
گروه نمایش دماغقرمز در پاییز ۱۴۰۲ تاسیس شد. با توجه به نام گروه، یعنی دماغِ قرمز به عنوان عنصری نمادین از شوخی کردن و خندیدن که دلقک به یدک میکشد، گروه با تمرکز بر طنز یا کمدی آغاز به کار کرد. دماغقرمز، طنز را ابزاری میداند برای بررسی رفتارها، ساختارها و وضعیتهای جامعه.
«دماغقرمز» تلاش میکند تصور سنتی از طنز را که صرفاً سرگرمی است تغییر دهد. نگاه گروه این است که کمدی میتواند پرسش بسازد و شکل دیگری از مواجهه با مسائل سیاسی و اجتماعی فراهم کند، بیآنکه ادعا کند قرار است جهان را اصلاح کند.
تنوع شخصیت و تیپسازی ابزاری مولفهای است که دماغقرمز روی آن تاکید دارد. گروه با اجرای نخست خود، «ابلاغیهٔ مجمع صندلی» با استقبال تماشاگران روبهرو شد و توانست مخاطبان کثیری را با خود همراه کند. مخاطبانی نه دنبال کننده اسم یک نویسنده و کارگردان، بلکه طرفدار نگاه و جهان دماغقرمز شدند.
«دماغقرمز» باور دارد:
در جامعهی پرتنش امروز ایران و البته جهان، «هنوز میتوان خندید…!»