محمدمهدی چراغی

هنرساز فعال هنری

«چهره مرد هنرمند در جوانی» تجربه‌ای خلاقانه از جهان جیمز جویس است؛(پیشنهاد میکنم کتاب یا خلاصه‌ای از رمان را بخوانید) اجرایی که بدون استفاده از دیالوگ، روایتش را با تصویر، حرکت، بازی و نوشته‌هایی روی پرده پیش می‌برد؛ درست با حال‌وهوای فیلم‌های کلاسیک صامت. انتخابی که به‌جای تکیه بر کلام، تماشاگر را وادار می‌کند داستان را از دل تصویر، میزانسن، موسیقی و بازی‌ها دنبال کند.

خلاقیت مصطفی هرآیینی در کارگردانی، به‌خصوص در تبدیل یک اثر ادبی درون‌گرا و ذهنی به یک تجربه کاملاً دیداری، برایم یکی از نقاط قوت اصلی اجرا بود. او با کمترین عناصر، جهان گسترده‌ای را روی صحنه می‌سازد و فرم اجرا را به بخشی از روایت تبدیل می‌کند؛ به‌جای اینکه صرفاً داستان جویس را بازگو کند.

مجید اسدی مثل همیشه نشان می‌دهد که توانایی عبور از شخصیت‌های مختلف را دارد و اینجا هم چندین بار با تغییر چهره، بدن و صدا، از یک نقش به نقش دیگری می‌رود و هر بار به شکلی هنرمندانه هویت تازه‌ای برای آن شخصیت می‌سازد.

ایمان صیادبرهانی هم بازی خیره‌کننده‌ای دارد؛ حضوری دقیق و مسلط که کاملاً با فرم اجرایی اثر هماهنگ شده و بخش مهمی از جذابیت نمایش را شکل ... دیدن ادامه ›› می‌دهد.

و در طول اجرا، نوازندگی زنده و فوق‌العاده محسن اعتمادسعید که نه صرفاً همراه نمایش، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از فضای آن است و به این روایت صامت جان می‌دهد.

و البته با تشکر ویژه از میرسعید مولویان؛
آتش‌افروزِ پشت صحنه که هر اجرا آتش به جان مجید انداخته🔥😂

در نهایت، شاید جذاب‌ترین بخش «چهره مرد هنرمند در جوانی» همین باشد: تماشای انسانی که قدم‌به‌قدم از میان تمام صداهایی که می‌خواهند او را تعریف کنند عبور می‌کند، تا بالاخره صدای خودش را پیدا کند؛ صدایی که این‌بار، بی‌آنکه حتی یک کلمه بر زبان بیاورد، شنیده می‌شود