چراغ‌های «رویای برفی» آرام‌آرام خاموش شد،
اما گرمای لبخند کودکانی که با چشم‌های پر از رویا به ما نگاه کردند،
تا همیشه در قلب ما روشن می‌ماند…

هر خنده، هر دست کوچک در حال تشویق،
و هر نگاه پر از خیال،
برای ما معنای واقعیِ زندگی روی صحنه بود.

ممنونیم که با ما هم‌سفر شدید؛
که اجازه دادید چند لحظه،
دنیا را از پنجره‌ی پاک و روشن کودکی تماشا کنیم.

«رویای برفی» به پایان رسید،
اما ردِ سپید این رویا
روی دل ما و شما باقی خواهد ماند…

تا دیداری دوباره …