درود و مهر خسته نباشید به کلیه عوامل اجرایی🎭

یکی از نقاط قوت نمایش انگل‌های تابان برای من، استفاده خلاقانه از نور بود. طراحی نور در بسیاری از لحظات به شکل‌گیری فضای نمایش کمک می‌کرد و از نظر بصری قابل‌توجه بود.

بااین‌حال، مشکل اصلی من با این اجرا، بازی بازیگران و نحوه شکل‌گیری و تحول شخصیت‌ها بود. به‌خصوص شخصیت اُلی برای من اصلاً باورپذیر نبود و احساس کردم شخصیت او به‌درستی ساخته و پرداخته نشده است به نظرم بازی این شخصیت و ضعف در بیان بازیگر، ضربه اصلی را به کلیات و جزئیات کار وارد کرده بود. همچنین تغییر ابعاد شخصیتی و روند تحول شخصیت‌ها در طول نمایش، آن‌طور که باید شکل نمی‌گرفت و همین موضوع باعث می‌شد ارتباط عمیق‌تری با شخصیت‌ها برقرار ... دیدن ادامه ›› نکنم.

از نظر ریتم، نمایش در بخش‌هایی دچار کندی و اضافات بود. به نظرم با حذف حدود بیست دقیقه از زمان اجرا، می‌شد به ریتمی منسجم‌تر و پویاتر رسید.

در نیمه دوم نمایش نیز احساس کردم هیجان و تعلیق خاصی شکل نمی‌گیرد و روند پیشروی داستان، کشش لازم را برای همراه نگه داشتن مخاطب ندارد. انتظار داشتم در این بخش، به‌خصوص با توجه به ظرفیت‌های داستانی متن، تنش و تعلیق بیشتری ایجاد شود.

از سوی دیگر، به نظرم با یک متن داستانی خوب روبه‌رو هستیم که در اجرا، به‌ویژه در بخش کارگردانی، نتوانسته از تمام ظرفیت‌های خود استفاده کند. در شرایطی که نمایش‌های متعددی با دکور و شیوه‌های اجرایی مشابه روی صحنه می‌روند، انتظار می‌رود کارگردانی بتواند خلاقیت بیشتری در نوع اجرای متن و خلق زبان اجرایی مستقل به نمایش اضافه کند. متأسفانه این خلاقیت در این اجرا برای من چندان پررنگ نبود.

در مجموع، نمایش انگل های تابان با وجود برخورداری از ظرفیت‌های خود متن و استفاده خلاقانه از نور، در زمینه بازیگری، شخصیت‌پردازی، ریتم و کارگردانی نتوانسته تأثیرگذاری لازم را داشته باشد و در نهایت اثری را مشاهده کردیم که زود از ذهن ها محو خواهد شد ...