برای بار دوم به تماشای این اجرا نشستم سال پیش این نمایش را دیدم و الان برایم چقدر دوست داشتنی و دلنشین‌تر بود
قلبم رو کف دستم گرفتم و از سالن رفتم بیرون خیلی خیلی دوست داشتم فکر کردم این اجرا احوال تک‌تکمون بود یه لحظه خنده یه لحظه گریه یه لحظه غرق لذت یه لحظه آشفته یه لحظه تکلیف روشن یه لحظه بلاتکلیف خیلی خوب بودید اون لحظه‌ی نمایش که بازیگر روی چهارپایه وایمیسه و اجرا میکنه منو میخکوب کرد اون صحنه ی اخر وای از صحنه‌ی اخر…
زندگی واقعا ابزورده بله.