سلام خسته نباشید به تیم اجرایی
فارغ از همه ی شلوغی ها و تبلیغات و حواشی و هیجانات پیرامون اجرا، این نمایش برای لحظاتی خلوتی رو در دلت فراهم می کنه. فرصت میده به خودت یکم فکر کنی، احساست رو بشناسی. بعضی جاها یکم از فرم تئاتر خارج شده و شبیه یه پادکست میشه اما نمیشه تصاویر قشنگی که ساخته میشه رو نادیده گرفت. نکات آموزشی زیادی هم برای تئاتری ها هست. مثلا برای ساکت کردن تماشاگر نیاز نیست اولش انقدر توضیح بدیم که گوشی ها خاموش و فلان. فقط یه لگد به صندلی و خاموشی همهمه و صدای خلا کافی بود تا همه ساکت بشن. و این جسارت پایان نمایش که همه رو این تایم در سکوت نگه داری کار خیلی سختیه و افراد شجاعی مثل آقای افشاریان انقدر به خودشون اعتماد دارن که این مدت زمان همه چیز رو در سکوت و تاریکی نگه دارند.