*گاهی سکوت، قوی‌ترین سپر در برابر طوفان‌های بیرونی و درهم کوبنده ی تمام ناامیدی‌هاست.
آرزوها و رویاهای ما، گل‌های نازکی هستند که در باغچه ی دل ما می‌رویند، اگر پیش از شکفتن، آن‌ها را به باد و باران قضاوت‌های دیگران بسپاریم، شاید هرگز به ثمر ننشینند. انرژی‌های منفی و بدبینی اطرافیان، گاهی چون سایه‌ای سنگین، نور مسیر را می‌پوشانند و مانع حرکت ما می‌شوند.

پس بگذار برنامه‌ هایت، در سکوت جان تو جوانه بزند و ریشه بدواند . بگذار تا زمانی که به قله‌ی آرزوهایت نرسیده‌ای، صدای قدم‌ هایت را بشنوی، نه صدای ترس‌های دیگران را، این سکوت، نه پنهان‌ کاری، بلکه، احترامی است به عظمت رویاهای خودت.

به خویشتن ایمان داشته باش و بگذار تا زمان شکوفایی تو ، فرا برسد.

✍ امین انصاری
۳ خرداد ماه ۱۴۰۵ شیراز*