همچنین فیلم «مدار موازی» نخستین فیلم بلند بدون دیالوگ در تاریخ سینمای ایران است.
فیلم با دنیای جدید تکنولوژی شروع و در دل سنت و واپسگرایی با چالش مرگآفرینی دست و پنجه نرم میکند.
موسیقی خیرهکننده و صداسازیهایی با عیار بالای هجده که تماشاگر را میخکوب میکند و در روند پیشبرد فیلم کمک شایانی است. بازیها باورپذیر، تدوین پیچیده و راهگشا و فیلمبرداری چرکآلود مطابق حس و حال اتمسفر فیلم.
ساخته اخیر پژمان واثقی، تماشاگران واقعی را به سر شوق آورده و کشمکش و تعلیق با فضاسازی «بوف کور» مانند، بارقههای استعداد درخشان را به اثبات میرساند.
اینگونه آثار نادر، بارقههای امید را بر تدوام سینمای اندیشهورز دو چندان میکند.