برای بار سوم این نمایش رو دیدم
هر بار از متن و استعاره ها بیشتر فهمیدم و بازیگرا بسیار بسیار سوارتر و مسلط تر از قبل روی متن و میزانسن کار رو اجرا کردن. این پختگی باعث شده بود خلاقیت های فردی خودش رو بیشتر نشون بده.
اصلا متن برای بازیگرا بیات نشده و آکسان ها و لحن ها خیلی حرفه ای تر شده بود و کاتب و زنان دربار و شخصیت نابینا خیلی بیشتر از قبل با کاری که میکردن روی صحنه ارتباط برقرار کرده بودن و همینطور ایلچی و سفیران خیلی روون تر از قبل روی صحنه بودن.
این باور کارگردان به نمایش تاریخی با تابوها و سنت های قدیمی و یاداوری جایگاه واقعی زن در سیاست، که توی دنیا شناخته شده هست تحسین برانگیزه. درون مایه و مفاهیم پنهان و آشکار متن و شخصیت پردازی کاراکتر ها کاملا مخاطب رو درگیر خودش میکنه. کسی که مسلط به تاریخ ایران بود کار رو دید و تا دو روز بعد درگیر مفاهیمی شده بود که در پیام پنهان متن گنجونده شده بود. (در کل پیام ها دریافت شد از کار) به همه عوامل نمایش مجددا تبریک میگم.
به عزیزان تیوالی حتما پیشنهاد میکنم که کار رو دنبال کنن و فکر میکنم ارزش ۳ بار دیدن رو داشت. البته فکر میکنم تا نمایش روی صحنه هست بازهم میبینمش