نگار حاجیانی

هنرساز فعال هنری

روایتی از بازیگر
کلادیوس، بیش از آنکه یک قاتل فرصت‌طلب باشد، نظمی است که زیر وزنِ انتخاب‌های خود فرومی‌پاشد؛ نظمی که برای بقا، نخست حقیقت را قربانی می‌کند و سرانجام، در آتش نفرتی که خود افروخته است، خویشتن را.
در مواجهه با این نقش، تلاش من نه برای ساختن یک شرور، بلکه برای یافتن کسی بود که با عواقب تصمیماتش مواجه می‌شود. برای من، کلادیوس از جنایت آغاز نمی‌شود؛ بلکه ترس آغاز می‌شود؛ ترسی ساکت و خاموش، در پس نقابی از خشونت که چون پیشگویی ای خودکام‌بخش، سرانجام براورده می‌شود.
هر بار که او را روی صحنه زندگی می‌کنم، بیش از آنکه نقش یک پادشاه را بازی کنم، وزن انتخاب‌هایی را حمل می‌کنم که راه بازگشت را از میان برده‌اند.
اطمینان بخش/ پارسا

روایتی از بازیگر
حتی در میانِ همین کلمات؛راهبه،خیانت،مادر،عشق،فرزند،رنج،درد،فقدان…
زیستِ متناقض.
من تجربه ی مادربودن را نداشتم داغ از دست دادن فرزند را در زندگی‌ام تجربه نکرده‌ام؛
اما ماه‌ها کوشیدم این رنج را زندگی کنم، به صدای رنج مادرهای سرزمینم گوش بدهم و اندوهش را روی صحنه در جسم و جان نفسم به تصویر بکشم، خواب های آشفته و غم سنگین مادران برای از دست دادن فرزندانشون رو زیست کردم .
چنین زخم عمیقی را تمام‌ و کمال فهمیدن و زیست کردن بسیار دشوار هست، اما تمام تلاشم این بود که صادقانه، صدای مادرانی باشم که جهان فرزندانشان را از آنها گرفته…
حاصلی/ فائزه

روایتی از بازیگر
مامان… بابا…
جنگ شده؟
جنگ یعنی این؟

شما کجایید؟

من خیلی می‌ترسم.
صدای بمب میاد…

اسباب‌بازی‌هام کو؟
زیر خاکن؟

من یه عروسک بی‌کله دارم…

کی موهامو شونه کنه؟
کی باهام بازی کنه؟
کی برام لالایی بخونه؟

صدای بمب میاد…
من خیلی می‌ترسم

مامان… بابا…
من خیلی تنهام.

زود بیاید.
من خیلی میترسم…

محمودزاده/ ملینا

روایتی از بازیگر
من افلیا هستم؛
کسی که در میان ویرانه‌های یک جهان ایستاده است.
جهانی که در آن عشق، خشم، انتقام و سکوت کنار هم زندگی می‌کنند.
من افلیا را زنی دیدم که در میان فروپاشی یک جهان، هنوز به دنبال معنا می‌گردد.
برای من، افلیا فقط یک شخصیت از یک داستان قدیمی نیست. او بخشی از انسان امروز است؛ بخشی از ما که گاهی دیده نمی‌شود، شنیده نمی‌شود و حرف‌های زیادی را در خودش ... دیدن ادامه ›› نگه می‌دارد.

هملت Z برای من، قصه‌ی یک گذشته نیست؛ قصه‌ی آدم‌هایی است که امروز هم با زخم‌های خود زندگی می‌کنند.
با حرف‌هایی که گفته نمی‌شوند، با خشم‌هایی که فرو خورده می‌شوند و با دردهایی که پنهان می‌مانند.

افلیا در این جهان فقط یک قربانی نیست؛
صدای آدم‌هایی است که دیده نشدند، شنیده نشدند و هنوز در میان این ویرانی به دنبال معنایی برای ماندن هستند.
افلیا برای من، صدای همان بخش خاموش انسان است.
احمدی/ طاها

روایتی از بازیگر
انتقام لذتی ست که نمیتوان  از ان گذشت
سرگشتگی بین بودم و بودن، نیستم و نیستی
نقشی از هم گسیخته همراه با تکه پاره‌هایی از التهابات، سرخوردگی و سرکوب، عقده، خشم، نفرت و لذت؛
هم‌آمیخته با زندگی امروز.
رنگی در چشمان هر روزه و بویی در مشاممان، احساسی فشرده در سینه‌هایمان و خفه‌شده‌ترین حرف‌هایی که راهی برای بیرون آمدن ندارند.
هملتی که در میان ویرانی‌های بیرون و فروپاشی‌های درون، به دنبال معنایی برای بودن می‌گردد؛
انسانی که میان میل به نابودی و میل به ادامه دادن، میان انتقام و رهایی، گرفتار مانده است.
هملت امروز دیگر یک شاهزاده نیست یک افسار گسیخته ... دیدن ادامه ›› است
تصویری باشد از انسان‌هایی که با زخم‌های پنهان خود زندگی می‌کنند، با خشم‌های فروخورده نفس می‌کشند و هر روز در جهانی پر از تناقض، دوباره خود را بازمی‌یابند.
نماینده نسلی در حال زیست در آتش.
میرهاشمی /ایمان