دیشب به تماشای این نمایش نشستم. اجرا به‌حدی پخته و دقیق بود که انگارنه‌انگار که شب اول اجرا است. نمایش یک اثر کمیک_پارودیک هست درباره یک موقعیت متناقض که کل هسته‌ی کمدی کار روی اون بنا شده؛ (نمیگم چیه که اسپویل نشه) اثر به‌طور کلی سعی‌اش در این هست که اون موقعیت فانتزی کمیک رو به‌مرور تعمیم بده به یک وضعیت تاریخی_اجتماعی همه‌شمول‌. البته تلاشه بسیار زیرپوستی هست و رگه‌هاش در تاروپود اجرا خیلی شفاف و رقیق دیده میشن و در انتهای نمایش خیلی برجسته میخوره تو صورت مخاطب. تلاشه به نظرم نتونسته اون نتیجه‌ای رو که باید به دست بیاره؛ ولی!
این اجرا از اون اجراهایی است که علی‌رغم نقدهایی که میشه بهش داشت یکسری "ولی" داره که خیلی مهم هستن.
اجرا در لایه‌ی اولیه‌اش درواقع فرمی است که میخواد به خودش فکر بکنه. دو دلقک رو داریم که در تلاش هستن در کسوت نقش‌های مختلف، روایت رو ببرن جلو. پیش درآمد کار هم درباره‌ی یک‌عده منتقد یا یکسری تئاتری هستش که درباره‌ی یک میز وسط صحنه بحث میکنن. و بحثشون اینه که ما چه هرکاری با این میز بکنیم و چه هر کاری نکنیم این میزه واجد یک معنایی میشه و خلاصه گیر کردیم؛ چه غلطی بکنیم؟
شاید اگر اینها رو بخونید فکر کنید کار یک رویکرد بسیار نخبه‌گرایانه داره و مثل عموم کارهایی که روی صحنه هستن با یک نگاه از بالا به پایین با مخاطبش صحبت می‌کنه؛ "ولی" اصلا اینطور نیست. کار کاملا eye level میشینه روبه‌روی مخاطبش؛ و سوای سواد تئاتری یا هنری‌ش طوری باهاش صحبت میکنه که مخاطب میتونه کار رو بپذیره، باهاش بخنده و از دیدنش لذت ببره. خیلی وقت بود که یک کاری که خودش رو هم‌قد مخاطبش ببینه ندیده بودم، اون هم یک کار کمیک. بازیگرهای کار عالی‌ان. یک گروه ۶ نفره که هماهنگی و شیمی‌ حضورشون روی صحنه به‌حدی هماهنگ و خوب دراومده که با تک‌تک‌شون به یک اندازه حال میکنی و به‌یک اندازه ... دیدن ادامه ›› میدرخشن و هیچ بازیگر دیگه‌ای باوجود عالی بودنش فوکوس نمیکشه. کارگردان به‌خوبی تونسته پتانسیل‌های خیلی قوی بازیگرهاش رو مدیریت کنه و همه رو در یک حد ایده‌آلی نگه داره. موقعیت‌های کمیک کار عالی‌ان و بازیگرها در حد استانداردهای خیلی بالا و سخت‌گیرانه خوبن و مخاطب رو از خنده به قهقهه و از قهقهه به لبخندی که پشتش یه تفکری خوابیده میرسونن.
خلاصه اینکه کار دوست‌داشتنی‌ای بود و با دیدنش به آدم خوش میگذره (خوش گذشتنی که این روزها هم فراموش شده و هم مثابه یک توهین قلمداد میشه، ولی این نگاه با اصالت تئاتر فاصله زیادی داره و این کار دوباره میخواد یادمون بندازه که تئاتر قرار نبود انقد دور بشه) و کار خوبی هم هست. ایکاش این‌گروه و بچه‌هاش بتونن بیشتر کار کنن و شکوفا بشن. کار این گروه نشون میداد که پتانسیل بچه‌هاش خیلی بالاتر از این حرف‌هاست و ایکاش توی فضای استعدادخور و هنرنابودکن الان، این بچه‌ها حیف نشن. دیده بشن و ازشون حمایت بشه و روز‌به‌روز مشغول پیشرفت کردن باشن.