بیشتر تیم رو از قبل میشناسم و احترام و علاقهی زیادی براشون قائلم اما ابدا این علقه تاثیری در نوشتهام نخواهد داشت.
اساسا هر هنری هرچقدر به خلوص فرمی خودش نزدیکتر بشه حرف زدن دربارهاش سختتر میشه. حداقل برای من اینطوره که مواجهه با آثار ارزشمند زبونمو بند میاره و اتفاقاتی که درونم افتاده -در عین وضوحی که برای خودم داره- رو در کلمات نمیتونم بریزم.
ساوانابای یک کلّه. هیچ جزئی رو نمیشه جدا بررسی کرد. همه چیز در خدمت کل. یک کل ارزشمند. اگر شما لاینهای مختلف ارکسترِ فلان شاهکار موسیقی رو به تفکیک بررسی کنید چه بسا متوجه موسیقی بودنش هم نشید اما وقتی در ترکیب قرار میگیرند یک کل باشکوه رو خلق میکنند.
جنس فضایی که در ساوانابای تجربه میکنید، به ندرت هنرمندی شجاعت نزدیک شدن بهش رو پیدا میکنه، چرا که برای برگزار شدنش نیازمند صبر مخاطبه. چیزی که هرروز در ما در حال ضعیف شدنه. اما باید توجه داشت هرچیز خوبی نیازمند زمان
... دیدن ادامه ››
و صبره.
من واقعا بابت اینکه دوهزار کیلومتر فاصلهام باعث تنبلیم نشد خوشحالم و ناراحتم که نمیتونم دوباره در اجرا شرکت کنم.
امیدوارم امثال شما تکثیر بشند.