خندیدیم… از ته دل.
و در آخر بی‌صدا اشک ریختیم،
هنر یعنی همین؛ خنده‌ای که تلخی واقعیت رو یادت می‌اندازه. شما کارتون رو بلد بودید خیلی بلد بودید.کمدی‌ که فقط بخندونه هنر نیست؛ هنر اونجاست که وسط خنده، بغض گلوت رو بگیره. این اجرا همین بود؛ تصویری صادقانه و تلخ ممنون برای این تجربه‌ی عمیق و فراموش‌نشدنی.
به قول خودتون لفظکی دمتون گرم معرفتی بودین:)