّی که تماشاگر باور کند دختری که مُجرمِ رایانه‌ای و هکر است اجازه یافته از لپ‌تاپ استفاده کند و اُرگانی را برای شناساییِ هویت افراد هک کند. شناختِ نسبت داشتن سروان با سرگُرد در این قسمت باید یک شناختِ معنایی باشد نه یک شناختِ تحمیلی. شناختِ معنایی در حقیقت اشاره‌ی خانم دکترِ باردار و روانشاس به شکلِ بستنِ بندِ کفش‌های کادرِ انتظامی است و شناختِ تحمیلی در حقیقت یکباره متوجه شدن علیرضا ثانی‌فر و مشکوک شدن به ارتباط میان آنها و بعد سفارش هک به دختری که معلوم نیست فارسی حرف می‌زند یا اصطلاحاتی تلفیقی از فارسی و انگلیسی بکار می‌برد. آنچه باعثِ تعلیق و گره‌افکنی در ماجرایی مَن‌درآوردی شده، شناختِ تحمیلیِ به تعلیق در فیلمنامه است که هیچ ربطی هم به ماجرا و ارتباطات در آن ندارد. ایده‌ی ناظر مالِ ترجمه شدن به ایرانی نیست چرا که هر لحظه ممکن است کسی مانند آن سروانِ قلابی کنترل‌اش را از دست دهد و به سمتِ خانمِ باردار لگد اندازد و...

فیلم ازدواج غیابی

فیلم خوشگل ها بود. آهنگ و کارگردانی ضعیف بود.
شراره دولت ابادی،مرجان شاهی،سحرولد بیگی،احمدرضا و ...

کوری ساخته سجاد پهلوان‌زاده اثری مستأصل در ایجاد گُفتمان و هویّتِ دراماتیک است. داستانْ ذاتاً بی‌دقت بیان می‌شود و اصولِ جنایی در ژانرِ انتخابی فدای سلبریتی‌های مرعوب کننده و جاه‌طلبیِ مؤلف در جمیعِ جهات خواهد شد. پُر مسلم است که این بازی‌های توقیف شدن و تأخیر در پخشِ سریال ابزاری بر مدارِ رسانه به جهتِ بیشتر دیده شدنِ آن بوده. مسئله‌ای که من با فیلترهای پیشِ رو دارم این است که، خوب دیدن را فدایِ خطوطِ قرمز کرده‌اند. این بسیار مشخص است که اگر از کاظم دانشی، امیر ابیلی و سجاد پهلوان‌زاده قوه قضاییه را بگیریم دیگر حرفی برای زدن ندارند چرا که به باورِ من، موضوعِ اجتماعیِ حساسیت برانگیزِ آن است که بیننده را پای سریال می‌نشاند نه تکنیک و احیاناً تألیفِ مؤلف. منطقاً باید حذفیاتِ فیلم شاملِ خورد و خوراک‌های مشروباتِ الکلی می‌شد یا این عادّی‌سازی که از «سووشون» آبیار، شروع شد که دختری در یک مراسم عروسی دستِ پسر را بگیرد؛ امّا مدّتی است که در شبکه‌ی نمایش خانگی منطق‌های خطوطِ قرمز حذف می‌شوند تا جایی که بعدها اگر بخواهیم اثری از آن را با خانواده ببینیم باید از بخش‌هایی از فیلم را حذف کنیم. نکته‌ی مهم این است که داستان در حالِ نمایشِ ناتوانی قوه قضاییه در برخوردِ با عواملی است که جانِ مردم را به خطر می‌اندازند و نشان می‌دهد یک بازپرس می‌تواند هَوَل‌ باشد و در عینِ حال قانونی و شرعی هم اقدام کند و...