درود بر همگی شما

آنچه بیش از همه در اجرا به چشم من ‌امد، هماهنگی سنجیده‌ی موسیقی با منطق فرمی اجرا بود. به‌گونه‌ای که موسیقی صرفاً نقش همراه یا تزئینی نداشت، بلکه در ریتم صحنه‌ها، میزان تنش و حتی نحوه‌ی جابه‌جایی بدن بازیگران در فضا تأثیر مستقیم می‌گذاشت.
این هم‌افزایی میان صدا و فرم باعث شده بود تغییر وضعیت‌های دراماتیک بدون تأکیدهای روایی مستقیم و بیشتر از مسیر حس و اتمسفر منتقل شود
بازی دختر جوان هم به‌واسطه‌ی صدای کنترل‌شده و بدنِ آگاه، یکی از نقاط قوت اجرا بود؛ به‌خصوص در جایی که تغییر شدت صدا و کیفیت حضور بدنی‌اش، ریتم صحنه را شکل می‌داد
خدا قوت به کارگردان محترم و سایر عوامل فعال

حسابی بدرخشید