محمدرضا میرحسینی

هنرساز فعال هنری

درود بر تیم اجرایی نمایش جادو
همگی بسیار زحمت کشیدید . دست مریزاد.

یک کار بسیار منسجم ، خوش ریتم ، با کارگردانی، بازیگری و طراحی صحنه و طراحی نور درخشان و در خدمت محتوای اثر . بسیار لذت بردم. امیدوارم دوباره تمدید بشه تا تماشاگران بیشتری از این کار ارزشمند بهرمند بشن.

یک کار بسیار منسجم و هماهنگ. دست مریزاد به خانم زمانی که با توانمندی بسیار بالا یک کار پر پرسوناژ رو مدیریت کردند . استفاده از کودکان ، آوازخوانی توسط بازیگران، حرکات موزون ، تصاویر زیبا، نورهای خلاقانه، استفاده بجا از فضاها و قابلیت های صحنه تماشاخانه تهران از نقاط قوت کار بود . بسیار لذت بردم .همه بازیگران درخشان بودند . به امید موفقیت های روزافزون

با درود و خداقوت به تیم اجرایی نمایش *من، او، آن* این کار در واقع زندگی را به صورت تئاتر برای مخاطبین به نمایش در آورد . از ویژگی های ارزشمند اجرا، عدم وابستگی به دکور و وسایل صحنه بود. با کمترین حرکات و به کمک افکت، موسیقی بجا و بیان بدنی ماهرانه، عمیق ترین مسائل اجتماعی، فلسفی و روانشناختی را به زیبا ترین شکل مطرح کرد .
تبریک میگم به این گروه نو پا . امیدوارم به زودی شاهد اجراهایی در همین سبک از این عزیزان باشیم .

درود به همه دوستان و عوامل نمایش کورگردان
یک نمایش دغدغه مند که نوک پیکان خود را به سمت مسائل و مشکلاتی که در مسیر هنر بازیگری وجود دارد و ضعفهای مدرسین این رشته و سواستفاده هایی که بعضا وجود دارد گرفته
تبریک میگم به همه عوامل اجرایی این کار
همیشه درخشان باشید

خداقوت به تیم اجرایی نمایش پدرسوخته.
بی‌شک کار کردن نمایش های واقعگرایانه سختی های خودش را دارد. کارگردان در میزانسن ها و تصویرسازی،و حتی استفاده از دکور و وسایل صحنه و لباس و گریم ،نسبت به یک کار سورئالیستی یا اکسپرسیونیستی، محدودیت های زیادی به همراه دارد، در مکتب رئالیسم بازیگرها باید به قدری طبیعی رفتار کنند که قابل باور باشند . همچنین تناقض بین گفتار و رفتارها یا همان به اصطلاح خاکستری بودن ، یکی از مهمترین شروط بازیگری در این مکتب است. دوستان در این نمایش اجرای جذاب و موفقی داشتند ، بسیار لذت بردم، غافلگیریها در طول نمایش به موقع اتفاق می افتاد و از این رو تماشاگران را تا پایان باخود همراه کرد .
شاید اگر به بعضی از ریزه کاریها مانند روشن کردن سیگار که این خود مسئله ایست و برای بعضی از تماشاگران ایجاد گارد خواهد کرد یا توجه بیشتر به ریتم مخصوصا در یک سوم ابتدا و ده دقیقه انتهای کار و همچنین پایانی واضح تر و غافلگیر کننده تر ، می‌توانستیم شاهد نمایشی پر قدرت تر باشیم .
در کل من از اجرا بسیار لذت بردم به همه عوامل مخصوصا کارگردان نمایش بسیار تبریک میگم که با ایجاد بستری تراژیک اما با روبنای طنز، تماشاگران را به خوبی تا پایان با خود همراه می‌کندو با انتخاب و هدایت درست بازیگرها، شاهد بازیهای بسیار روان و باورپذیر بودیم.
امیدوارم به زودی شاهد کارهای خوبی از این گروه حرفه ای باشیم .

