۰۱ شهریور ۱۴۰۳ ساعت ۱۶:۲۱
برای دومین بار به تماشای زیگموند نشستم و اینبار از هر لحظه نوت برداشتم! هر لحظهی زیگموند حرف داره
برای من، اثری که حتا یک لحظه حواس من رو از خودش پرت نکنه، و به حال خودم نذاره یعنی بینظیره.
زیگموند حتا سکوتش هم معنا داشت و دلت نمیخواست بازی ها رو در سکوت از دست بدی…!
بارها به تماشای این اثر میشینم.