تماشاخانه ملک در چند سال گذشته کوشیده است خود را به‌عنوان یکی از سالن‌های مهم پایتخت تثبیت کند. سالن اصلی با ظرفیت حدود ۲۳۰ نفر و طراحی نزدیک به الگوی سالن‌های روسی، از نظر مقیاس و امکانات، گامی فراتر از بسیاری از فضاهای کوچک تئاتری تهران است. نورپردازی و سیستم صوتی قابل‌قبول، همراه با صحنه‌ای استاندارد، این مکان را به بستری مناسب برای اجراهای جدی بدل کرده است.

اما آنچه یک تماشاخانه را در تراز بین‌المللی متمایز می‌کند، تنها کیفیت فنی نیست. تجربه‌ی مخاطب در مواجهه با فضا، از بدو ورود تا پایان اجرا، تعیین‌کننده است. در این نقطه، ملک هم‌زمان نقاط قوت و ضعف خود را آشکار می‌سازد:
• از یک‌سو، بازسازی‌های اخیر و نظم در مدیریت اجرا، رضایت بسیاری از تماشاگران را جلب کرده است.
• از سوی دیگر، ضعف تهویه، کمبود اکسیژن در طول اجرا، و نگرانی‌های مربوط به مسیرهای خروج اضطراری، چالشی اساسی برای استانداردهای ایمنی و رفاه مخاطب محسوب می‌شوند.

تماشاخانه ملک با وجود این کاستی‌ها، به‌واسطه‌ی کافه ملک و فضاهای جانبی، فرصتی فراهم آورده تا تجربه‌ی تئاتر به یک تجربه‌ی چندلایه فرهنگی ... دیدن ادامه ›› نزدیک شود؛ چیزی که در بسیاری از سالن‌های معتبر اروپا و آمریکا دیده می‌شود: ترکیب اجرا، گفت‌وگو و تعامل اجتماعی.

به بیان دیگر، «ملک» در حال حاضر در میانه‌ی راه است: از یک سالن صرفاً نمایشی فراتر رفته، اما هنوز تا رسیدن به استانداردهای جهانی فاصله دارد. آینده‌ی این تماشاخانه وابسته به آن است که مدیریت آن تا چه حد بتواند بر جزئیات حیاتی مانند ایمنی، تهویه و تجربه‌ی مخاطب تمرکز کند و همزمان بُعد فرهنگی و اجتماعی فضا را تقویت نماید.

ملک اگر این مسیر را با دقت ادامه دهد، می‌تواند از یک سالن صرفاً اجرایی به نهادی فرهنگی با هویت مشخص بدل شود؛ نهادی که نه‌فقط تئاتر، بلکه گفت‌وگو و اندیشه را در قلب خود جای دهد