با توجه به این که تبدیل یک متن داستانی به یک نمایش بسیار سخته، به نظرم شاهد یک نمایش با ریتم اپیزودیک جذاب هستیم.
بنظرم سنگ محک کمدی قهقهه و خنده ی مداوم نیست بلکه باید بازتاب دهنده ی وضعیت احمقانه و گرفتاری های بی معنی و تناقض زندگی انسان باشد و همین را به مخاطبش نشان بدهد که تک تک این ها در این نمایش بود.