یکی از موضوعات مهم و بااهمیت در جهان انسانی و هنر، موضوع جنگ و سربازانی است که به میدان جنگ رفته‌اند. جنگ به عنوان یکی از تاریک‌ترین و پیچیده‌ترین اتفاقات و مسائل انسانی به ویژه برای سربازانی که آن را رودررو تجربه کرده‌اند، همواره موضوعی بوده است که هنرمندان را واداشته به آن بپردازند و در صحنه تئاتر به روی صحنه بیاورند. یکی از بخش‌های این بازتاب از زمانی شروع می‌شود که جنگ پایان یافته و سربازان به وطن و خانه خود باز می‌گردند. این «بازگشت» گاه روایت ناتوانی‌ها و مواجهاتی است که حالا باید پس از آن با مردم، خانواده، شرایط پس از جنگ جامعه و حتی با خود، روبه‌رو شوند.
از جمله نمایش‌هایی با این مضمون، می‌توان به نمایش «بیرون پشت در» نوشته ولفگانگ بورشرت اشاره کرد که بارها توسط هنرمندان از جمله ایمان اسکندری، نشاط میرمهدی و پرهام خاکزاد به فرم های مختلف بروی صحنه آمده است. «بازگشت افتخارآمیز مردان جنگ» نیز توسط شهرام احمدزاده با اقتباسی از «بیرون پشت در» به مفاهیمی از جنگ می‌پردازد که با بازگشت سربازان به وطن آغاز می‌شود. ننه دلاور بیرون پشت نمایشی از سجاد افشاریان با بازی صابر ابر و هوتن شکیبا یکی دیگر از این نوع آثار است. نمایش شاعر شهر اثری از نشاط میر مهدی هم با موضوعی مشابه در زمستان ۱۴۰۲ برروی صحنه رفت. به تازگی نیز نمایشی برروی صحنه آمده که مضمونی نزدیک به این سوژه دارد. نمایش «ویکُنتِ شقه شده» از ایتالو کاوینوست که باقر سروش آنرا بازنویسی کرده و شهروز دل افکار به همراه جمع زیادی از بازیگران بروی صحنه آورده است. این درام به سربازی می‌پردازد که در میدان جنگ و توسط اصابت گلوله توپ به دو نیم شده و پس از جنگ هر دو نیمه که یکی خیر و دیگری شر شده است، به خانه باز می‌گردند. هر دو نیمه، با تاثیرات که در اطرافیان و جامعه می‌گذارند در نهایت برای تصاحب عشق به مقابله و رقابت می‌پردازند. این نمایش درام و با بهره از اکسسوارها و فضاسازی متناسب، هر شب در عمارت نوفل لوشاتو بروی صحنه می‌رود و میزبان علاقه‌مندان به آثار نمایشی است.