آقای افشاریان، آقای افشاریان..
یا علی عشقی، خودت می دونی همه به عشق تو عشقی شدن، تو عشق کی عشقی شدی؟
شرقی غمگین بودن شتری که در خونه همه ما حداقل یه بار نشسته...
فکر کنم زمانی که این نمایش به صحنه رفت من هنوز مدرسه هم نمی رفتم و الان در سن ۱۴ سالگی یک سال میشه که فیلم تائتر کار شما رو به دفعات ۸ بار تماشا کردم و ... و... این «و» گفتن رو خودتون بهتر از من می دونین که می تونه چقدر پر از کلمه باشه.
سینما و تائتر و ادبیات که برای من تنها چیزی هستن که دارم بار دیگر به دست شما معنا پیدا کرد.
فقط می تونم بگم... ممنونم که بار دیگر به من یادآوری کردید که باید تا ابد عاشق این هنر بمونم.