با درود و خداقوت به تیم بسیار موفق نمایش موش ها و آدم‌ها. بسیار لذت بردم ، از بازی‌های روان گرفته تا دکور خلاقانه و کارگردانی موفق . تبریک میگم و امیدوارم شاهد اجراهای حرفه ای دیگه ای از شما عزیزان باشیم.

با درود به تیم اجرایی نمایش ایرج،زهره،منوچهر
قبل از هر چیزی تشکر میکنم از نویسنده محترم کار جناب پالیزدار که با پرداختن به مفاخر بزرگی همچون ایرج میرزا آن هم به شکلی طنز گونه و قابل فهم،ابعاد دیگری از این شاعر گرانقدر را به نمایشنامه تبدیل نمود؛ و همچنین جناب مسعود والا که چند سالی ست نمایش های مختلف را تهیه‌کنندگی کرده و با این اوضاع دشوار اقتصادی بر روی صحنه می برد تا چراغ این هنر روشن بماند. همچنین خوشحالم که به تماشای درخشش دوتن از دانشجویان قدیمی خودم، خانم آرزو کریمی زند و ارسلان محمدی عزیز نشسته و همچون سال‌های گذشته به وجودشان افتخار کردم. امیر جان غفارمنش هم مثل همیشه پرانرژی، دوست داشتی، شیرین و مسلط بودند.
اما مسئله ای که برایم بسیار عجیب و شوکه برانگیز بود، مبحث کارگردانی و استفاده از موسیقی فولکلور یا محلی امروزی در نمایشی ست که محور آن شاعری قرار دارد که به وی لقب فخرالشعرا داده اند. طبیعتا آثار هر هنرمند متاثر از مسائل مختلف فرهنگی_ هنری ، اجتماعی و سیاسی دوران خودش است. ایرج میرزا یکی از تاثیرگذارترین شعرا بر شعر مشروطه بوده. در آثار او مضامین سیاسی_ انتقادی به وفور موج میزند.خود شاعر بارها از علاقه اش به بانوی بزرگ آواز قمرالملوک وزیری یاد کرده و نام کلنل علینقی خان وزیری را در آثارش به زبان می آورد. موسی خان معروفی بر شعر او تصنیف می‌سازد.موسیقی دستگاهی این دوران کاملا مشخص است . عارف ،شیدا، ملک الشعرای بهار، مرتضی نی داود و بسیاری از بزرگان که نام بردن هریک در این مقال نمی‌گنجد.
در اجرای قبلی همین نمایش که گروه (ول شدگان) موسیقی را عهده دار بودند همه چیز عالی و بجا تعبیه شده بود اما انتقاد شدید من استفاده از موسیقی محلی جنوبی ست که بدون هیچ دلیل منطقی و تاریخی یا حتی سیاسی_اجتماعی بکار گرفته شده . با اینکه در حیطه خودشان بسیار پرقدرت و مسلط بودند و قابل احترام، ... دیدن ادامه ›› اما جولان دادن آنها بر صحنه ای که صحبت از دوران انتقادی مشروطه است نه نتها غلط، بلکه توهین آمیز بود . حتی موقعی که نوازندگان خواستند بر موسیقی فاخر اواخر قاجار گریزی بزنند بسیار ضعیف و حتی کمی فالش عمل کردند و خوانندگانی را که البته بسیار خوش صدا بودند ، به مرز خارج شدن رساندند .
ای کاش در بخش نظارت مرکز هنرهای نمایشی، افرادی با دانش بیشتر حضور داشتند، تا با هدایت درست ، گروه را از این اقدام عجیب و ضد فرهنگی منصرف می‌کردند.
وجود گروه موسیقی محلی در یک اثر که مضامین ملی_میهنی و عاشقانه دارد، هم بر این نمایش بسیار لطمه زننده بوده و هم بر پیکره رو به موت فرهنگ کشور؛ و به نظر فقط برای فروش بیشتر ، این اقدام صورت گرفته که دقیقا مفهوم ابتذال است.چرا که هر مخاطب عوام و خواص اگر در هر مجلس جشنی حضور داشته باشد، بارها این ترانه های پیش پا افتاده و سطحی محلی را شنیده و گوشش از آن پر است . پس حتی این اقدام در فروش هم تاثیر مثبتی نخواهد داشت ؛ چرا که تماشاگر به دنبال چیزهایی نیست که همیشه می شنود ، بله به دنبال خوانش جدید و خلاقانه از الحان و تصانیف های دوران قبل یا معاصر است. هنری که در بیرون از سالن تئاتر ، کمیاب باشد.
در پایان از گروه بازیگران،رقصندگان و طراحی لباس تشکر میکنم که بسیار هماهنگ عمل کردند . پرتوان باشید.

