ا سلام و خسته نباشید به تمام عوامل و بازیگران
اثر یک سورئال تمام عیار بود ، تئاتری که مفهوم سورئال رو در ساده ترین حالت با وجود صحنه و حرکت بازیگردان ها میرساند
با کمی‌فکر میفهمیم که مرضیه احتمالا از خونه حتی نرفته ، مرضیه انقدری مریض هست که مفهوم زمان و مکان برایش فراموش شده
به خوبی‌ نشان داده شد که بیماران اعصاب چقدر در دنیای تخلیلی و ساختگی خود زندگی میکنند و چقدر همراهی گذشته دردناک برای ان ها سخت است که با نشان دادن کودکی مرضیه فهمیدیم بخش زیادی از اسیب ها و تروماهای بزرگسالی مربوط به کودکی است
نام نمایش ، خرچنگ ! نماد سرطان و البته خطر هستش که نشان از فکر درست عوامل هستش
باز هم بهم ثابت شد که بازیگر های فرم اهمیت بسیار در صحنه دارند که نبودشان بخشی از تئاتر را نیست و نابود میکند
اشاره زیبایی که به نمایش های بزرگ تاریخ شد ... دیدن ادامه ›› بسیار درست بود
اما تضادی که من رو به فکر فرو برد کار‌کردن تئاتر هملت و اودیپ بود!
اودیپ با روایت شاهانه و حمله و تصرف به سرزمین و هملت اثری‌معروف از خیانت و مرگ است در نمایش تنها و تنها نماد نابودی خونه و سرزمین بود
اقا بزرگ در صحنه دیده نشد ، حضورش بی دلیل نیز نبود و همه چیز به تصورات مرضیه برمیگردد
اقا بزرگی در کار نیست او مرده ، محسن زنده است و خرچنگی در کار نیست
مرضیه ی قصه ی ما دیوونه هستش ، همونطور که بقیه میگویند
محسن در ذهن مرضیه مرد چون عشق و علاقه به او بسیار بدتر از مرگش هست!!
ممنونم از عوامل اجرایی که باعث شد در این شب خاص به تماشای خرچنگ بشینم❤️