خوشحالم که تیاترمون داره بیشتر به سراغ تجربه های فرمی میره.
جسارت دلنشینی که هنوز با استانداردهای جهانی خیلی فاصله داره، ولی ارزش ریسکش رو داره. همین تلاش هاست که مسیر ما رو به مرور حرفه ای تر، پخته تر و تماشایی تر میکنه.
تماشای این جور آثار، ینی همراهی با لحظاتی که تیاتر داره شکل تازه ای از خودش رو پیدا میکنه.