محمدتقی شفاه

هنرساز فعال هنری

در زمانه‌ی بی‌دلیلی برای هر چیز،
آوار چنان فشرده‌ام کرده که با هر بازدم، دم ناممکن‌تر می‌شود؛
آن‌چنان که تابِ دیدنش از پسِ هیچ خدایی برنمی‌آید و زنده‌ماندن ممتنع شده است.
با این‌همه، با شما در تناقضم: مرگ قطعی‌تر از فرداست و ما هر بار خطا می‌کنیم، جز یک‌بار؛ و به قول آلمانی‌ها، «یک‌بار، هیچ‌بار است». با وجود این باورِ عمیق، شما چاهِ خود را در من کندید.
در حالِ دشوارِ زیست، دیدنتان برایم مایه‌ی افتخار شد، تلاشی سخت‌جان و دیدنی به نمایش گذاشتید.