این اجرا شبیه یه جدال درونی بود؛ جدالی که تماشاگر رو پرت می‌کنه وسط میدونی پر از سؤال‌های اساسی. مثل این می‌مونه که صحنه تبدیل بشه به آینه‌ای بزرگ، جایی که آدم خودش رو، باورهاش رو و مرز باریک بین موندن و رفتن رو دوباره می‌بینه.

بازی‌ها نه فقط درست، که دقیقاً به‌اندازه و پر از ریزه‌کاری بودن. هر حرکت، هر نگاه و حتی مکث‌ها انگار قطعه‌ای از پازل کلی روایت بودن. میزانسن‌ها هم به شدت فکرشده و پرمعنا طراحی شده بودن؛ اونقدر هماهنگ که لحظه‌ای چشم از صحنه برداشتن غیرممکن بود.

نکته جالب این بود که با وجود دیالوگ‌های زیاد، انرژی کار لحظه‌ای فروکش نمی‌کرد. ریتمی پرکشش داشت که مدام تماشاگر رو جلو می‌برد، بدون اینکه فرصتی برای خستگی ... دیدن ادامه ›› باقی بذاره.

این نمایش فقط یه داستان نبود؛ یه تجربه بود، تجربه‌ای که ذهن و دل رو همزمان درگیر می‌کنه و تا مدت‌ها اثرش می‌مونه. واقعاً باید به گروه اجرایی تبریک گفت برای چنین اثر متفاوت و فراموش‌نشدنی.
خسته نباشید❤️