"تئاتر ، باید آینه ی جامعه ی خویش باشد."
این جمله را از اساتید مختلفی در دوران دانشجویی شنیده بودم و آویزه ی گوشم بود.
امشب تئاتری دیدم که مصداق بارز این جمله بود؛ آینه ای تمام قد به روی تماشاگر گرفته و در این روزها و این دوران، رسالت خویش را به بهترین شکل به جا آورده بود. از اینجا به بعد نوبت ما تماشاگران است که خود و زمانه ی خود را از دریچه ی این آینه بنگریم و سپس هر یک به آینه ای دیگر بدل شویم ‌تا آنچه برما گذشته و می‌گذرد را بازتاب دهیم.
"طاعون" را نه تنها به مخاطبان تئاتر، بلکه به تمام کسانی که در این جامعه ،روزگار می‌گذرانند توصیه میکنم.

هماهنگی بازیگران و بازی ها به اندازه و در خور توجه بودند و سه نقش دکتر، طاعون و فرماندار(شهردار) خوش درخشیدند.
طراحی لباس و صحنه نیز کار خود را به مناسب ترین شکل انجام داده بودند.
نور ، افکت های صوتی و موسیقی بسیار تاثیرگذار بودند و توانستند انتقال حس و پیام به مخاطب را دوچندان کنند.

به تمام دست اندر کاران این تئاتر، تبریکات ویژه می‌فرستم. درخشش هایتان بیش باد.