یاسین رضوانی استعداد ویژه ای در گره افکنی و گره گشایی در متن داره
من اجرای این کار رو در سال ۱۴۰۲ دیدم که قبل از درخشش توی جشنواره ها بود.
براساس اون‌متن و اجرا نظرم رو می نویسم
در روزگاری که بسیاری از نویسنده ها و کارگردانها ضعف متن خودشون رو با فرمالیستی کردن کارها می خوان پنهان کنند، اما اون عامدانه انقدر پیچشهای قصه رو درست و غیرقابل پیش بینی و در عین حال کاملا منطقی می چینه، که بی نیاز از ادا در آوردن ، در رئال ترین حالت قصه رو تعریف میکنه
قطعا در اولین فرصت من هم‌مجدد برای تماشای مجدد این کار خواهم آمد تا ببینم بعد از ۲ سال و تغییراتی که در متن و اجرا شده کار به چه کیفیتی رسیده.
برای این تیم و نمایش آرزوی موفقیت دارم