نمایش «مَرد مُرده» برام بیشتر از هرچیز توی قاب‌ها و سکوت‌های دقیقش جذاب بود. سکوت‌هایی که فقط خالی نبودن؛ انگار فرصتی برای تأمل و لمس جریان عادی زندگی می‌دادن. بازی‌ها کاملاً مینیمال و به‌اندازه بودن و همین باعث می‌شد نگاه آدم روی فرم اجرا متمرکز بمونه.
فضای کار، چه در فرم اجرایی و چه در تجربه‌ای که لحظه‌به‌لحظه می‌ساخت، برای من متفاوت‌تر از تئاترهای معمول بود.
در کل با اینکه همه‌چیز ساده به‌نظر می‌رسید، اما کنار هم یه تجربه دقیق و حساب‌شده شکل داده بود که ارزش دیدن داشت.