تلاش خوبی برای اجرای نمایشی در سبکی متفاوت بود ولی واقعا انتظارم این بود که همه چیز اینقدر عیان نباشه و فرصت کنکاش و کشف به اهالی تحصیل کرده تئاتری و مخاطبان حرفه ای تئاتر بدهد. حس می کنم تئاتر عروسکی دیدم تا تئاتر فیزیکال. استفاده از آکساسوار و بر هم زدن اسکیل شون نسبت به کاراکتر روی صحنه اولین چیزیه که در کانسپت به ذهن میرسه و به دنبالش خلاقیت فیزیکال و حرکت بدن ها به مثابه بدن های بیانگر رو به نظرم محدود میکنه. یه قسمتی از اجرا هم که از حرکات طراحی شده و تکرار شونده استفاده شده بود کلا نا هماهنگی موج میزد. متاسفانه ما در کشورمون تئاتر فیزیکال و هنرمندانی که در این حوزه تخصص داشته باشند بسیار کم داریم. شاید به تعداد انگشتان دست. در هر صورت به کارگردان محترم و دست اندر کارانشون خسته نباشید میگم. به امید پیشرفت تئاتر ایران