فیلیپ ریدلی، نویسنده‌ای که با «شوک» حرف می‌زند

ریدلی از پیشگامان جنبش «این‌ یورو فیس» در تئاتر بریتانیای دههٔ ۹۰ است؛ نسلی که با صحنه‌های تکان‌دهنده و زبان بی‌پرده، قراردادهای تئاتر مرسوم را به چالش کشید. او پیش از نمایشنامه‌نویسی، نقاشی خوانده و فیلم ساخته؛ شاید به همین دلیل آثارش تصویری و پر از جزئیات عجیب‌اند.


«انگل‌های تابان»؛ طنزی که به ... دیدن ادامه ›› سیاهی می‌زند

این نمایشنامه اول بار در ۲۰۱۵ در لندن اجرا شد و منتقدان آن را «قابل‌دسترس‌ترین و آشکارا سیاسی‌ترین» اثر ریدلی تا آن زمان نامیدند. یک زوج جوان و باردار، در بحران مسکن، پیشنهادی «خیلی خوب برای واقعی بودن» دریافت می‌کنند: خانه‌ای رایگان، به شرطی که بازسازی‌اش کنند تا محله آباد شود.

از همین‌جا لحن اثر مشخص می‌شود: یک معاملهٔ فاوستی مدرن، با شخصیتی به نام «خانم دی» که هم کارگزار املاک است، هم نمایندهٔ دولت، هم شیطان. کمدی سیاه اینجا ابزار انتقاد است: فقر، بی‌خانمانی و مصرف‌گرایی.

«انگل‌های تابان» عمداً از تماشاگر می‌خواهد در انتخاب‌ها شریک شود؛ شخصیت‌ها مستقیماً با تماشاگر حرف می‌زنند و حتی گاهی از او می‌خواهند رأی بدهد. این ساختار، همان چیزی است که اثر را از یک «نمایش اخلاقی ساده» فراتر می‌برد: تماشاگر نمی‌تواند راحت کنار بکشد، چون خودش هم در جریان تصمیم‌گیری قرار گرفته است.

درون‌مایهٔ اصلی‌اش یک پرسش است که هر بار به شکل تازه‌ای برگردانده می‌شود: تا کجا حاضریم برای «خانهٔ رویایی» پیش برویم؟ و پرسش دومی که سخت‌تر است: چه زمانی باید بفهمیم کافی است؟
بازی آقای ادریس احمدی و خانم ملکی ، طراحی صحنه و مبل عجیب نقاط قوت نمایش هستند و در مقابل طراحی نور و لباس نقاط قابل پیشرفت .
به گروه اجرایی تبریک میگویم بابت انتخاب این اثر از تئاتر شقاوت و آرتویی و شما را به دیدن این اثر دعوت میکنم