تبر همیشه غمِ درخت بودن است
و جرم من بی‌شک ، نه سخت بودن است
و غصه‌ی من از تبر گذشته بود
که میخِ آهنی، به تخت بودن است
درختکی اگر زغال می‌شود !
نصیب او فقط ، ز بخت ، بودن است
اگر که شاخه‌ای ، خم و شکسته شد
به سستیِ خود و به لخت بودن است
که حرمت و شرف، برای ریشه‌ها
در این بهار و باغ، به رخت بودن است
نه سایه و نه بار، ندارد اعتبار ...
تبر همیشه غمِ درخت بودن است


#سجاد_صادقی