×خطر لو رفتن داستان×
سلام
این سال دومیه که نمایش رو میبینم.
اوج داستان کاتب و عباس که بازکردن دره، واقعا ایراد داره. ما چند بار دیدیم که
... دیدن ادامه ››
کاتب با همین شخصیت خودش، با همین لباس و افکار، به گذشته پرت میشه. این باعث میشه صحنهای که میره خونه عباس و در رو باز نمیکنه، مخاطب رو غافلگیر کنه. برای یه ایرانی شیعه امروزی، دیگه «بازکردن در» امتحان نیست. برای کسی مثل کاتب باز کردن در به معنای دیدار با مولاست؛ دغدغهها و شرایط عباس رو نداره برای همین این که یهو وسط راه میایسته و باز نمیکنه خیلی باورناپذیره. کلا ایده اصلی از اول پخته نمیشه بیشتر با نازی سرگرمیم تا اینکه یهو در بسته میمونه و پشت سر هم ایده «نقطه عطف» و مرد عمل بودن و... در دیالوگها توضیح داده میشه.
خود بحث تراوشات ذهنی هم جا داره پختهتر بشه. شوخیهای سخیف هم کمتر شه. شوخیهایی در حد این چرا «پشتش» رو کرده به من!
قسمت آخر نمایش خیلی بهتره. تصویرسازیها و روایت و همه چی خیلی بهتر شده. مونولوگهای عمر واقعا خوباند.
قسمتهای ویژه ۰۴ جالب بودند. یه ذره از حوصلهسربر بودن قسمت اول نمایش کاسته شده بود.
بعضی دوستان نظر دادند که قسمتهای ۰۴ بیربط بود یا نمایش منسجم نبود. اگه بار اولی بود که میدیدم، باهاشون موافق بودم. شلوغی قسمتهای ۰۴ میتونه بخش اول رو گیجکنندهتر کنه و بیربط به نظر برسه. من چون بار دومم بود میامدم، بیشتر حس کردم نمایش یه عرض ارادتی کرده، به روی خودش آورده که از پارسال تا امسال چه بلاهایی سرمون امده و از این جهت قسمتهای ۰۴ رو تو متن گنجونده تا مثل هر سال نباشه. برای همین برام خوشایند بود.
درباره میناب: من اینکه بازتاب اخبار شهدای میناب انقدر متوجه دختربچهها شد و اکثریت شهدا که پسربچه بودند، به جز چند نفر، نادیده گرفته شد رو دوست نداشتم. در قسمتهای ۰۴، نمایش از اونور بوم افتاد و یه کلاس پسرونه با معلم مرد دیدیم. البته که نمایش کلا به هر دلیلی بازیگر خانم نداره، اینجا هم انتظارش رو نداشتم ولی خب داغ میناب، تازهست. این بخش و دستبردن تو واقعیتش من مخاطب رو اذیت کرد. ۲۶ تا خانم معلم انجا شهید شدند. میشد اگه محدودیت بازیگر خانم وجود داره، اصلا بدون تحریف(چه هنری چه غیرهنری) عبور کرد و کلا همچین بخشی رو ننوشت. یه مقداری هم محیط کلاس لوس درومده بود.
همچنان بعضی شخصیتپردازیها رو نمیفهمم. امسال هم نفهمیدم چرا لحن یزید این طوریه، چرا قر میده و چرا لباس اکلیلدار تنشه.
حس میکنم لباسها یه کم بهتر شده بود. یه بنفش و زردهای جیغ و بیربطی از پارسال تو ذهنمه که انگار امسال کمتر بود یا دقت نکردم.
رفتوآمدها از کنار صحنه نمایش هم کمتر شده بود. دیگه وسط نمایش یه نوری از کنار نمیزد تو چشم آدم(به جز یکی دوبار)
افکتهای صوتی با بازیها دقیق هماهنگ نبود. صدای شلیک و سکه و... بعضا دیر و زود بود.
دکور پارسالی رو بیشتر دوست داشتم