اجرای بداهه واقعاً کار سختیه و ریسک بالایی داره؛ برای همین من خودم قبل از ورود به سالن انتظارم رو پایین آورده بودم و آماده بودم که ممکنه خوشم نیاد. اما کار فراتر از انتظارم بود: همون سناریوی ساده جذاب از آب دراومد و اصلاً حوصلهسربر نبود.
فقط چند نکته به نظرم میرسه:
نکته اول، بداههپردازی بیشتر روی دیالوگها شکل گرفته بود. در بدن هم تا حدی بود و واکنشهای بدنی دیده میشد، اما کاش این بخش پررنگتر بود؛ بهنظرم اگه بداهه در بدنِ اجراکنندهها هم همونقدر زنده بود، کار میتونست خیلی بهتر بشه.
نکتهٔ دوم دربارهٔ تمرکز و باورپذیریِ فیزیکِ صحنه است. کاملاً
... دیدن ادامه ››
درک میکنم که در بداهه استرس بیشتره و تمرکز سختتر به دست میآد؛ اما بهنظرم کمی بالاتر رفتنِ تمرکز میتونست کیفیت کار را بهتر کنه. مثلاً جعبهای که قرار است پرِ بطری باشه باید سنگینتر حس شود، ولی وقتی جابهجا میشد معلوم بود خالیه. یا آبجکتهای خیالی—مثل توپی به اندازهٔ توپ والیبال—اندازهاش و نحوهٔ گرفتنش جا داشت باورپذیرتر و دقیقتر باشد.
در هر صورت کارِ جسورانه و خوبی بود و به بقیه هم پیشنهاد میکنم که این اجرا را تماشا کنند.
خسته نباشید به اعضای گروه.