«بدن بینقص» بر اساس متنی از ایو انسلر، مونولوگی است درباره بدن؛ بدنی که در طول تاریخ همواره عرصه قضاوت، کنترل، شرم و مقاومت بوده است. راوی در مواجهه با صداهای درونی و فشارهای بیرونی جامعه، از خاطرهها، هراسها و تجربههای زیسته عبور میکند تا رابطه پیچیده انسان با بدنش را آشکار کند. در این اجرا، بدن نه یک ابژه بلکه میدانی برای بازتعریف هویت و بازپسگیری صداست.
این اجرا با وفاداری به نگاه نظری جودیت باتلر و ژولیا کریستوا، بدن را همچون متنی سیال روی صحنه بازخوانی میکند؛
متنی که میان زبان، جنسیت و قدرت در نوسان است. استفاده از گوروکوها و ساختارهای اجرایی تجربی، صحنه را به فضایی میان آیین و اعتراف بدل میکند.
«بدن بینقص» نخستین اجرای این اثر از ایو انسلر در ایران است و همچنین نخستین بخش از سهگانهای زنانه و فمینیستی در آثار دکتر ترابی که به سه مفهوم بنیادین میپردازد: بدن، شرم و آزادی.
- از همراه داشتن فرزندان زیر ۱۶ سال خودداری نمایید.