نمایش « چهل‌گیس» بعد از پایان اجرا هم در ذهن من ادامه پیدا کرد.

به نظرم « چهل گیس » به جای تحمیل معنا، مخاطب رو شریک خلق معنا
می‌کنه
ترکیب اسطوره، طبیعت، باورهای مردم جنوب و مفهوم «روح در اشیا و طبیعت» فضایی ساخته که بیشتر از آنکه خطی و توضیح‌ محور باشه ، تصویری و تأویل‌ پذیر بود.
کارگردانی سیروس کهوری نژاد با استفاده از نشانه‌های آیینی و فرم‌های نمایشی ایرانی، به قصه عمق و پرسپکتیو داده و اجازه می‌ده هر تماشاگری برداشت خودش را داشته باشه.
از بازی کهوری نژاد در نقش جمعه هم نمی تونم بی تفاوت بگذرم بی نظیر بود و تحت تاثیر قرارم داد

خسته نباشید میگم به دوستان هنرمند🌹