میونِ این همه انتلکتوئل بازی، تئاترهای بسیاری به چشم نمیان.
تئاترهای به معنای واقعی تئاتر..
مدیریت افتضاح
تماشاخانه‌هایی که فقط دستگاه پول خوری هستن
سالن‌های دولتی و رسمی که فقط در انحصارِ تعداد کمی قرار دارن
و هنرجوهایی که به هر قیمتی می‌خوان روی صحنه دیده بشن، تا نهایت فقط توسط خانواده و اطرافیانشون ایستاده تشویق بشن
فکری به حالِ تئاتر کنیم. فاجعه ازون چه که فکرش رو بکنیم، به ما نزدیک‌ترِ .........