با درود به عوامل نمایش رومولوس کبیر.
قبل از هرچیزی تشکر میکنم بابت انتخاب این نمایشنامه شاهکار. یک متن بی‌نظیر سیاسی با مفاهیمی عمیق . فردریش دورنمات در این اثر عمیقا تحت تاثیر اشعار طنز و انتقادی پدربزرگش هست که به او لقب شاعر سیاسی داده بودند. او با اتکا به سبک گروتسک و دنیای مفهومی رنگارنگ، تماشاگر را به تفکر و تأمل وا داشته و تلاش می‌کند در کنار روایت داستانی طنز گونه، مخاطب را درگیر این سوال اساسی و فلسفی نماید که آیا بی حرکتی و انفعال، اساسی ترین واکنش است؟
طبیعتا کار کردن چنین متون عمیق و برجسته ی در سطح جهانی، نیاز به کارگردان، بازیگر و عوامل کارکشته هم خواهد داشت . مشخص است که جناب طباطبایی به عنوان کارگردان از شیوه اجرایی نزدیک به اندیشه دورنمات پیروی کرده و سعی نموده با ایجاد فضایی کاریکاتور گونه ، سطحی بودن مردان سیاست را به چالش بکشد. اما شاید اگر در انتخاب برخی از عوامل دقت بیشتری میکرد و از بازیگران باتجربه تر بهره می‌جست ،جذابیت کار چندبرابر میشد. نوع بازیگری کلاسیک به همراه چاشنی کمدی، نیاز به بازیگرانی کارکشته تر با فن بیان تربیت شده و صدایی رسا و بدنی ورزیده دارد. علی رجب سعیدی، احمد نورالهی ، فاطیما جودکی و عرفان موسوی نمونه های مناسبی در کار بودند .
به کارگیری بسته های کاه و مرغ های زنده در اجرا ترفند جذابی بود اما ای کاش از آنها استفاده دراماتیک و بجا هم میشد
در کل، اجرای خوش ریتم و قابل قبولی رو از دوستان مشاهده کردم . منتظر اجرا های مختلفی از این گروه هستم .
به امید موفق های روزافزون برای تمامی اعضای گروه

همگی زحمت کشیدید هرچند به نظر می‌رسد این طرح داستانی بر اساس داستان واقعی، برای مخاطب ترک زبان طراحی شده . بازی های روان و قابل باور واجرای آوازخوانی به صورت زنده از حسن های کار به شمار می‌رود ولی ریتم یکنواخت، تکرار موسیقی به عنوان زیرصدای بازیگران و عدم دغدغه مندی متن بر اساس مشکلات جامعه امروز برایم خوشایند نبود . ولی در هرصورت از تلاش گروه برای به روی صحنه آوردن یک نمایش دردمند قدردانی میکنم . حتما این نمایش در شهرستانی که ترکی زبان محلی آنجا باشد بیشتر مورد توجه قرار خواهد گرفت .

بسیار لذت بردم . بی اغراق یکی از بهترین کارهایی بود که این اواخر دیدم. خوش ریتم ، کمدی های بجا ، حرکات موزون اندازه و هماهنگ ، موسیقی همراه ، مفاهیم ضد جنگ ، بازی های روان و منسجم و یکدست . امیدوارم به زودی شاهد کارهای مختلفی از این گروه باشیم . توصیه میکنم حتما این کار رو ببینید .