نمایش جذابی بود ، مشخص بود همگی صدشون و گذاشتند ، ممنون از خانم فاطمه فهیمی عزیز ، فقط یکی دو جا موقع خروج بازیگران از صحنه ریتم افتاد ، که اونم بیشتر بخاطر شرایط جغرافیایی تماشاخانه بود و این کاملا طبیعیه ، خود اجرا حکم یک جلسه تراپی برای مخاطب داشت ، منتها اگر نیت انتقال فهم روانشناسی رو هم به مخاطب دارید ، به نظر شخص من ، دیالوگهای بازیگر نقش روانشناس ، یه مقدار بایستی آرومتر و شمرده تر گفته شه که هضمش برای مخاطب راحت تر بشه ، شاید اگر موضوع نمایش راجب مسائل معمولی و روزمره بود ، این نوع تمپوی دیالوگ و بیان عالی می‌بود ، ولی چون مشخصه پشت تک تک اون دیالوگها ، سالها تحقیق و ممارست نویسندش در این زمینه وجود داره ، پس نباید ساده ازش رد شد ، و اصلا نمایشی که ذهن مخاطب درش عمیق بشه ، باعث همذات پنداری شخص مخاطب با اون اجرا میشه و اینجور اجراها کلا یه سر و گردن بالاتر از بقیه ی اجراها هستن ، پس حیفه راحت از محتواش گذشت و حتی بخواد تو فضای کوچیک و پلاتو مانند رو صحنه بره ، ب امید اینکه شاهد این اجرای جذاب تو تماشاخانه های سطح بالاتر باشیم و از دیدنش لذت بیشتر ببریم .